ਨਵਾਂ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਸੂਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਕੁਝ ਧਰਮਾਤਮਾ ਲੋਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਅੱਜ ਸਦਾ ਧਰਮੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚ ਆਦਰਸ਼ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਮਨੋਰਮਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਇਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨਿਆਏਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਏ। ਫਿਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਸਾਦਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਰਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਜਦ ਮਨੋਰਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਫੌਜ ਲਗਭਗ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਜਦ ਯੁਧਾਜਿਤ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ?" ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵਨਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਪਾਂਚਾਲੀ ਸਮੇਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਧੌਮਯ, ਅਤਰੀ, ਗਾਲਵ, ਪੈਲ, ਜਾਵਾਲੀ, ਗੌਤਮ, ਭਰਗੁ, ਚਯਵਨ, ਅਤਰੀ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਕਣਵ, ਜਤੁ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਮੰਤੁ, ਯਜ੍ਨਦੱਤ, ਵਤਸਲ, ਰਾਸਾਸਨ, ਕਹੋੜ, ਯਵਕ੍ਰੀ, ਯਜ੍ਨਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।" "ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਯਾਜ਼ਨੇਨੀ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉੱਧਰ ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਪੰਜ ਬਹਾਦਰ ਭਰਾ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।" "ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸਿੰਧ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਜੈਦਰਥ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਆਸ਼ਰਮ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਵੇਦ ਮੰਤਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇਆ ਅਤੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਦੋ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਜਾਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ।" "ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧੌਮਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਥੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀਆਂ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?' ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਯਾਜ਼ਨੇਨੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਵੀ ਆਈ। ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗੀ।" "ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਨੀਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧੌਮਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਗੋਰੀ-ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ? ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਮਾਨੋ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।'" "ਉਹ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਲਵੰਗ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਭਾ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਰਾਜ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ।" "ਧੌਮਯ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਹੈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਪਾਂਚਾਲੀ ਇਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।'" "ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਪੰਜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਾਂਡਵ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਵੀਰ ਇਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ?'" "ਧੌਮਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਪੰਜੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ।'" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੈਦਰਥ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੋ, ਸੁੰਦਰਿ? ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ? ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ।'" "ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਖੈਰ ਮੰਗੋ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ। ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰੋ, ਪਾਂਡਵ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ।'" "ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ, ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ।" "ਜਾਣਕਾਰ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਛਤਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਬਲੀ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ, ਸੱਚੇ, ਯਜ੍ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਸਰਨ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਤ ਸਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੋਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿੰਨਾਨਵੇਂ ਯਜ੍ਨ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ।" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤੋਗੁਣੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਕਿ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪ ਤਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਨ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਹਥਿਆ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ—ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।