ਮੈਂ ਹੁਣ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਨਾਸ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸਾਰ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਬਦ, ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਸੋਲਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤੱਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੇਤੀ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੋ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ। ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਭਵ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਰਿੰਚੀ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਅਥਾਹ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕੇ; ਹੋਰ ਕੌਣ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਭਵਾਨੀ, ਤੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕਮਲਜਾ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਪਰ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਕੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ? ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਿਆਂ ਇੱਕ ਹੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ: ਤੇਰਾ ਇਹ ਰੂਪ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਰਹੇ; ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਮੁੰਹ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਰਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਰਹੇ ਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਾਂ-ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਇਹ ਅਟੁੱਟ ਨਾਤਾ ਸਦਾ ਵਧਦਾ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਮੈਂ ਇਕ ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਜੀਵ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਾਂ? ਜੋ ਕੁਝ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਉਹੀ ਕਰ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਜਨਮੀ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਧਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਥਾਂਦੀ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਜੋਂ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਨਮੇ ਹਾਂ, ਸਦੀਵੀ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਵੀ, ਸਦੀਵੀ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਸਦੀਵੀ, ਆਦਿ ਪਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ। ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਆਦਿ ਪੁਰੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ, ਜੋ ਅਜਨਮੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀਆਂ ਲਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਯਸ਼, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈਂ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਭਾਗ; ਤੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਖਸ਼ਮ ਅਰਧ ਅੱਖਰ ਹੈਂ। ਵੇਦ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਤਾ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੱਖਣ। ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਕਤੀ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਹਸਤੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਜਨਮੀ, ਅਨੰਤ; ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਨਾਟਕਕਾਰ ਦਾ ਨਾਟਕ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਤੇ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਮੋਹ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਮਾਦਿਕ ਦੁਖ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਮਹਾ ਗਿਆਨ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦੇ, ਹੇ ਸਭ ਲਕ੍ਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ। ਫਿਰ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਨਾਰਦਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖ ਕੇ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ਰਵ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬੋਲੇ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਜੇ ਹਰੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦਮਜਾ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੱਗ ਦਾ ਗੁਣ ਵੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਉਹ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਕਰਨ ਵੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਬੁੱਧੀ, ਮਨ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰੀ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਨੇ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਚਲ। ਸੰਸਾਰ ਧਰਤੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਪਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਤੂੰ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਜਾਂ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਕਮਲਜਾ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆ ਨਾਲ ਨਰਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਮੋ ਗੁਣ, ਕਮਲਜਾ ਰਜੋ ਗੁਣ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਸਤੋ ਗੁਣ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸੀ? ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਨਿਰਪੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਇੰਨਾ ਵੱਖਰਾ ਬਣਿਆ—ਮੰਤਰੀ, ਰਾਜੇ, ਨੌਕਰ, ਅਮੀਰ ਤੇ ਗਰੀਬ, ਸਭ ਮਿਲੇ ਹੋਏ? ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹਰੀ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਕਮਲਜਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਕਮਲਜਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇੰਤ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਾਈ ਵਾਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ; ਦੱਸ, ਨਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਕਿਸਨੇ ਬਣਾਏ? ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਨਾਸ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ। ਹੇ ਮਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਰਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ; ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਮਿਲ ਗਈ ਪਰ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲੇਗੀ? ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਛੱਡਣੇ ਪੈ ਜਾਣ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨੌਜਵਾਨੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਰਤੀ ਭਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਮੇਰੀ ਖਿਆਤਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਮਲ ਰਹੇ; ਨੌਜਵਾਨੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੌਣ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਾਂਟਾ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਛੇਤੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੰਬੀ ਨਹੀਂ ਚਲਦੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਠੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਜ਼ਤ ਵੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਸਯਮ, ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਨਿਯਮਤ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਅਦਭੁਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤਰ ਦੱਸ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ, ਪਰਮ ਨੌ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਦਿ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ।