ਉਸ ਥਾਂ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਤੁਰੰਤ ਇਸਤ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਉਹ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ (ਸ਼ਕਰ), ਕੁਬੇਰ, ਪਾਵਕ (ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ), ਯਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਕਸ਼ਯਪ, ਦੱਖ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਤੋਗੁਣੀ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਯਜਨ ਸਮਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਥਾਂ, ਕੁਸ਼ਲਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਯਜਮੰਡਪ ਬਣਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਤਾਈਂ ਯੋਗ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਰੂ ਰਚਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯਥਾ-ਨਿਯਮ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਣੀ ਬਿਨਾ ਦੇਹ ਦੇ ਉਚਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਹਿਣਾ, ਹੇ ਹਰੀ। ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲੇਗਾ, ਪੂਜਾ ਹੋਏਗੀ ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨਗੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਗੇ; ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਵਰਦਾਤਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।" "ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੇਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈਂ। ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੁੱਖ ਹੋਵੇਂਗਾ ਤੇ ਸਭ ਯਜਮਾਨ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ ਤੇ ਤੂੰ ਵਰਦਾਤਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣਗੇ।" "ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਪਰਮਪੁਰਖ; ਸਭ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੂਜਨਯ ਹੋਵੇਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਚਹੁੰ ਦਿਸ਼ਾ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਂਗਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਂਗਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਜਿਤੀਆਂ ਵੀ ਜਨਮਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਹੋਣਗੀਆਂ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਗੇ। ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਹੋਏਗੀ। ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਏਗੀ।" "ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰੀਹੀ, ਨਰਸਿੰਹੀ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿੱਧ ਕਰਨਗੇ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ਕਰੇਂਗਾ।" "ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਕਦੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਭ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣਗੇ, ਇਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਤੇਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਇਹ ਸੱਤਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਤੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ। ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ, ਹੇ ਹਰੀ; ਮੂਰਤੀਆਂ, ਭੋਗ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ।" "ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ ਕਰਨਗੇ; ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ। ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਧਾ ਪਾਵਣਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਮਾਂ ਨੇ ਵਰ ਦਿਤੇ ਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਯਥਾ-ਨਿਯਮ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਗਰੁੜ-ਧਵਜੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੈкунਠ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘਟਨਾ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸੁਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਜਨਮੇਜਯ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" "ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਯਜਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਤਦ ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਕਰਤਬਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਕੌਸਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ ਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾਤੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਚੋਰ, ਦੁਸ਼ਟ, ਜਾਂ ਠੱਗ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਦਗਾਬਾਜ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ। ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਮਨੋਰਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਅਤਿ ਗਿਆਨੀ ਸੀ; ਦੂਜੀ ਰਾਣੀ ਲੀਲਾਵਤੀ ਵੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।