ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ। ਗਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੀ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਮੂਲ ਰੇਵਤੀ ਨक्षਤਰ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ੁਭ ਵੇਲੇ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਹੋ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਥੋੜਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।” ਫਿਰ ਗਰਗ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਦੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਦੁਖ ਨਾਸਕਾ ਦੁργਾ ਦੀ ਉਚਿਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।” ਗਰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਤਵਾਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, “ਰੇਵਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ!” ਜਦ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਪੁਸ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਾਊਂਟ ਕੁਮੁਦਾ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੈਵਤਕਾ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਕੁਮੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਤਵਾਕ ਨੇ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਰਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰੇਵਤਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੂਜੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ।” ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਰੇਵਤੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਦਾ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਮੁਚਾ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਕੁਮੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਧਰਮਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਕੁੜੀ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋਈ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕੌਣ ਇਸ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਯੋਗ ਪਤੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗ-ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਗਨੀ ਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: “ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਧਰਮਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ, ਵਾਕ-ਪਟੂ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਦੁਰਦਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁਰਦਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੁਧਿਮਾਨ ਅਤੇ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼ੀਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਕਲਿੰਦੀ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ਼ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ? ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਸਚ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?” ਰੇਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਅੱਗ-ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਅੱਗ-ਮੰਡਪ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, “ਅਰਘਿਆ ਲਿਆਓ; ਇਹ ਰਾਜਾ ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਰਾਜਾ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧੂ-ਯੋਗ ਹੈ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਰਘਿਆ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ, ਖਜਾਨਾ, ਦੋਸਤ, ਨੌਕਰ, ਮੰਤਰੀ, ਸ਼ਹਿਰ, ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤੂੰ ਖੁਦ—ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ?” ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤਾਂ ਇਥੇ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ। ਦੱਸ, ਤੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੈ?” ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਭ ਥਾਂ ਠੀਕ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਪਤਨੀ ਇਥੇ ਹੈ?” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਰੇਵਤੀ, ਜਿਸਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਇਥੇ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ?” ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਸੁਭਦਰਾ ਆਦਿ—ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਹਨ, ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਬੁਧਿਮਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਹਾਲੇ 'ਪਿਆਰੀ' ਕਿਹਾ, ਉਹ ਤੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ; ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਵਿਗੜਿਆ ਨਹੀਂ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ।” “ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ?' ਅਗਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਰਾਜਾ ਦੁਰਦਮਾ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।'” “ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ 'ਪਿਆਰੀ' ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਸੰਕੋਚ ਨਾ ਕਰ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵੇਖੀ, ਰੇਵਤੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰਵਾਓ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪੁੱਤਰ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਕਈ ਸ਼ੁਭ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?” ਰੇਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਬਿਨਾ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ, ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਆਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰਵਾਓ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪਹਿਲਾਂ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਰਿਤਵਾਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਹੋਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?” ਕੁੜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਰਿਤਵਾਕ ਨੇ ਤਪस्या ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਸੀ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸ਼ਬਦ, ਦੇਹ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤਪस्या ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ?” “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪ-ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ, ਪਿਤਾ।” ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।