ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣ ਇਸ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਹੀ ਇਸ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਹਰਿ (ਵਿਸ਼ਣੁ), ਨਾ ਸ਼ਿਵ, ਨਾ ਹੀ ਅਨੰਤ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—even ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਜਾਂ ਉਪ-ਅੰਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ—ਫਿਰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ। ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਿਰੰਤਰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਉਸ ਦਾ ਲਯ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਣਿਦਵੀਪ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੁਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਅਦਭੁਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਮਾਂ, ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸਕਰਾਂਦੀ ਹੋਈ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਈਸ਼, ਅਚੁਤ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਣਿਦਵੀਪ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ। ਓਮ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਿਆਨ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੌਨਕ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਸੂਤ ਜੀ, ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੌਭਾਗ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਅੱਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੁਨੀ ਵੱਲੋਂ ਵਰਣੇ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ। ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਲਛਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਭੇਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣ ਤੁਸੀਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ, ਅਤੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਥਾਂ ਤੇ ਆਏ ਹੋ। ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਸਭਾ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸੂਤ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਸੰਕਲਨ ਸੁਣਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਰਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੂਤ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਕੰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਵਿਵੇਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ; ਉਹ ਸਚਮੁੱਚ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਭਟਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਚੱਖਣ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀ ਛੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀ ਵੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਸੰਪ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੰਨ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਧੁਨੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੰਨ ਹਨ ਪਰ ਪੁਰਾਣ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ—ਉਹ ਵੀ ਕੀ ਕੰਨ-ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ? ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਸਮਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਮੂਰਖਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਪੁਰਾਣ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਵੀ ਕਈ ਭੇਦ ਹਨ—ਵਾਦ, ਚਲ, ਅਹੰਕਾਰ, ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤ, ਤਰਕ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂਤ ਨੂੰ ਸਾਤਵਿਕ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਨੂੰ ਰਾਜਸਿਕ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ, ਜੋ ਤਰਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤਾਮਸਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਅਤੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪੰਜ ਲਛਣ ਵਾਲੇ ਪੁਰਾਣ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਗਵਤ ਪੰਜਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਛਣਾਂ ਸਮੇਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਬੜਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਸ ਪਰਮ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਸਮੇਤ ਸੁਣਾਓ; ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਭਾਗਵਤ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਸੰਕਲਨ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਗੁਰੂ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਕੇ। ਹੋਰ ਉਪਦੇਸ਼, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੱਜ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਦੇ। ਹੇ ਸੂਤ, ਉਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਲਾਨਤ ਜੋ ਪੀਣ 'ਤੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਪਰ ਭਾਗਵਤ ਪੀ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਦੁੱਖੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੂਤ, ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਜ्ञ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਲਈ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ। ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਵਰਗ ਹੈ, ਪਰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਫਿਰ ਡਿੱਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਅਖੰਡ ਭਟਕਣਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਰਸਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਗੁਪਤ, ਤੇ ਸਦਾ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਨੇਕ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਆਗਮਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਰਜ਼ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪੁਰਾਣ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਵੇਦ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ‘ਗਿਆਨ’ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਿ ਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਗਮ ਹੈ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਰਚਿਆ, ਪਾਲਿਆ ਅਤੇ ਲੈ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਣਿਕ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਗੇ ਕਮਲ ‘ਤੇ ਜਨਮੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਚਨਾ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਸ਼ੇਸ਼ ‘ਤੇ ਲੇਟਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਕਮਲ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਇੱਥੇ ਆਧਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧਨਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਗੇ? ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਰਵੱਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਸਰਵੱਤ ਬਿਨਾਂ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਜੋ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਕਮਲ ‘ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਅਜਨਮੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ; ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਾਇਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਣ।