ଇନ୍ଦ୍ରୋଽପି ତାଂ ସମାରାଧ୍ଯ ହନିଷ୍ଯତି ରିପୁଂ ରଣେ । ମୋହିନୀ ସା ମହାମାଯା ମୋହଯିଷ୍ଯତି ଦାନଵମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପୂଜା କରି ଶତ୍ରୁକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ; ସେ ମହାମାୟା ଦାନବକୁ ମୋହିତ କରିଦେବେ।
ମୋହିତୋ ମାଯଯା ଵୃତ୍ରଃ ସୁଖସାଧ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ପ୍ରସନ୍ନାଯାଂ ପରାମ୍ବାଯାଂ ସର୍ଵଂ ସାଧ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ ବୃତ୍ର ଏବେ ସହଜରେ ଜିତାଯିବ; ପରାମ୍ବା ଖୁସି ହେଲେ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହୋଇଯାଏ।
ନୋଚେନ୍ମନୋରଥାଵାପ୍ତିର୍ନ କସ୍ଯାପି ଭଵିଷ୍ଯତି । ଅନ୍ତର୍ଯାମିସ୍ଵରୂପା ସା ସର୍ଵକାରଣକାରଣା
ନହେଲେ କାହାର ମନୋକାମନା ପୂରଣ ହେବ ନାହିଁ; ସେ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ଓ ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂ ଵିଶ୍ଵଜନନୀଂ ପ୍ରକୃତିଂ ପରମାଦୃତାଃ । ଭଜଧ୍ଵଂ ସାତ୍ତ୍ଵିକୈର୍ଭାଵୈଃ ଶତ୍ରୁନାଶାଯ ସତ୍ତମାଃ
ସେଇଥିପାଇଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହି ବିଶ୍ୱଜନନୀ ପରମ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଭାବରେ ଭଜନ କର, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ।
ପୁରା ମଯାପି ସଂଗ୍ରାମଂ କୃତ୍ଵା ପରମଦାରୁଣମ୍ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନିହତୌ ମଧୁକୈଟଭୌ
ପୁରୁଣା କାଳରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲି; ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ମୁଁ ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲି।
ସ୍ତୁତା ମଯା ତଦାତ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରସନ୍ନା ପ୍ରକୃତିଃ ପରା । ମୋହିତୌ ତୌ ତଦା ଦୈତ୍ଯୌ ଛଲେନ ଚ ମଯା ହତୌ
ତାପରେ ମୁଁ ବହୁତ ଭାବେ ସେଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲି, ପରମ ପ୍ରକୃତି ଖୁସି ହେଲେ; ସେଇ ଦୁଇ ଦାନବ ମୋହିତ ହୋଇ, ମୋର ଚତୁରତାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଵିପ୍ରଲବ୍ଧୌ ମହାବାହୂ ଦାନଵୌ ମଦଗର୍ଵିତୌ । ତଥା କୁରୁଧ୍ଵଂ ପ୍ରକୃତେର୍ଭଜନଂ ଭାଵସଂଯୁତାଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅହଂକାରୀ ଦାନବମାନେ ଠକାଯାଇ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ; ଏହିପରି ଭାବରେ ଭକ୍ତିସହିତ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
ସର୍ଵଥା କାର୍ଯସିଦ୍ଧିଂ ସା କରିଷ୍ଯତି ସୁରୋତ୍ତମାଃ । ଏଵଂ ତେ ଦତ୍ତମତଯୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରେ ତୁମର କାମ ସଫଳ କରିଦେବେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନ୍ୟ; ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ତୁମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ମେରୁଶିଖରଂ ମନ୍ଦାରଦ୍ରୁମମଣ୍ଡିତମ୍ । ଏକାନ୍ତେ ସଂସ୍ଥିତା ଦେଵାଃ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାନଂ ଜପଂ ତପଃ
ସେମାନେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ମନ୍ଦାର ଗଛ ରହିଛି, ଯାଇଲେ; ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ଅଲଗା ହୋଇ ଧ୍ୟାନ, ଜପ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ଜଗତାଂ ଧାତ୍ରୀଂ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରକାରିଣୀମ୍ । ଭକ୍ତକାମଦୁଘାମମ୍ବାଂ ସଂସାରକ୍ଲେଶନାଶିନୀମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମାଆଁଙ୍କୁ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କରୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଓ ସଂସାର ଦୁଃଖ ନାଶ କରୁଥିବା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଦେଵି ପ୍ରସୀଦ ପରିପାହି ସୁରାନ୍ପ୍ରତପ୍ତାନ୍ ଵୃତ୍ରାସୁରେଣ ସମରେ ପରିପୀଡିତାଂଶ୍ଚ । ଦୀନାର୍ତିନାଶନପରେ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତାଂସ୍ତ୍ଵଦଙ୍ଘ୍ରିକମଲଂ ଶରଣଂ ସଦୈଵ
ଦେବମାନେ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ଦୟା କର! ବୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ପୀଡିତ ଦେବମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଦୁଃଖିତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବାରେ ଲାଗିଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵଜନନୀ ପରିପାଲଯାସ୍ମାନ୍ ପୁତ୍ରାନିଵାତିପତିତାନ୍ ରିପୁସଙ୍କଟେଽସ୍ମିନ୍ । ମାତର୍ନ ତେଽସ୍ତ୍ଯଵିଦିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯେଽପି କସ୍ମାଦୁପେକ୍ଷସି ସୁରାନସୁରପ୍ରତପ୍ତାନ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଜନନୀ—ଏହି ଶତ୍ରୁ ସଙ୍କଟରେ ଆମକୁ ମାଆଁ ଯେପରି ଦୁଃଖିତ ପୁଅମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ରକ୍ଷା କର; ମାଆଁ, ତିନି ଭୂବନରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ଗୁପ୍ତ ନୁହେଁ, ତେବେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୀଡିତ, ସେମାନେକୁ କାହିଁକି ଅବହେଳା କରୁଛ?
