ਇਕ ਵਾਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੇਵਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ Sudyumna ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, Sudyumna ਨੇ ਨਵਰਾਤਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਉਪਾਸਨਾ ਸੁਣਾਈ। Sudyumna ਨੇ ਭਾਗਵਤ ਦਾ ਅਮ੍ਰਿਤਮਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਮਨੁੱਖਤਾ ਪਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ Sudyumna ਨੂੰ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ, ਤੇ Sudyumna ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਰਾਜ ਪੁਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, Sudyumna ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਥਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਮ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਚੰਭਤ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, Kumbhasaṃbhava ਨੇ ਹੋਰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਸੈਨਾ ਪਤੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਦੱਸੋ।" ਤਦ Skanda ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, Mitra ਅਤੇ Varuṇa ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਾਯਤਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਭਾਗਵਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਭਾਗਵਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਉਪਾਸਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ Ṛtavāk, ਆਪਣੀ ਖਿਆਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; Pauṣṇa ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਪੂਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਮੁੰਡਨ ਅਤੇ ਉਪਨਯਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਵੀ ਕਰਵਾਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, Ṛtavāk ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਖ ਅਤੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਲੋਭ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ; ਮਾਤਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਰਹੀ। Ṛtavāk ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ: "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇਤਨਾ ਪਾਪੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ?" ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਨਾ ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣੀ, ਨਾ ਮਾਤਾ ਦੀ, ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ। Ṛtavāk ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।" ਇਕ ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਤਕ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੁਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰਦਾ, ਨਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਧੰਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ, ਪਿਤਾ–ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ। ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਨਾਮ ਬਦਨਾਮ, ਤੇ ਇੱਥੇ–ਉਥੇ ਨਰਕ ਦੀ ਯਾਤਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਾਪੀ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਵੰਸ਼ ਖਤਮ, ਮਾੜੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ, ਮਾੜੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦਿਨ ਵਿਅਰਥ, ਝੂਠੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਹੀਂ। Skanda ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾੜੀ ਕਰਤੂਤ ਤੋਂ ਰਾਤ–ਦਿਨ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, Ṛtavāk ਰਿਸ਼ੀ Garga ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ। Ṛtavāk ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਾਪੀਤਾ ਦਾ ਕਾਰਣ ਜੋਤ ਵਿਦਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀ ਹੈ?" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਨਿਯਮ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਵੀ ਸੰਸਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗ੍ਰਹਸਥ ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ, ਪੰਜ ਮਹਾ ਯਜਨ ਵੀ ਕੀਤੇ। ਨਰਕ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ, ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਿਆ, ਪਾਪੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਲਈ ਦੁਖੀ।" Garga ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਜੋਤ ਵਿਦਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਣ ਦੱਸਿਆ: "ਹੇ Ṛtavāk, ਨਾ ਤੁਸੀਂ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਨਾ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਾਪੀਤਾ ਦਾ ਕਾਰਣ Revatī ਦੀ ਮਾੜੀ ਘੜੀ ਹੈ।" "ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾੜੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਹੋ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਦੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਮਾਤਾ, ਦੁਖ ਨਾਸਕਾ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰੋ।" Garga ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, Ṛtavāk ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ Revatī ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "Revatī ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ!" ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, Pūṣā ਦਾ ਤਾਰਾ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ Mount Kumuda ਤੇ ਚਮਕਿਆ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ Raivataka ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ Kumuda ਪਹਾੜ ਉਭਾਰਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ। Revatī ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, Ṛtavāk ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ Garga ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਤਾ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। Skanda ਨੇ ਦੱਸਿਆ: Revatī ਦੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੂਜੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈ। Ṛtavāk ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ Revatī ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ Revatī ਰੱਖਿਆ।