ਸੂਤਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦਾਨਵ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੱਚ—ਇਹ ਹੀ ਵੈਦਿਕ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਤਲਬ ਹੈ: ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਨਿਰਗੁਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਗੁਣ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੂਤਾ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੂਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਜੋ ਅਤੁੱਟ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੂਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਲਿਖਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸੂਕਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਪਰ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸੂਕਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਤੋਂ ਜੋ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵੇਰਵਾ ਦੱਸੋ।" ਸੂਤਾ ਜੀ ਨੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਜੋ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਕਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸੂਕਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ।" ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਇਕ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਪਰਮ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅੱਗ, ਧਰਤੀ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ।" ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸੋਚਦੇ, "ਸ਼ਕਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਰਣਿਕਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾ ਤਪਸਵੀ ਖੇਡਦੇ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਥੇ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦੀਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਭਰ ਗਿਆ; ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਟਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ, ਡਰ ਗਏ; ਤੁਰਾਸਾਹਾ, ਡਰ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ, ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਮਘਵਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਡਰਿਆ ਕਿਉਂ? ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਕਦੇ ਵੀ ਤਪਸਵੀ ਵਲੋਂ ਰੋਸ ਨਾ ਰੱਖੋ; ਰਿਸ਼ੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਇਹ ਤਪਸਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?" ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਸੌ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ, ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਉਠੋ, ਵਾਸਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਚਾਹਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਉਹ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਸੱਚਮੁਚ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਲੰਮੇ ਤਪ ਤੋਂ ਥਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਅਰਣੀ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਜਦ churn ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਆ ਗਈ। ਅਚਾਨਕ, ਜਦ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋਏ, ਇਕ ਅਲੌਕਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਪਜਿਆ; churn ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ churn ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। "ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ churn ਕਰਕੇ ਉਪਜਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ? ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਰਣੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।" "ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ—ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਅਜਿਹੀ ਚਾਹਤੀ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਾਇਲ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਜੋ ਸੰਤਾਨ-bearing ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ, ਚਾਹੇ devoted, beautiful, passionate ਹੋਵੇ—ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੰਧਨ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਇਤਨਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੀ, passionate ਨਾਰੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹ ਚੁਣਾਂ?" ਜਦ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਇੰਝ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਉਹ apsara, enchanting eyes ਵਾਲੀ, ਨੇੜੇ ਖੜੀ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੰਜ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵਚਨਬੱਧ ਸਨ। "ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਾਂ?" "ਜਦ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੰਝ ਦੁਰਲਭ ਕਾਮਵਾਸਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਆਈ ਹੈ—" "ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਤਪਸਵੀ, ਮੇਰਾ ਮਖੌਲ ਕਰਣਗੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਇੰਝ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।" "ਇਹ ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ, ਇਕ apsara ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਕਿਵੇਂ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ? ਜੇ ਅਤੁੱਲ ਸੁਖ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਨਿੰਦਾ ਵੀ ਹੋਵੇ।" "ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਸੁਖ ਦੇਂਦਾ, ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ, ਸੁਵਰਗ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਵੀ।" "ਪਰ ਇਹ celestial maiden ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਰਾਜਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।" ਇਸ 'ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਰਾਜਾ ਕੌਣ ਸੀ? ਉਰਵਸ਼ੀ apsara ਕੌਣ ਸੀ? ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਹੀ?" "ਸੂਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਵਲ-ਮੁਖ ਤੋਂ ਆਮ੍ਰਿਤ-ਜਿਹੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।