ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚਲਾਇਆ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਅਤੇ ਅਤੁੱਟ ਸ਼ੌਰਯ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪਰਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਅਚੰਭਤ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਨੁ ਨੇ ਉੱਚਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" ਅੰਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਛੇਵਾਂ ਮਨੁ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਸੁਪੁਲਹ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਦਾਸ ਸਮਝ ਕੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਅਖੰਡ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ, ਅਟੱਲ ਬਾਹੁ-ਬਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ। ਮੇਰਾ ਕੁਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸੂਮੀ ਸੁਪੁਲਹ ਨੇ ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਾਂ ਦੀ ਉਹ ਪਰਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।" ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਾਂ ਦੀ ਜੋ ਅਖੰਡ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਅਵਿਅਕਤ ਵਾਗਭਵ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨਿੱਤ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਗਭਵ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਦਮਾ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਸਰਜਨਹਾਰ ਬਣਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਰਖਿਆਕਾਰ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸੰਹਾਰਕ। ਲੋਕਪਾਲ ਆਦਿ ਵੀ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਗਰਵਾਲੇ ਬਣੇ। ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਾਂ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਸਮਪੱਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨੇ ਨਦੀ ਵਿਰਜਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਾਗਭਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ, ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਕਲੀ ਖਾਂਦੇ, ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਹਵਾ ਉੱਤੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਭੋਜਨ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਗਭਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖੀ। ਜਦ ਉਹ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜੈ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗੋ; ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।" ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰ ਤੱਕ ਰਾਜ ਮਿਲੇ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮਨਵੰਤਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਅਡੋਲ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।" ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਮਾਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਮਨੁ, ਛੇਵਾਂ, ਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਰਬਸੰਪੰਨ ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ, ਤਤਪਰ ਅਤੇ ਭਾਰ ਢੋਣ ਯੋਗ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਇਉਂ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਮਨੁਪਦ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੱਤਵਾਂ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰਾਦਧਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਨਵੰਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਅੱਠਵਾਂ ਮਨੁ ਸਾਵਰਣਿ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਨਵੰਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਭਗਤ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਨੁ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ।" ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਚੈਤ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਰਥਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਕਦਰਦਾਨ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਰ, ਕਵੀ, ਨਿਪੁੰਨ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਭਿਮਾਨੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਸੈਣਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।