ਮਾਲਕ ਜੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਧੌਮਯ, ਅਤ੍ਰਿ, ਗਾਲਵ, ਪੈਲਾ, ਜਾਵਾਲੀ, ਗੌਤਮ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਚਯਵਨ, ਅਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਕਣਵ, ਜਤੁ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਤੀਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਮੰਤੁ, ਯਜ੍ਨਦੱਤ, ਵਤਸਲਾ, ਰਾਸ਼ਾਸਨ, ਕਹੋੜਾ, ਯਵਕ੍ਰੀ, ਯਜ੍ਨਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਾਧੂਆਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਯਾਜ੍ਨਸੇਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਹਰ ਅੰਗ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਹੋਕੇ ਸਾਧੂਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ, ਪਾਂਡਵ—ਪੰਜ ਵੀਰ ਭਰਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ—ਜੰਗਲ-ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਤੋਂ ਉਚਾਰਿਤ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਰਾਜਾ ਚੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਫ਼ੌਰਨ ਉਤਰਿਆ, ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਉਹ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ। ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਧੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੀ ਯਾਜ੍ਨਸੇਨੀ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਵੀ ਆਈ; ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੀ ਸੋਭਾ ਵੇਖੀ। ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਲਗਦੀ, ਵੇਖ ਕੇ ਧੌਮਯ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਲੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ?" "ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣ ਵਾਲੀ, ਮਾਨੋ ਸ਼ਚੀ ਵਰਗੀ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ?" "ਇਹ ਗੁਲਾਬੀ ਬੈਲ ਦੇ ਪੌਦੇ ਵਾਂਗ ਵਿਚ ਖੜੀ, ਰਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਭਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ!" "ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਕਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈ? ਇਹ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਗਦੀ ਹੈ, ਸਾਧੂ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ!" ਧੌਮਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਹੈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਪਾਂਚਾਲੀ ਇਸ ਉੱਤਮ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।" ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਂਡਵ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?" ਧੌਮਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਜੰਗਲ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਠਿਆ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਕਹਿਆ: "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ? ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ? ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।" ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋਵੋ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ; ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਰਾਮ ਕਰੋ, ਪਾਂਡਵ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ।" ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਕਹ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉੱਚੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਿਆਂ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਲੀ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਿਸ਼ਠ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਯਜ੍ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਨ। ਕਦੇ ਵੀ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਯਜ੍ਨ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕੀਤੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆ ਲਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਚਲਾਕੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ। ਜੇਕਰ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ, ਵਾਮਨ ਬਣ ਕੇ, ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ, ਐਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ? ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਲਕ, ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਸਾਧੂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਚਾਰ, ਕਰਮ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਪਰ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ। ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਵਪਾਰ, ਦਾਨ, ਚੋਰੀ ਜਾਂ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦੀ, ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਪਾਰੀ, ਵੱਡਾ ਅਨਾਜ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਵੇਚਣ ਲਈ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਦਾ, "ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ।" ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੀ ਹੈ; ਜਦ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੀਮਤ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ, ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ, ਪਾਠ ਵਿਅਰਥ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਨੇ ਘੇਰਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸਦਾ ਅਣਕੀਤਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।