ਮਹਾਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਾਗਭਵ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਨੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਪਦਮਾ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਬਣਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਬਣਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਦਮਨ ਅਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਵਾਗਭਵ ਮੰਤਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਕੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਗਰਵਾਲੀ ਬਣ ਗਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਸੰਪਤੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਲਹਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ, ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਗਭਵ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਤੇ ਖਾ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਉਹ ਕੇਵਲ ਕੋਪਲੇ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਤਥਰ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਤਕ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਗਭਵ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅਖੰਡ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਦਮ्य, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਨਾਲ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ, ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਜੋ ਵੀ ਉੱਤਮ ਵਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੰਗੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਰੂਪ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਪਰ, ਮੇਰੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਆਖਿਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।" ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਹੋਈ; ਤੇ ਉਹ ਛੇਵਾਂ ਮਨੁ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਰਾਜ-ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਦਰਯੋਗ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਰਤਬਯੋਗ ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ਾ ਮਨੁ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁ ਬਣਿਆ; ਤੇ ਆਖਿਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ ਦੇ ਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਤਵਾਂ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ, ਸ਼੍ਰਾਧਦੇਵ, ਉੱਤਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਭੋਗੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ, ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਮਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਅੱਠਵਾਂ ਮਨੁ ਸਾਵਰਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਉਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮਨੁ ਬਣਨ ਲਈ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ।" ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਚੈਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ—ਸੁਰਥਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੀਰੰਦਾਜ਼, ਆਦਰਯੋਗ, ਕਵੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਿਪੁੰਨ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਰਵਾਲੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ; ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" ਉਸ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਕਰ ਲੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਤਿਆ ਲਈ ਗਈ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੱਭਣ ਗਿਆ; ਇਕੱਲਾ, ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚੇਲੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਮੇਧਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਲਦੀ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਠਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਸੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਈ ਵਾਰਸ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੋਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉੱਤਮ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਅਦਵਿੱਤੀਆ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।