ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਠੰਡਕ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗਰਮੀ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਠੰਡਕ—ਜਿੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੈਸਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਕੁਝ ਵੀ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਇਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਾਂਗ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ 'ਰੁਦ੍ਰ-ਵਿਨਾ' ਜਾਂ 'ਵਿਸ਼ਨੁ-ਵਿਨਾ' ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਡਰਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ 'ਰੁਦ੍ਰ-ਹੀਨ' ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ। ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਰਚਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਰਤਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਯਮ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ-ਸੰਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਵੀ ਤਦ ਹੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਪਰਮਾਣੂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਸੇਸ਼, ਕੂਰਮ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ-ਸੰਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਿਭਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਜਲ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਜ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੈਸਾ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਉੱਤੇ ਸੰਦਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਜਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਜਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਅੱਜ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ, "ਧਰਤੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਕਿੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ?" ਤਾਂ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਰਮਾਣੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਤ ਸੱਤ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਨਿਤ, ਛਣਭੰਗੁਰ, ਸ਼ੂਨ, ਸਥਿਰ-ਅਸਥਿਰ, ਕਰਤਾ-ਸੰਯੁਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ-ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਮਹਾ-ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ—ਅਹੰਕਾਰ—ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਰਚ। ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਵੱਸਣ, ਉਥੇ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਣ, ਦਿਵਤਾ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ। ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ—ਸੁੰਦਰ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਸਰਸਵਤੀ ਨਾਮ, ਰਜੋ-ਗੁਣ-ਯੁਕਤ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ—ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਤੇਰੀ ਖੇਡ-ਸਾਥੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸਾਥੀ ਰਹੇਗੀ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਚ-ਲੋਕ 'ਤੇ ਜਾਂ, ਚਾਰ-ਮੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਕਰ। ਸੁਖਮ ਸਰੀਰ, ਜੀਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ, ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉ। ਸਮਾਂ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਸਵਭਾਵ—ਇਹ ਕਾਰਨ—ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦ-ਅਚਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਉਹ ਸੱਤਵ-ਗੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਔਖਾ ਕੰਮ ਆਵੇ, ਹਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਜਨਾਰਦਨ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ। ਭਵ ਤੇਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰਚ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼—all ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਗੇ। ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋਗੇ। ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਣਗੇ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਵਾਰਾਹੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਗੌਰੀ, ਨਰਸਿੰਹੀ, ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵਾ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ, ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਸਮੇਤ ਜਾਪ ਕਰ; ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ। ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਾ ਅਤੇ ਇਸ ਮੋਹਕ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਰੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਕਰ। ਇਹ ਮਿਲਾਪ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ, ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕੰਮ ਕਰ। ਤੂੰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਮੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਭ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਹੋਵੋਗੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ-ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵੰਡ ਕਾਰਨ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।