ଯେ ନିଃସ୍ପୃହାସ୍ତେ ଵିଷଯୈରପେତା- ସ୍ତେଷାଂ ତ୍ଵଦୀଯଂ ଖଲୁ ଦର୍ଶନଂ ସ୍ଯାତ୍ । ଆଶାପରୋଽହଂ ଭଗଵନ୍ନନନ୍ତ ଯୋଗ୍ଯୋ ନ ତେ ଦର୍ଶନେ ଦେଵଦେଵ
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରୁ ଅଲଗା ଏବଂ ନିର୍ଲୋଭ, ସେମାନେ ତୁମ ଦର୍ଶନ ପାଇପାରନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତ ଆଶାରେ ଭରିଥିବା, ହେ ଅନନ୍ତ, ମୁଁ ତୁମ ଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ।
ଇତି ସ୍ତୁତସ୍ତେନ ନୃପେଣ ଵିଷ୍ଣୁ- ସ୍ତମାହ ଵାକ୍ଯେନ ସୁଧାମଯେନ । ଵୃଣୀଷ୍ଵ ରାଜନ୍ ମନସେପ୍ସିତଂ ତେ ଦଦାମି ତୁଷ୍ଟସ୍ତପସା ତଵେତି
ଏଭଳି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପାଇ, ବିଷ୍ଣୁ ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ତୁମ ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ତାହା ଚୟନ କର । ତୁମ ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେଣୁ ଦେଉଛି ।"
ତତୋ ନୃପସ୍ତଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପାଦଯୋଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତଂ ଚ । ତପସ୍ତୁ ତପ୍ତଂ ହି ମଯା ସୁତାର୍ଥେ ପୁତ୍ରଂ ଦଦସ୍ଵାତ୍ମସମଂ ମୁରାରେ
ତାପରେ ରାଜା ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରି, ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ପୁଅ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଛି; ହେ ମୁରାରି, ମୋତେ ତୁମ ସମାନ ଏକ ପୁଅ ଦିଅ ।"
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନୃପପ୍ରାର୍ଥିତମାଦିଦେଵ- ସ୍ତମାହ ରାଜାନମମୋଘଵାକ୍ଯମ୍ । ଯଯାତିସୂନୋ ଵ୍ରଜ ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ କଲିନ୍ଦକନ୍ଯାତମସାପ୍ରସଙ୍ଗେ
ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଶୁଣି, ଆଦିଦେବ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କଥା କହିଲେ, "ହେ ଯୟାତିଙ୍କ ପୁଅ, ସେଠାକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଯମୁନା ଓ ତମସା ନଦୀ ମିଶିଛି ।"
ମଯାଦ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଯଥେପ୍ସିତସ୍ତେ ତତ୍ରୈଵ ମୁକ୍ତୋଽସ୍ତ୍ଯମିତପ୍ରଭାଵଃ । ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ ପ୍ରସୂତୋ ମମ ଵୀର୍ଯଜଶ୍ଚ କୃତସ୍ତଵାର୍ଥେଽଥ ଗୃହାଣ ରାଜନ୍
"ଆଜି, ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ ପୁଅ, ଅପାର ଶକ୍ତି ଥିବା, ସେଠି ମୋ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି । ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମି, ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ତୁମ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି; ଏବେ ତାକୁ ନେଉ, ହେ ରାଜା ।"
