ਹਰੀ, ਮੈਂ ਤੇ ਲੋਟਸ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਸਮਾਨੀ ਵਾਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਖੋਜੇ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਇਹ ਨਵੇਂ ਲੋਕ ਕੌਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ!" "ਮਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ—ਅਸੀਂ ਜਵਾਨ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਜੇ ਜਵਾਨੀ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਰਹੀਏ, ਤਾਂ ਸਫ਼ਲਤਾ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲੇगी?" "ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਨ ਛੱਡਣੇ ਪੈਣ—even ਜੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਜਵਾਨੀ ਮਿਲੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਰਤਾ ਭਰ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਜਵਾਨੀ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖ ਦੇਵੇ?" "ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਮੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ। ਜਵਾਨੀ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ, ਜੋ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਕੌਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਦੇ ਵਲੋਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਵਿਚ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਮੋਖsha ਤਪ, ਸਯਮ, ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਅਦਭੁਤ ਮੰਤਰ ਦੱਸੋ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੁਖ ਆਇਆ, ਤੇ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।" "ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਤਰ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਮਾਤਾ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮੰਤਰ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਰਖਿਅਕਾ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਹ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਆਨੰਦ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ, ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਹੇ। ਵਿਸ਼ਵ-ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਵੇਦ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੋ, ਵਰਨਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿਚ 'ਹੁਣ' ਦਾ ਤੱਤ ਹੋ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਬਣ ਗਈ ਹੋ।" "ਮੈਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਹਾਂ; ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਚਲਾਂ ਵਿਚ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਥੇ ਧਨਵੰਤ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਮਾਨ ਦੇ ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ, ਮਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਧਨਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੋਹ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜੰਜੀਰ ਛੱਡੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ ਬਣਾਓ।" "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ? ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਬਚਾਓ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁੱਧ, ਆਦਿ ਚਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪੁਜਾਰੀ ਸਵਰਗ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ, ਤਕਿ ਖੇਡਾਂ ਕਰਾਂ ਤੇ ਆਦਿ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਬਣਾਵਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਤਮ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ-ਜਨਮ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ।" "ਜੋ ਮੂਰਖ ਅੱਠ-ਭਾਗੀ ਯੋਗ-ਮਾਰਗ ਵਿਚ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਇਹ ਕਿ ਮੋਖsha ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ।" "ਜੋ ਮੋਹ-ਵਸ਼, ਤੱਤ-ਗਣਨਾ ਤੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ? ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉੱਤਮ ਸੱਚ ਦੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ? ਅੱਧੀ ਪਲਕ ਲਈ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁੱਧ ਚਲਣ—ਸ਼ਿਵਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਈਸ਼ਾ—ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਤੁਰੰਤ ਚਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਦੀ? ਖੇਡ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਆਦਿ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ? ਹਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਇਆ? ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਰਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ?" "ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਾ ਦੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ; ਤੁਹਾਡਾ ਮੂਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ, ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਬਣੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ, ਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ। ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਸਭ ਅਸਮਰਥ ਹਨ।" "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ, ਹਰੀ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਨਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਨਾਂ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੋਣਗੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਅਦਭੁਤ ਖੇਡ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ?" "ਆਦਿ-ਦੇਵਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ, ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ, ਅਕ੍ਰਿਆ, ਸਦਾ ਨਿਰਗੁਣ, ਤੇ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਖੇਡ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਚੰਗਾ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਖੀ—ਜੋ ਵਿਧਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਦੇਖੇ ਤੇ ਅਦੇਖੇ ਵਿਚ, ਉੱਤਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਤੀਜਾ, ਜਦ ਵਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਦੇ ਝੂਠ ਜਾਂ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ; ਇਹ ਵਿਰੋਧ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਡੂੰਘਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।" "ਵੇਦ ਜੋ ਇੱਕ, ਅਦਵੈਤ ਬ੍ਰਹਮ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ? ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।" "ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਅਡੋਲ ਹੈ; ਇਸ ਦਵੈਤ ਤੇ ਅਦਵੈਤ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿਚ, ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਮਨ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂ ਸਤਰੀ? ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਤਮ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਆਦਿ-ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਮਧੁਰ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਸਦਾ ਏਕਤਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਹ ਮੈਂ—ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਇਹ ਸੁਖਮ ਵੱਖਰੇਪਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਬ੍ਰਹਮ ਸਦਾ ਇੱਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਅਨਾਦਿ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ; ਪਰ ਜਦ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਦਵੈਤ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ-ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਦਿਤਾ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਈ।