ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਦਿੱਤੀ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਉਹ ਮਣੀ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਮਝੇ ਕਿ ਸੂਰਜ ਹੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸੁਧਰਮਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸੂਰਜ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੁਸਕਰਾ ਉਠੇ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਬੱਚੇ, ਇਹ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਸ੍ਵਤ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਣੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮਣੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਅਕਾਲ, ਨਾ ਕੋਈ ਆਫ਼ਤ ਦਾ ਡਰ; ਇਹ ਮਣੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅੱਠ ਮਾਪ ਸੋਨਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦਾ ਭਰਾ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਮਣੀ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਧੂ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੇਰ, ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਭਾਲੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ, ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਮਣੀ ਨਾਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਣੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖਿਡੌਣੇ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਬੱਚਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਇਆ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ: “ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮਾਰ ਗਿਆ, ਮਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ।” ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਵਾਹ ਫੈਲ ਗਈ: “ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਮਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ।” ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਦਾਗ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ, ਰਾਹ ਤੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਖੂਨ ਦੇ ਚਿਟੇ ਹੋਏ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਦਯਾ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹੋ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ; ਮੈਂ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਮਣੀ ਚੋਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਂਦਾ।” ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਹੁਕਮ,” ਅਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾਮਬਵਾਨ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭਾਲੂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਣੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਮਣੀ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨੰਨੀ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਚੀਖ ਮਾਰੀ। ਨੰਨੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਲੜਾਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕਵੀ ਦਿਨ ਤਕ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਚਲਿਆ; ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਬਾਰ੍ਹ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਰੇ, ਗਹਿਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਲੰਘ ਲੰਘ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਖਿਆਤ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਠ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।” ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਹਰੀ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਨੂੰ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ; ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।” ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਚੰਗਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।” ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ?” ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮਹਾਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕੇ? ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਆਨੰਦ, ਚੇਤਨਾ ਅਤੇ ਅਸਤਿਤਵ ਰੂਪ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭਿਆ; ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਉਸ ਦੀ ਦਯਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਾਰਣ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਦਾਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਨਵਰਾਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਤਕ ਉਸ ਦੇ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ; ਪਾਠਕ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਯਾਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।