ਜਦੋਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਾਰਾਹੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਗੌਰੀ, ਨਰਸਿੰਹੀ, ਸਦਾਸ਼ਿਵਾ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਕਰੋ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ, ਉਸਦੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਸਮੇਤ ਜਪੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਸਫਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ: “ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇਹ ਮੋਹਕ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।” ਇਹ ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਵੱਸੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਨਾ ਕਰੀਂ; ਇਹ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਕਈ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਤਿੰਨ—ਜੀਵਨ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਹੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਮੂੜ ਮਨੁੱਖ ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ-ਮਾਤਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰੀ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਸੁਣ। ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇਂ। ਦੂਜੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਗੁਣ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਜ ਗੁਣ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਦਲਾਅ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਵਾਣੀ ਦਾ ਬੀਜ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਤੀਜਾ ਬੀਜ—ਇਹ ਮੰਤਰ, ਹੇ ਰਾਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਇਹ ਖੇਡ ਚਲਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀ, ਤਦ ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ—ਮੈਂ ਖਿੱਚ ਲਵਾਂਗੀ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ; ਇਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਉਦਗੀਥ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਪੇ। ਵੈਕੁੰਠ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਉੱਥੇ ਵੱਸ। ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਤ੍ਰੈਗੁਣਾਤਮਿਕ ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਮਰ ਬਾਣੀ ਆਖੀ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਤੂੰ ਹਰਾ-ਗੌਰੀ, ਮੋਹਕ ਮਹਾਕਾਲੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਤਮਸ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਸਤ੍ਵ ਅਤੇ ਰਜ ਗੁਣ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਜ ਅਤੇ ਤਮ ਗੁਣ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਤਪਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ। ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਪਣਾਉਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਹੀ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ—ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਨ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਨਿਰਗੁਣ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਮੈਂ ਹਾਲਾਤ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਵੀ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਰਨ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ। ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਹਾਂ; ਨਿਰਗੁਣ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਾਂ। ਮਹੱਤੱਤੱਤ, ਅਹੰਕਾਰ, ਤਿੰਨ ਗੁਣ, ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕਾਰਨ-ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਅਹੰਕਾਰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮਹੱਤਤ (ਬੁੱਧੀ) ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਹੱਤਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਾਰਨ; ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਸੂਖਮ ਤੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੰਜ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੰਜ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ। ਪੰਜ ਮਹਾ-ਭੂਤ ਅਤੇ ਮਨ ਸੋਲਵਾਂ ਤੱਤ—ਇਹ ਸੋਲਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਵੀ। ਪਰਮਾਤਮਾ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਨਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਨਾ ਕਾਰਨ; ਇਹੀ ਸਭ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਉਤਪੱਤਿ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਰਥ ਵੱਲ ਜਾਓ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ, ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਨਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਆਂਗੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ, ਨਿਤ੍ਯ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਸਰਸਵਤੀ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ, ਇਕ ਹੋਰ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਉੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਰੂਪ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜਦ ਅਸੀਂ ਰਥ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਿੰਨੇ ਉੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਏ; ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਟਾਪੂ ਸੀ, ਨਾ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਨਾ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।