ਇੱਕ ਰਾਤ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਅਸਮਾਨੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਲਵੇਗੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਪਵੇਗੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗੀ। ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਮੱਨਿਆਤ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਬਾਅ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੰਨਦੀ ਸੀ ਕਿ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆ, ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ। ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਹੁਕਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਆਦਿਕ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੇਠ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਆਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ 'ਤੇ, ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮਨੋਰਮਾ ਨੇ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ?" ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ, "ਤੂੰ ਅਕੇਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਉਤਾਵਲਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਜਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ। ਤੇਰਾ ਪਿਓ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਅਕੇਲਾ ਉੱਥੇ ਗਿਆ, ਯੁਧਾਜਿਤ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋ ਕੇ ਰਹੇਗਾ; ਇੱਥੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਵਯੰਵਰ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਤੂੰ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਖ਼ਤਰੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।" "ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਦਾ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।" ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਮਨੋਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵਧਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ: "ਅੰਬਿਕਾ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ਿਵ ਤੇਰੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਵਰਾਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਤੇ, ਦੁਰਗਾ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" "ਮਤੰਗੀ, ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਸੌਮਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਭਵਾਨੀ ਤੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਹੋਣ। ਗਿਰਿਜਾ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਚੌਰਾਹਿਆਂ 'ਤੇ, ਕਾਮਾਗਾ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭੈਰਵੀ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਵੇ।" "ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਹੈ।" ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਂ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਾਂਗੀ।" "ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅੱਧੇ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ; ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਦਾਈ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵਧਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਘੁਕੁਲ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਸੁਬਾਹੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਘਰ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਨੌਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਯੁਧਾਜਿਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਤੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ। ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪਾਂਚਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਾ, ਕਾਮਰੂਪ, ਕਰਣਾਟਕ, ਚੋਲਾ ਤੇ ਵਿਦਰਭ—all ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤਿਰਸਠ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦਲ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਹਿਰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸਵਯੰਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ। ਜਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ, "ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ।" "ਇਹ ਅਕੇਲਾ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ—ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?" "ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਕ ਪਾਸੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ?" ਫਿਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਕੁੜੀ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੇਰਲ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੇ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਯੰਵਰ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਜਬਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਭੇਟ-ਮੁੱਲ ਹੈ; ਚੋਣ ਕੁੜੀ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਹੈ—ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ?" "ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਤੂੰ ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਾਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" "ਇਹ ਕਕੁਤਸਥ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰੇਂਗਾ?" "ਇਸ ਅਨਿਆਇ ਦਾ ਫਲ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਜਤਨ ਅਤੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ, ਸਵਯੰਵਰ ਵੱਲ ਵਧ ਚੱਲਿਆ।