ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮੋਹਕਤਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਹ ਉਹੀ ਆਸ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ-ਜੈਸੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਸ ਕਦੇ ਨੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਹਾਭੀਸ਼ਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਕਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬੜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵੀ ਹੋ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਹੇ ਮੋਹਕ ਨਾਭੀ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਓ," ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਸੁਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭੀਸ਼ਾ ਦਾ punarjanma (punarjanma) ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣਕੇ, ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਹੜੀ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਯੋਗ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?" "ਬਚਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਪਰ, ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕਰਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ, ਅਤੇ ਜਦ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਦ ਮੈਂ ਤੁਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।" ਗੰਗਾ ਨੇ ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਉਹ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਰਗੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ; ਰਾਜਾ ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਵਾਂਗ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹੇ। ਗੰਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਨੇ ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤੀਜੇ, ਚੌਥੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ... ਰਾਜਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰਾ ਵੰਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ ਰਹੇ?" "ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਰੋਕਾਂ ਨਾ, ਉਹ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗੀ। ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਵੀ ਲੈ, ਉਹ ਕਠੋਰ ਹੈ—ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਬਚਾਵੇ। ਆਪਣੇ ਵੰਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਸੰਭਵ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗਾਂ ਨੰਦਿਨੀ ਨੂੰ ਸਤ੍ਰਿਜਿਤ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।" "ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਹਾਥੀ-ਜੈਸੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।" "ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਕਹਿੰਦਾ, "ਹੇ ਪਾਪੀ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਰਕ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ?" "ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ ਜਾਂ ਰਹੋ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਥੇ ਰਹੇ।" ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਵਜਾਤ ਪੁੱਤਰ ਲਿਆ। "ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਪਾਲਾਂਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਮੈਨੂੰ ਗੰਗਾ ਸਮਝੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਆਈ ਹਾਂ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।" "ਤੇਰੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਵਸਵ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।" "ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਸ਼ਾਂਤਨੂ!