ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ—ਗੁਰੂ—ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਾ ਆਇਆ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਭੜਕ ਉਠਿਆ। ਗੁਰੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਇਹ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ—ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ—ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਹੈ।" ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ, "ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੂਰਖ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ?" "ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵਾਪਸ ਨਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਕਠੋਰ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—ਚੰਦ੍ਰਮਾ—ਘਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੱਸ ਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇੰਨੀ ਬਾਤਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਉਹ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ-ਸਵਾਰੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇ,醜 ਹੋਵੇ; ਐਸੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਿਸੇ ਮੰਗਤੇ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਨਹੀਂ।" "ਸੁਖ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਿਲਾ; ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਮੂਰਖ।" "ਜਿੱਥੇ ਮਰਜ਼ੀ ਜਾ, ਮੂਰਖ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚਾਹੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਜੋ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਕਰ ਲੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਗੁਰੂ—ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਰ ਲੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ—ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ—ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੁਖ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਾਨੂੰ ਕੀ ਦੁਖ ਹੈ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ? ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ?" "ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਗੁਰੂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਾਸਟਰ ਵੀ ਹੋ? ਇਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸੋ।" ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਾ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੰਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਪਾਪੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ? ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ; ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਅਡੋਲ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ।" "ਜੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀ ਪਤਨੀ ਵਾਪਸ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੋਲ ਸੁਚੇਤ, ਵਾਕ-ਪਟੂ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।" "ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤ੍ਰੀ ਵੀ ਧਰਮੀ ਹੈ—ਤੂੰ ਐਸਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇ।" "ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਰ ਜੀਵ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ।" "ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਅਠਾਈ (28) ਸੁੰਦਰ ਧੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ; ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਨਮਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" "ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਨਕਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।" "ਜੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਅਜਾਣ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀਰਵੀ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਤਜਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਟੇਢੀ ਹੰਸੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਹੈਂ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ; ਤੇਰਾ ਪੁਜਾਰੀ ਵੀ ਇੰਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮੱਤਾਂ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ।" "ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਪਰ ਜਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ-ਕੋਈ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈਆਂ ਵਿਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕਿਸੇ ਚਾਹੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗਲਤ ਹੈ?" "ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣਾ ਹੈ; ਕਮਜ਼ੋਰ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਆਪਣਾ-ਪਰਾਇਆ ਦਾ ਫਰਕ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭੁਲਾਵਾ ਹੈ।" "ਤਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਜਾਂ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ?" "ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਨਮੱਤ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ? ਜਦ ਉਹ ਉਨਮੱਤ ਹੋ ਗਈ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।" "ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ; ਦੂਤ, ਜਾ ਕੇ ਖੁਦ ਦੱਸ ਦੇ। ਤੂੰ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ—ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਰ ਲੈ।" ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਉੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੂਤ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣਾਇਆ।