ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਮਲੇਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਬੁੱਧ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ! ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਗੇ ਚਲ ਕੇ ਕਲਕੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਦਸ ਅਵਤਾਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਦੁਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਨਾਰੀ ਜਾਂ ਜਲ-ਜੰਮਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦਇਆ ਦੇ ਖਜਾਨਾ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਭਗਤਿ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣੀ, ਤਦ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਗਦਾ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲੇ: “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਛੱਡੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਗੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਭਗਤਿ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਮਤਿਆ ਜਾਂ ਵਿਪਤੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ, ਕੋਈ ਭੂਤ, ਕੋਈ ਗ੍ਰਹ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾ ਹੀ ਵਾਤ, ਪਿੱਤ, ਕਫ ਦੇ ਰੋਗ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕਰਨਗੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ; ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਖ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਉਸ ਮਰਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੇਗਾ। ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸਭ ਲਕੜਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਵੀ ਦੁਖ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰੋ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਸਾਰੇ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਦੇਵਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਬਲ-ਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ ਭੋਗ-ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਈਏ?” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਂ—ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ, ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਸ਼ੀ ਜਾਓ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹਦੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਮੰਗੋ।” ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਪੂਰੀ ਭਗਤਿ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਸ਼ਰਮ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ, ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣੀ, ਅਤੇ ਮੋਰ, ਬੱਗਲੇ, ਹੰਸ ਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਨੇਵਲੇ, ਬਾਘ, ਚੀਤੇ, ਹਿਰਣ, ਨੀਲਗਾਂ, ਅਤੇ ਗੇਂਦਿਆਂ ਤੇ ਸਰਭਾ ਵੀ ਵੱਧ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਗਸਤਿਆ, ਪਰਮ ਸੰਪਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਨਮਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜੰਮਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋ, ਵਾਤਾਪੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਕੁੰਭਯੋਨੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਗਸਤਿਆ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੇ ਉਠਣ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਕਾਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖਿੜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੰਕਾ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਅਮਰਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਸਹਿਣ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪਰਮ ਧਰਮੀ ਸੀ, ਹਾਸਾ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬੋਲੇ: “ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਦਯਾ ਅਤੇ ਤਪ ਦੋਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਿਸ ਦੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵੱਜਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅੱਗ, ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਮਰਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਔਖਾ ਹੈ? ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਦੰਡ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ? ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੇ ਯੋਗ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ; ਮੈਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਾਂਗਾ।” ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚਿੰਤਤ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਸਤਾ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹਨੇਰੇ ਅਤੇ ਨਿਰਜੀਵ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।