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହରେର୍ଵାକ୍ଯମତୀଵ ମୃଷ୍ଟଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଚିତ୍ତଃ ପ୍ରବଭୂଵ ରାଜା । ହରିସ୍ତୁ ଦତ୍ତ୍ଵେତି ଵରଂ ଜଗାମ ଵୈକୁଣ୍ଠଲୋକଂ ରମଯା ଯୁତଶ୍ଚ
ହରିଙ୍କ ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ । ହରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ରମା ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚଲିଗଲେ ।
ଗତେ ହରୌ ସୋଽଥ ଯଯାତିସୂନୁ- ର୍ଯଯାଵନୁଦ୍ଧାତରଥେନ ରାଜା । ପ୍ରେମାନ୍ଵିତସ୍ତତ୍ର ସୁତୋଽସ୍ତି ଯତ୍ର ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯେତି ଜନାର୍ଦନସ୍ଯ
ହରି ଚଲିଯିବା ପରେ, ଯୟାତିଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା, ପ୍ରେମରେ ଭରି, ତୀବ୍ର ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଗଲେ ।
ସ ତତ୍ର ଗତ୍ଵାତିମନୋହରଂ ତଂ ଦଦର୍ଶ ବାଲଂ ଭୁଵି ଖେଲମାନମ୍ । ମୁଖେ ନିଵେଶ୍ଯୈକକରେଣ କୃତ୍ଵା ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ପଦାଙ୍ଗୁଷ୍ଠମନନ୍ଯସତ୍ତ୍ଵଃ
ସେଠାକୁ ପହଁଚି, ରାଜା ଦେଖିଲେ — ଅତି ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁ ଭୂମିରେ ଖେଳୁଛି, ଏକ ହାତରେ ନିଜ ପାଦର ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ମୁଁହରେ ଧରି ରହିଛି, ନିଜେ ମଧ୍ୟରେ ଲୀନ ।
ତଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପୁତ୍ରଂ ମଦନସ୍ଵରୂପଂ ନାରାଯଣାଂଶଂ କମଲାପ୍ରସୂତମ୍ । ହରିପ୍ରଭାଵଂ ହରିଵର୍ମନାମା ହର୍ଷପ୍ରଫୁଲ୍ଲାନନପଙ୍କଜୋଽଭୂତ୍
ସେଇ ପୁଅକୁ ଦେଖି, ଯିଏ ମଦନ ସମାନ ରୂପବାନ୍, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ହରିଙ୍କ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ରାଜାଙ୍କ ମୁକୁର ପଦ୍ମ ଖୁସିରେ ଖିଲିଉଠିଲା; ସେ ତାହାକୁ 'ହରିବର୍ମନ' ନାମ ଦେଲେ ।
ଗୃହ୍ଣନ୍ ସୁଵେଗାତ୍ କରପଙ୍କଜାଭ୍ଯାଂ ବଭୂଵ ପ୍ରେମାର୍ଣଵମଗ୍ନଦେହଃ । ମୂର୍ଧନ୍ଯୁପାଘ୍ରାଯ ମୁଦାନ୍ଵିତୋଽସୌ ନନନ୍ଦ ରାଜା ସୁତମାଲିଲିଙ୍ଗ
ଦୁଇଟି କମଳ ହାତରେ ଶିଶୁକୁ ଦ୍ରୁତ ଉଠାଇ, ରାଜାଙ୍କ ଦେହ ପ୍ରେମର ସାଗରରେ ଡୁବିଗଲା । ପୁଅର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ରାଜା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ ।
ମୁଖଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯାତିମନୋହରଂ ତ- ମୁଵାଚ ନେତ୍ରାମ୍ବୁନିରୁଦ୍ଧକଣ୍ଠଃ । ଦତ୍ତୋଽସି ଦେଵେନ ଜନାର୍ଦନେନ ମାତ୍ରା ହି ପୁତ୍ରାଵମଦୁଃଖଭୀତେଃ
ପୁଅର ଅତି ସୁନ୍ଦର ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ଆଖିର ଲୁହରେ କଣ୍ଠ ଅଟକିଯାଇ, ସେ କହିଲେ, "ପୁଅ, ତୁମକୁ ଦେବତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମ ମାଆ ଓ ମୁଁ, ସନ୍ତାନ ନଥିବା ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବୁ ।"
