ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਅੱਗਨਿ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਰ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ?" ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਸਦਾ ਵਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਾਮਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਲਈ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ 'ਪਿਆਰੀ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸੰਕੋਚ ਨਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਦ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਦ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਰਵਾਓ।" ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬੇਟੀ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਕੁੜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ।" ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਹਿਲਾਂ, ਸ੍ਰੀ ਰਿਤਵਾਕ ਨੇ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?" ਕੁੜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਰਿਤਵਾਕ ਨੇ austerity (ਤਪ) ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਬਚਨ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ?" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੋ। ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ, ਪਿਤਾ ਜੀ।" ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਰਗ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਰੱਖਾਂਗਾ।" ਸਕੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ।" ਫਿਰ, ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਾਮਾ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਿਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਮੋਹਨਿਆ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਸਵਾਇੰਭੂ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਨਾਥ ਹੋਵੇ।" ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਇਹ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਮਨੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਨਾਥ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪੁਰਾਣ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸੁਣੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਇੱਛਿਤ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਰੇਵਤਾ ਦੀ ਧੀ ਰੇਵਤੀ, ਰੈਵਤ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ, ਜੋ ਪੰਜਵਾਂ ਮਨੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਅਜੇਯ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਿਓ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਲੋਮਸ਼ਾ ਆਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਪੁਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਲੋਮਸ਼ਾ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ; ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਪਾਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪੂਰਾ ਪਾਠ ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਜਦ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਵਾਰਣਾ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਤੇ ਵਿਆਹੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਜਦ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉੱਤਮ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਰੇਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੁਨੇਹਰੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਏ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰੈਵਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਧਰਮੀ, ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਤੇ ਧਾਰਕ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਰੈਵਤ ਨੂੰ ਮਨੂ ਦਾ ਪਦ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਭਲਾ, ਪੂਰੇ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕੌਣ ਵਰਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ। ਜਿਹੜਾ ਭੀ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੁਤ, ਅਸੀਂ ਉੱਤਮ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਲਈ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਸੁਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸੰਤੋ, ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਨਮਕੁੰਡਲੀ ਦੇਖਣ ਵਾਸਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ। ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਾਠ ਚਲਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੰਗਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਸਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮੂਲਾ, ਪੁਸ਼ਯ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਤ੍ਰ, ਇੰਦੁ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਹੇਠ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।" "ਗੁਰੂ, ਭਦਰਾ, ਵੇਦ, ਅਬਜ, ਸ਼ਾਰੰਗ, ਅਭਿਧਿਗੁਣ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ, ਸਮਪੱਤੀ, ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਾਮਾ, ਰੇਵਤੀ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਰੈਵਤ ਮਨੂ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਈ।