ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੀਮਤੀ ਮਣਕਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਮਣਕਾ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮਾਰ ਗਿਆ, ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਣਕੇ ਦੀ ਚਾਹਤ ਵਿਚ ਇਹ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਫਵਾਹ ਫੈਲ ਗਈ ਕਿ "ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਣਕੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।" ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ 'ਤੇ ਦਾਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਲੱਭਣ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਇਕ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਲਹੂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਲੱਭ ਸਕੇ। ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸ਼ੇਰ ਵੀ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਮਰਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਮਣਕਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਲੋਕਾਂ ਨੇ "ਠੀਕ ਹੈ" ਆਖ ਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਮਬਵਾਨ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਰੀਛ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਣਕਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਣਕਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਨੌਕਰਾਣੀ ਡਰ ਕਰ ਚੀਕੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਮਬਵਾਨ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਏ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ ਵਿਚ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਿਨਾਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਇਕਵੀਹ ਦਿਨ ਤਕ ਚਲਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁਫਾ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਲੋਕ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਧਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਹ ਲੱਭੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਉੱਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸੁਆਲ ਕੀਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਦੱਸੋ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਚ ਗਿਆ ਸੀ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਹਰਿ, ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਰਹਿ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਭਲਾਈ ਮਿਲੇਗੀ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਾਤਾ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੁਣੋ। ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਆਨੰਦ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਸਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਜਗਤ ਰਚਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਨਵਰਾਤਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਤ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਤੇ ਨੌ ਦਿਨ ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਕੇਵਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵਾਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੀ।" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਕਮਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਸ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗਰਗ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੰਗੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।'" "ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੁਣੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਉਪਾਅ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਭਾ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੁੱਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ।'" "ਇੰਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਗਰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ ਮਾਤਾ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।