ତପ୍ତଂ ମଯା ପୁତ୍ର ତପସ୍ତଵାର୍ଥେ ସୁଦୁଷ୍କରଂ ଵର୍ଷଶତଂ ଚ ପୂର୍ଣମ୍ । ତେନୈଵ ତୁଷ୍ଟେନ ରମାପ୍ରିଯେଣ ଦତ୍ତୋଽସି ସଂସାରସୁଖୋଦଯାଯ
"ପୁଅ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଛି । ତାହାରେ ରମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତୁମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ସଂସାରରେ ଆନନ୍ଦ ଆସିବ ।"
ମାତା ରମା ତ୍ଵାଂ ତନୁଜଂ ମଦର୍ଥେ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗତା ସା ହରିଣା ସମେତା । ଧନ୍ଯା ତୁ ସା ଯା ପ୍ରହସନ୍ତମଙ୍କେ କୃତ୍ଵା ସୁତଂ ତ୍ଵାଂ ମୁଦିତାନନା ସ୍ଯାତ୍
ମା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମକୁ, ତାଙ୍କର ନିଜ ଶିଶୁ, ମୋ ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ହରିଙ୍କ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ। ଯେ ମା, ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ, ତାଙ୍କ ହସୁଥିବା ପୁଅକୁ ଆଂକ ଉପରେ ରଖି, ଆନନ୍ଦରେ ରହିପାରନ୍ତି, ସେଠିକି ଧନ୍ୟ।
ତ୍ଵମେଵ ସଂସାରସମୁଦ୍ରନୌକା- ରୂପଃ କୃତଃ ପୁତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀଧରେଣ । ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ନୃପତିଃ ସୁତଂ ତଂ ମୁଦା ସମାଦାଯ ଯଯୌ ଗୃହାଯ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମେ, ପୁଅ, ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ନୌକା ସ୍ୱରୂପ ହେଇଛ। ଏହିପରି କହି, ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ନେଇ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପୁରୀସମୀପେ ନୃପମାଗତଂ ତ- ମାକର୍ଣ୍ଯ ସର୍ଵେ ସଚିଵାସ୍ତୁ ରାଜ୍ଞଃ । ଯଯୁଃ ସମୀପଂ ନୃପତେଶ୍ଚ ଲୋକାଃ ସୋପାଯନାସ୍ତେ ସପୁରୋହିତାଶ୍ଚ
ସହର ନିକଟକୁ ରାଜା ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଲୋକମାନେ ଓ ପୁରୋହିତ ଉପହାର ନେଇ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ।
ବନ୍ଦୀଜନା ଗାଯନକାଶ୍ଚ ସୂତାଃ ସମାଯଯୁଃ ସମ୍ମୁଖମାଶୁ ରାଜ୍ଞଃ । ନୃପଃ ପୁରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୁରଃ ସମାଗତଂ ଜନଂ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଵାକ୍ଯୈଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା
ବନ୍ଦୀ, ଗାୟକ ଓ ସାରଥିମାନେ ତୁରନ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ। ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି, ରାଜା ଏକତ୍ରିତ ଲୋକମାନେଂକୁ କଥା ଓ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ସମ୍ପୂଜିତଃ ପୌରଜନେନ ରାଜା ଵିଵେଶ ପୁତ୍ରେଣ ଯୁତୋ ନଗର୍ଯାମ୍ । ମାର୍ଗେଷୁ ଲାଜୈଃ କୁସୁମୈଃ ସମନ୍ତା- ଦ୍ଵିକୀର୍ଯମାଣୋ ନୃପତିର୍ଜଗାମ
ପୌରଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ରାସ୍ତାରେ ଲଜ୍ଜା ଓ ଫୁଲ ଛିଟାଯାଉଥିଲା।
