ਉੱਤੰਕ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ! ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਾਵਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਨ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਨ ਯਤਨ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੇ ਉੱਤੰਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੈਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਇਹ ਵੈਰ ਜਾਂ ਕਾਰਣ ਕੀ ਹੈ?" ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨਾਮਕ ਦੁਸਟ ਸੱਪ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੁੱਛ, ਕਿ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।" ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਸਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਮਰੇ ਸਨ।" ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਦੀ ਕੀ ਗਲਤੀ ਹੈ?" ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇ ਕੇ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਵੈਰੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਹੈ।" ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ, "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰੁਰੂ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਡੰਸ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਗਈ। ਰੁਰੂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੀ ਹੋਈ। ਰੁਰੂ ਨੇ ਕਸਮ ਖਾਈ, 'ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸੱਪ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ।' ਉਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਕੇ ਸੱਪ ਮਾਰਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣਾ, ਬੁੱਢਾ ਦੁੰਦੁਭਾ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਮਾਰਨ ਲਈ ਲਾਟੀ ਚੁੱਕੀ। ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਦੁੰਦੁਭਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?'" ਰੁਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਸੀ, ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਸਣ ਨਾਲ ਮਰ ਗਈ। ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਹ ਵਚਨ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੱਪ!" ਦੁੰਦੁਭਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡੰਸਦਾ, ਹੋਰ ਸੱਪ ਹਨ ਜੋ ਡੰਸਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇ।" ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਸੱਪ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੁਰੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੁੰਦੁਭਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ?'" ਸੱਪ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਖਾਗਮ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਆਤਮ-ਸਯੰਮੀ ਸੀ। ਮੂਰਖਤਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ, ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠਾ, 'ਮੂਰਖ! ਤੂੰ ਵੀ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾ।' ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਰੂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ।' ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, 'ਤੂੰ ਪ੍ਰਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ।' ਮੈਂ ਰੁਰੂ ਹਾਂ, ਸੱਪ। ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਅਹਿੰਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਹੈ। ਦਇਆ ਹਰ ਥਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਯਗ੍ਯ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਹਿੰਸਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਸੱਪ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੁਰੂ ਬਣ ਗਿਆ। ਰੁਰੂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੀ ਹੋਈ।" ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਈ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਰਪਣ, ਦਾਨ ਤੇ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਰਹਿ ਗਈ।" ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੈਰ ਨਿਭਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ! ਅੰਬਾ ਦੇ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰ, ਤੇ ਸੱਪ-ਯਗ੍ਯ ਕਰ।" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉੱਤੰਕ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਉਹ ਘਣੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਲਾਜ਼ਵਾਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਕਲ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੁਖਦਾਈ ਅੰਤ ਹੋਇਆ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਯਗ੍ਯ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾਂਗਾ।'" ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਮੈਂ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀ ਯਗ੍ਯ ਦੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਚੁਣੋ।" "ਇੱਕ ਸੋ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ। ਅੱਜ ਹੀ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਚਬੂਤਰਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਵੱਡਾ ਸੱਪ-ਯਗ੍ਯ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉੱਤੰਕ ਮੁਖ੍ਯ ਅਚਾਰਯ ਹੋਵੇ।" "ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ।" ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯਗ੍ਯ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਬੂਤਰਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਆਹੁਤੀ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਸੱਪ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।" "ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ!' ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।" "ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸੱਪ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿ।' ਉੱਤੰਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।" "ਉੱਤੰਕ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਲੱਗਾ। ਉੱਦੋਂ ਤਖ਼ਸ਼ਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਇੱਕ ਯਾਯਾਵਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਨੀ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਤੰਕ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ ਜਨਮੇਜਯਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਸੱਪ-ਯਗ੍ਯ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਸਭ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ।