ਇਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਅਜੇ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਰੁਣ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਨ, ਯਮ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਅਰੁਣ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਵਿਹੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸੇ। ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਵੱਡੀ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਜੰਗ ਨਾਲ, ਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਜਾਂ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਮਰਦਾਂ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨਾਲ—ਇਸ ਅਸੁਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉੱਥੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਣੀ ਹੋਈ: "ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਏਗੀ।" ਫਿਰ ਵਾਣੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਰਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਅਚਾਰਯ, ਅਸੁਰ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਪਾਏ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।" "ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਾਤਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਜੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜੰਬੂਨਾਦਾ ਦੀ ਮਾਤਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏਗੀ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮੁਨਿਵਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ? ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਖਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਮਾਤਾ ਤੂੰ ਨਿੱਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।" "ਫਿਰ ਦੱਸੋ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੱਖਦਾਰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਤਮ ਦੈਤ ਨੇ ਉਹ ਪਰਮ ਮੰਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜਹੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਕਈ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਵਾਲੀ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ ਸੀ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਉੰਗਣੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਭੈਅ ਭੰਜਨ ਸੀ, ਸੰਤੁਲਿਤ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ ਵਾਂਗ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਾਤਾ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਅੰਬਿਕਾ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਰਵਗਿਆ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਰਵਸਵਰੂਪ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਹੋ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕਰਤਾ, ਪਾਲਕ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰਕ ਹੋ। ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਸਾਰੇ ਆਧਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਮੂਹੀ ਚੇਤਨਾ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਸੂਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ। ਪਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਉੱਚਤਮ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਦੁರ್ಗਾ, ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਵਰੋਧ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋ, ਤੇਜਸਵੀ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨੀਲੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਹੇ ਭਯੰਕਰ ਤਾਰਾ, ਮਹਾ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਹੇ ਭੈਰਵੀ, ਮਾਤੰਗੀ, ਧੂਮਾਵਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਛਿਨਮਸਤਕਾ, ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਹੇ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ, ਹੇ ਲਾਲ-ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਰਕਤਬੀਜ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਹੇ ਜੈਵੰਤ, ਹੇ ਗੰਗਾ, ਹੇ ਸ਼ਾਰਦਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਨ-ਬ੍ਰਿਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ-ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਮਾਤਾ, ਗਾਯਤਰੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਹੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 'ਇਹ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਹੀਂ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।