ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਯਜਨਾ (ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ) ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਗਊਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ—ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਫਲ ਤਪ, ਵਰਤ, ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ, ਦਾਨ, ਅਨੇਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਯਜਨਾ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ, ਗਿਆ, ਕਾਸ਼ੀ, ਨੈਮੀਸ਼, ਮਥੁਰਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂ ਬਦਰੀ-ਵਨ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਯਜਨਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਧਨ ਹੈ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕੁੰਵਾਰੀ (Virgo) ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਖਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਿੰਘ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਾਗਵਤ ਪੁਸਤਕ ਇੱਕ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮਾਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਾਗਵਤ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਰੀ ਸੰਕਟ, ਮੌਤ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਲਗ੍ਰਹਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਆਦਿ ਦਾ ਡਰ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭਾਗਵਤੀ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਿਮਾਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਗਵਤ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਚੌਦਹਵੀਂ ਜਾਂ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ ਕਰ ਕੇ ਵੇਦ-ਗਿਆਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਆਇਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਪ੍ਰਸੇਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਹੋਈ? ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਾਗਵਤ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸੁਣੀ? ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੂਤ ਜੀ, ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੋ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜੋ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਭਗਤ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਮਣੀ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਦੁਆਰਕਾ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਮਣੀ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੋਲ Sudharmā ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸੂਰਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਸਕਰਾ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: "ਬਚੋ, ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਦੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਭਾਸਵਤ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਠ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਣੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਅਕਾਲ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਕਟ; ਇਹ ਮਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਠ ਮਾਪ ਸੋਨਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦਾ ਭਰਾ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਮਣੀ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਧੂ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ; ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਸ਼ੇਰ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਜਾਮਬਵਾਨ, ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਮਣੀ ਸਮੇਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਮਣੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਇਆ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ: "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ, ਮਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮਾਰਿਆ।" ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਫਵਾਹ ਫੈਲ ਗਈ: "ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਮਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਪ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਖੂਨ ਦੇ ਚਿਟੇ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਆਗੇ ਵਧੇ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੇਰ ਵੇਖਿਆ; ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂ। ਮੈਂ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਮਣੀ ਚੋਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਗਾ।" "ਠੀਕ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਗਏ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਮਬਵਾਨ ਦਾ ਘਰ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭਾਲੂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਣੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਮਣੀ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਦਾਈ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਦਾਈ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲੜਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।