ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਪਾ ਕੇ, ਛੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਭਾਵੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਮਾਤਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾ!" ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਗਭਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਾਗਭਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ 'ਕਲੀੰ' ਅੱਖਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, 'ਕਲੀੰ' ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਯੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਭੋਗ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਝ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਹੋ। ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਹੁਣ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਝਿਜਕ ਮੰਗ ਲਵੋ। ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਮੀ ਚਲੇ। ਸਾਡੇ ਭੋਗ ਅਟੱਲ ਹੋਣ, ਮਸ਼ਹੂਰੀ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ—ਇਹੀ ਵਰਦਾਨ ਅਸੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।" ਦੇਵੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਆਖਣੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੋ ਗੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਮੀ ਚਲੇਗੀ, ਅਨੇਕ ਭੋਗ ਮਿਲਣਗੇ, ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਬਹੁਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ, ਰਾਜ, ਯਸ਼, ਤੇਜ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਮਿਲੇਗੀ, ਹਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ।" ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇੰਝ, ਮਾਤਾ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਭਰੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵਿਚ, ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।" ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਓਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਟੁੱਟ ਵੰਸ਼ ਰਚਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਬਣੇ। ਅਗਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਵਰਨੀ ਮਨੂ ਹੋਏ। ਪਹਿਲਾ, ਦੱਖ ਸਾਵਰਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਨੌਵਾਂ ਮਨੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਦੂਜਾ, ਮੇਰੂ ਸਾਵਰਨੀ, ਦਸਵਾਂ ਮਨੂ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਿਆ। ਤੀਜਾ ਮਨੂ ਸੂਰਜ ਸਾਵਰਨੀ ਸੀ। ਗਿਆਰਵਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਚੰਦਰ ਸਾਵਰਨੀ ਚੌਥਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਮਨੂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਿਆ। ਪੰਜਵਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਵਰਨੀ, ਤੇਰਵਾਂ ਮਨੂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ। ਛੇਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਾਵਰਨੀ, ਚੌਦਵਾਂ ਮਨੂ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬੇਹੱਦ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਇਹ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਅਦਭੁੱਤ ਕਥਾ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਰੱਜਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।" ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਾਰਦ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ-ਜਨਨੀ ਦੇ ਅਚਿੰਤਯ, ਅਲੌਕਿਕ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾ ਦੈਤ ਆਰੁਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵੈਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਸ਼ਟ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਘੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ 'ਉਹ ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ ਬਣੇਗਾ।'" "ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ ਸੀ। ਉਹ ਯੋਗੀ, ਕੇਵਲ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤੇ ਖਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਦੀ ਗਤੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਜਪ ਕਰਦਾ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋਰ, ਕੇਵਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਿਹਾ।" "ਉਸ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਸੜ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਸੀ। 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਡਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਏ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੌਹਾਂ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗਾਇਤਰੀ ਨਾਲ, ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਰੁਣਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਸਾਹ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਸਾਂ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਪੇਟ ਪਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਗ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੰਦ।" "ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਅਤਿ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਅੱਗ ਦਾ ਗੋਲਾ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਰ ਮੰਗ, ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।'" "ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਰੁਣਾ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਧਾਰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਬਾਦੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਕਮੰਡਲ ਵਾਲੇ, ਜਪ ਕਰਦੇ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਤੁਤੀ-ਸਤੋਤ੍ਰ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।