ଗୃହଂ ସମୃଦ୍ଧଂ ସଚିଵୈଃ ସମେତଃ ସୁତଂ ସମାଦାଯ ମୁଦା କରାଭ୍ଯାମ୍ । ରାଜ୍ଯେ ଦଦୌ ଚାଥ ସୁତଂ ମନୋଜ୍ଞଂ ସଦ୍ଯଃପ୍ରସୂତଂ ଚ ମନୋଭଵାଭମ୍
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ରାଜା ତାଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଆନନ୍ଦରେ ଦୁଇ ହାତରେ ପୁଅକୁ ଧରି। ପରେ, ମନୋହର ନବଜାତ ପୁଅ, ଯିଏ କାମଦେବ ସମାନ ଚମକୁଥିଲେ, ସେଠିକି ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ।
ରାଜ୍ଞୀ ଗୃହୀତ୍ଵାଭିନଵଂ ତନୂଜଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ରାଜାନମନିନ୍ଦିତା ସା । ରାଜନ୍ କୁତଶ୍ଚୈଵ ସୁତଃ ସୁଜନ୍ମା ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ମନ୍ମଥତୁଲ୍ଯରୂପଃ
ରାଣୀ ନବଜାତ ପୁଅକୁ ନେଇ, ଦୋଷରହିତ ଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଏହି ମନୋହର ରୂପ ଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ଥିବା ପୁଅ କିପରି ତୁମେ ପାଇଲା?'
କେନୈଷ ଦତ୍ତଃ କଥଯାଶୁ କାନ୍ତ ଚେତୋ ମଦୀଯଂ ପ୍ରହୃତଂ ସୁତେନ । ନୃପସ୍ତଦୋଵାଚ ମୁଦାନ୍ଵିତୋଽସୌ ପ୍ରିଯେ ରମେଶେନ ସୁତୋ ହି ମହ୍ଯମ୍
'କିଏ ଏହି ପୁଅକୁ ଦେଲେ? ଶୀଘ୍ର କହ, ପ୍ରିୟ, ଏହି ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ମୋର ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଛି।' ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ: 'ପ୍ରିୟ, ଏହି ପୁଅକୁ ମୋତେ ରାମେଶ୍ଵର ଦେଇଛନ୍ତି।'
ଲୋଲାକ୍ଷି ଦତ୍ତଃ କମଲାସମୁତ୍ଥୋ ଜନାର୍ଦନାଂଶୋଽଯମହୀନସତ୍ତ୍ଵଃ । ସା ତଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ମୁଦମାପ ରାଜ୍ଞୀ ରାଜା ଚକାରୋତ୍ସଵମଦ୍ଭୁତଂ ଚ
'ହେ ଚଞ୍ଚଳ ନୟନି, ଏହି ପୁଅ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଗୁଣ ଥିବା।' ରାଣୀ ପୁଅକୁ ନେଇ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ, ରାଜା ଅଦ୍ଭୁତ ଉତ୍ସବ କଲେ।
ଦଦୌ ଚ ଦାନଂ କିଲ ଯାଚକେଭ୍ଯୋ ଗୀତାନି ଵାଦ୍ଯାନି ବହୂନି ନେଦୁଃ । କୃତ୍ଵୋତ୍ସଵଂ ଭୂପତିରାତ୍ମଜସ୍ଯ ନାମୈକଵୀରେତି ଚକାର ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ଭିକାରିମାନେଂକୁ ଦାନ ଦେଲେ, ଅନେକ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଝଙ୍କାରିଲା। ରାଜା ପୁଅ ପାଇଁ ଉତ୍ସବ କଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ 'ଏକବୀର' ରଖିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ସୁଖଂ ଚ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଦାନ୍ଵିତୋଽସୌ ନନନ୍ଦ ଦେଵାଧିପତୁଲ୍ଯଵୀର୍ଯଃ । ପୁତ୍ରଂ ହରେ ରୂପଗୁଣାନୁରୂପଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଵଂଶସ୍ଯ ଋଣାଚ୍ଚ ମୁକ୍ତଃ
