ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਲੀਨਤਾ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਖੂਨ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖੀ, "ਮੰਗ, ਕੀ ਚਾਹੁਂਦਾ ਹੈ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ—ਆਪਣੀ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਨਾਸ, ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਅੜਚਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਤੇਰਾ ਮੋਹ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇਗਾ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ: "ਤੂੰ ਭਾਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਾਵਰਣੀ ਬਣੇਂਗਾ।" ਉਸ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨੁ ਬਣੇਗਾ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। "ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ," ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਵਰਣੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" ਹੁਣ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ, ਬਾਕੀ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਅਜਬ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਹੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ—ਕਰੂਸ਼, ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰ, ਨਾਭਾਗ, ਦਿਸ਼ਟ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਹ ਛੇ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਤਟ ਤੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਪੂਰਕ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਤਪस्वੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਵਾ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਾਣੀ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਧੂੰਏ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਤੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ ਸਹੀ। ਉਹ ਜਦ ਤਕ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੋਹ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਬ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ; ਬਾਰ੍ਹੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਯੂਨੀਵਰਸ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਦੇਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਛੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ, ਜੈਵੰਤ, ਦਇਆ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਥਾਂ!" "ਵਾਗਭਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਵਾਗਭਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, 'ਕਲੀੰ' ਅਖਰ ਵਾਲੀ, 'ਕਲੀੰ' ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਅਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ!" "ਕਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਹਾ-ਮਾਇਆ, ਅਨੰਦ ਦੀ ਸਰਵੋਚ, ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਦਿੰਦੀ!" "ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਭੋਗ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੇ ਮੰਗਲਪੂਰਕ ਬਚਨ ਆਖੇ: "ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ!" "ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਮਨ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ; ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਮੰਗੋ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਾ ਕਰੋ।" "ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।" ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਵਾਧਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਲੰਬਾ ਹੋਵੇ।" "ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਡਾ ਭੋਗ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਚਮਕ, ਗਿਆਨ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਲਈ ਅਨਰੁਕਤ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਹੋਵੇ—ਇਹੀ ਵਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੋਗੇ; ਲੰਬੇ ਵੰਸ਼, ਵੱਧ ਭੋਗ, ਅਤੇ ਵੱਧ ਮਿਲਾਪ ਮਿਲੇਗਾ।" "ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ, ਰਾਜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਚਮਕ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।" ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ, ਯੂਨੀਵਰਸ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।" ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਉਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਟੱਲ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਏ। ਅਗਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਵਰਣੀ ਮਨੂ ਹੋਏ; ਪਹਿਲਾ ਡਕਸ਼ ਸਾਵਰਣੀ, ਜੋ ਨੌਂਵਾਂ ਮਨੁ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਿਆ। ਦੂਜਾ ਮੇਰੂ ਸਾਵਰਣੀ, ਦਸਵਾਂ ਮਨੁ, ਜੋ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ। ਤੀਜਾ ਮਨੁ ਸੂਰਿਆ ਸਾਵਰਣੀ ਸੀ। ਗਿਆਰਵਾਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪੂਰਨ, ਚੰਦਰ ਸਾਵਰਣੀ—ਚੌਥਾ, ਅਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਮਨੁ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੇ। ਪੰਜਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਵਰਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੀਰਵਾਂ ਮਨੁ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਤੇ ਲੰਬਾ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਿਆ। ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।