ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸਤੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਖਿਆ ਕਿ, “ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ।” ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਤੇ ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸੋਮਦੇਵ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ। ਉਹ ਤੇਜ਼-ਚਲਾਕ ਦੂਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਰੋਹਣੀਪਤੀ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰਿ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ-ਯੋਗ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ। ਇਸ ਸ੍ਰੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗ੍ਯ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲੜਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝ। ਹੇ ਅਮ੍ਰਿਤ-ਸੰਤਾਨ, ਤੇਰੀ ਕੋਲ ਦੱਖ ਦੇ ਅਠਾਈ ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਾਹ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨਕਾ, ਸਦਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਜੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਅਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਅਗਿਆਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਲੜਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਮ ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਤਿਰਛੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਲਿਖੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਆਪਣਾ-ਪਰਾਇਆ ਦਾ ਭੇਦ ਮੂੜ੍ਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭ੍ਰਾਂਤੀ ਹੈ। ਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਭਾਵੁਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਜਾਂ ਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਇਸਤਰੀ ਉਪਰਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦ ਉਹ ਉਪਰਾਲੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੋਹਣੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ ਦੇ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਚਾਹੇਂ ਕਰ ਲੈ।” ਦੂਤ ਨੇ ਸੋਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਰਾਸਾਦ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ। ਜੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇਰਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ।” ਜਦ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਅਨ્યਾਯ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਛਿੜ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਸਾਲ ਚਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਦੇਖ ਕੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਹੰਸ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਗਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।” ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਪੁਛਿਆ, “ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਨਿਆਯ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਇਹ ਸੰਗਤਿ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ।” ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਫਿਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਅਚਰਜ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਮ ਨੇ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਗਰਭਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੈਤਿਆ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਇਸਤਰੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਤਾਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੜਾ ਹੀ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ, ਮੰਗਲ ਦਿਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਨਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਜਦ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਸੋਮ ਨੇ ਇਕ ਦੂਤ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਵਾਇਆ, “ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਜਨਮ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਲਏ?” ਗੁਰੂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਆ ਗਏ, ਉਹ ਸਾਂਤਿ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਸੋਭਾਵਾਨੇ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।