ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮਹਾਨ ਜਨ, ਇਹ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?” ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੌਣ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸਤ-ਚਿਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਢੋਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਗਿਆਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ। ਨਵਰਾਤਰ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਦੇਵੀ ਦੇ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੋ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦਰਯੋਗ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾਂ, ਅਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਤੋਂ ਕਮਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਕੈਦ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਜਦ ਕਮਸ ਨੇ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਕੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿਦਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਗਰਗ ਮুনি ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮਹਾਨ ਜਨ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ।’ ਗਰਗ ਜੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਵਸੁਦੇਵ, ਸੁਭਾਗੀ, ਪਰਮ ਉਪਾਏ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਭਕਤਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਸੁਖ-ਸੰਪਤੀ ਪਾਓਗੇ।’ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਗਰਗ ਮুনি ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਡੀਕਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਕਮਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।’ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰਗ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, ‘ਵਸੁਦੇਵ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ।’ ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇ, ਗਰਗ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਗਰਗ ਜੀ ਨੇ ਭਕਤੀ ਤੇ ਜਪ-ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭਕਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਪਾਸਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਤਬ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: ‘ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਗਰਗ; ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।’ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਕੀ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਕਮਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ (ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ) ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵੇਗਾ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਕਮਸ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਬਚ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਹ, ਕਮਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਵੇਗੀ, ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰੇਗੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰਗ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਖਬਰ ਗਰਗ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮੈਂ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁਖੋਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਭਾਗਵਤ ਪਾਠ ਕਰੋ; ਮੇਰੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਕਥਾ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਨੌਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਤੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੀ। ਪਹਿਲੇ ਸਕੰਧ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮੁਖ ਤੋਂ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਮਈ ਕਥਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੀ। ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪੁਸਤਕ ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਜਾਮਬਵਤ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਘਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਮਬਵਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਗਈ। ਯਾਦ ਆਉਣ ਤੇ, ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭਾਵ ਭਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਆਕੁਲ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ।” ਇਸ ਤਰੀਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੰਗਲਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।