ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਘਰ ਆਏ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੜੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਸੱਦੇ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪ ਆ ਕੇ ਕੁੰਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ। ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਕੁੰਤੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪਰਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾਂ? ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੇਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ। ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਗੋਲ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਬੜੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਤੇ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡਰ ਤੇ ਲਜਾ ਆ ਗਈ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ—"ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੁੰਤੀ, ਤੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਗਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹਾਂ?" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕੁੰਤੀ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ—ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਆਨੰਦ ਲੈ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਾਓ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਵਿਅਰਥ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੱਜਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਚਰਚਾ ਕਰਨਗੇ।" ਉਹ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਭਾਰੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੀ ਕੁਆਰੀਤਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇਗੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਨੇ, ਕੁੰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ। ਸਿਰਫ ਦਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਪਿਆਰੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਵਚ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਾਈ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ। ਦਾਈ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਸ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਕ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਤੜਫ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਛੱਡਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਨਿਰਗੁਣ-ਸਗੁਣ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਹੇ ਜਗਤ-ਜਨਨੀ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਮੁੱਖ ਵੇਖਾਂਗੀ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਪਣ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੁਖੀ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਦੁਬਾਰਾ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਕਰਾਂਗੀ।" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਦਾਈ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਡੱਬਾ, ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਅਧਿਰਥ ਨਾਮਕ ਸਰਥੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਅਧਿਰਥ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਧਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਣ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਰਥੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ। ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਗਈ। ਮਾਦ੍ਰੀ, ਜੋ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।" ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀਆਂ, ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ। ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਸੰਬੰਧੀ ਚਰਚਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ, "ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਰਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਪੁੱਤਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਤੋਂ, ਖੇਤ ਤੋਂ, ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਪਾਤਰ ਤੋਂ, ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਖਰੀਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ। ਹਰ ਇਕ ਅਗਲੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਤਪੱਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਸੌਦਾਸਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰਾਂ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂ, ਉਹ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਵਾਯੂ ਦੇਵ ਤੋਂ ਭੀਮ (ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ) ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।