ସୁଖ ପାଇ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ। ହରିଙ୍କ ରୂପ ଓ ଗୁଣ ସମାନ ପୁଅ ପାଇ, ବଂଶର ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଇତି ସକଲସୁରାଣାମୀଶ୍ଵରେଣାର୍ପିତଂ ତଂ ସକଲଗୁଣଗଣାଢ୍ଯଂ ପୁତ୍ରମାସାଦ୍ଯ ରାଜା । ଵିଵିଧସୁଖଵିନୋଦୈର୍ଭାର୍ଯଯା ସେଵ୍ଯମାନୋ ଵ୍ଯହରତ ନିଜଗେହେ ଶକ୍ରତୁଲ୍ଯପ୍ରତାପଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରଦାନ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରପୂର ପୁଅ ପାଇ, ରାଜା ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ସୁଖ ଓ ମନୋରଞ୍ଜନରେ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୋଇ, ନିଜ ଘରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରଭାବରେ ବାସ କଲେ।
ରାଜପୁତ୍ର୍ଯାଃ ଏକାଵଲ୍ଯାଃ ଵର୍ଣନମ୍ ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଜାତକର୍ମାଦିସଂସ୍କାରାଂଶ୍ଚକାର ନୃପତିସ୍ତଦା । ଦିନେ ଦିନେ ଜଗାମାଶୁ ଵୃଦ୍ଧିଂ ବାଲଃ ସୁଲାଲିତଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ରାଜା ଶିଶୁ ପାଇଁ ଜନ୍ମକର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ। ଦିନକୁ ଦିନ ଭଲଭାବେ ପାଳିତ ହେଉଥିବା ଶିଶୁ ଶୀଘ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା।
ନୃପଃ ସଂସାରଜଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୁଖଂ ପୁତ୍ରସଭୁଦ୍ଭଵମ୍ । ଋଣତ୍ରଯଵିମୋକ୍ଷଂ ଚ ମେନେ ତେନ ମହାତ୍ମନା
ରାଜା ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ସଂସାରର ଜନ୍ମିଥିବା ସୁଖ ପାଇ, ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଭାବିଲେ।
ଷଷ୍ଠେଽନ୍ନପ୍ରାଶନଂ ତସ୍ଯ କୃତ୍ଵା ମାସି ଯଥାଵିଧି । ତୃତୀଯେଽଥ ତଥା ଵର୍ଷେ ଚୂଡାକରଣମୁତ୍ତମମ୍
ଅଠମା ମାସରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶିଶୁଙ୍କ ଅନ୍ନପ୍ରାଶନ କରାଗଲା; ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚୂଡ଼ାକରଣ କରାଯାଇଲା।
ଚକାର ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିଵିଧୈର୍ଧନୈଃ । ଗୋଭିଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈର୍ଦାନୈର୍ଯାଚକାନିତରାନପି
ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଓ ଉପହାର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଭିକାରିମାନେଂକୁ ଦେଲେ।
ଵର୍ଷେ ଚୈକାଦଶେ ତସ୍ଯ ମୌଞ୍ଜୀବନ୍ଧନକର୍ମ ଵୈ । କାରଯିତ୍ଵା ଧନୁର୍ଵେଦମଧ୍ଯାପଯତ ପାର୍ଥିଵଃ
ଏକାଦଶ ବର୍ଷରେ ମୌଞ୍ଜୀ ବନ୍ଧନ କରାଇ, ପରେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଧନୁର୍ବେଦ ପଢ଼ାଇଲେ।
ଅଧୀତଵେଦଂ ପୁତ୍ରଂ ତଂ ରାଜଧର୍ମଵିଶାରଦମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯାଭିଷେକାଯ ମତିଂ ଚକ୍ରେ ଜନାଧିପଃ
ପୁଅକୁ ବେଦ ଶିଖିଥିବା ଓ ରାଜଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦେଖି, ରାଜା ତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ମନସ୍କାମ କଲେ।