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମେତଦଖିଲଂ ଵିହିତଂ ତ୍ଵଯୈଵ ବ୍ରହ୍ମା ହରିଃ ପଶୁପତିସ୍ତଵ ଵାସନୋତ୍ଥାଃ । କୁର୍ଵନ୍ତି କାର୍ଯମଖିଲଂ ସ୍ଵଵଶା ନ ତେ ତେ ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଚାଲନଵଶାଦ୍ଵିହରନ୍ତି କାମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ତିନି ଭୂବନ କେବଳ ତୁମେ ତିଆରି କରିଛ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ ତୁମ ଇଚ୍ଛାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସେମାନେ ସବୁ କାମ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତୁମ ଭୃକୁଟି ଚଳନରେ ଯେପରି ଚାହଁ, ସେପରି କରନ୍ତି।
ମାତା ସୁତାନ୍ପରିଭଵାତ୍ପରିପାତି ଦୀନାନ୍ ରୀତିସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ରଚିତା ପ୍ରକଟାପରାଧାନ୍ । କସ୍ମାନ୍ନ ପାଲଯସି ଦେଵି ଵିନାପରାଧା- ନସ୍ମାଂସ୍ତ୍ଵଦଙ୍ଘ୍ରିଶରଣାନ୍କରୁଣାରସାବ୍ଧେ
ମାଆଁ ଦୁଃଖିତ ପୁଅମାନେକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ଏହି ନିୟମ ତୁମେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଛ; ସ୍ପଷ୍ଟ ଅପରାଧ କରିଥିବାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର, ତେବେ ମାଆଁ, ଅପରାଧ ନଥିବା ଓ ତୁମ ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଆମକୁ କାହିଁକି ଦୟା କରୁନାହଁ, ହେ କରୁଣାର ସମୁଦ୍ର?
ନୂନଂ ମଦଙ୍ଘ୍ରିଭଜନାପ୍ତପଦାଃ କିଲୈତେ ଭକ୍ତିଂ ଵିହାଯ ଵିଭଵେ ସୁଖଭୋଗଲୁବ୍ଧାଃ । ନେମେ କଟାକ୍ଷଵିଷଯା ଇତି ଚେନ୍ନ ଚୈଷା ରୀତିଃ ସୁତେ ଜନନକର୍ତରି ଚାପି ଦୃଷ୍ଟା
ନିଶ୍ଚିତ, ତୁମ ପଦପଦ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବାମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ଧନ ଓ ସୁଖରେ ଲୋଭୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ଯଦି କହ, ସେମାନେ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ମଧ୍ୟ ଏହା ମାଆଁ ଓ ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ନିୟମ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ଦୋଷୋ ନ ନୋଽତ୍ର ଜନନି ପ୍ରତିଭାତି ଚିତ୍ତେ ଯତ୍ତେ ଵିହାଯ ଭଜନଂ ଵିଭଵେ ନିମଗ୍ନାଃ । ମୋହସ୍ତ୍ଵଯା ଵିରଚିତଃ ପ୍ରଭଵତ୍ଯସୌ ନ- ସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵଭାଵକରୁଣେ ଦଯସେ କଥଂ ନ
ମାଆଁ, ଏଠାରେ ଆମେ କୌଣସି ଦୋଷ ଦେଖୁନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ମୋହ ତିଆରି କରିଛ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଭଜନ ଛାଡ଼ି ଭୌତିକ ସୁଖରେ ଲିନ ହୋଇଯାଉଛୁ; ଏହି ମୋହ ତୁମ ପାଖରୁ ଆସିଥିଲେ, ହେ ସ୍ୱାଭାବିକ କରୁଣାମୟୀ, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ଦୟା କରୁନାହଁ?
ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ଜନନି ଦୈତ୍ଯପତିର୍ବଲିଷ୍ଠୋ ଵ୍ଯାପାଦିତୋ ମହିଷରୂପଧରଃ କିଲାଜୌ । ଅସ୍ମତ୍କୃତେ ସକଲଲୋକଭଯାଵହୋଽସୌ ଵୃତ୍ରଂ କଥଂ ନ ଭଯଦଂ ଵିଧୁନୋଷି ମାତଃ
ମାଆ, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହିଷ ରୂପ ଧରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟପତିଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା ସେ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ଦୂର କରିଥିଲେ । ତେବେ, ମାଆ, ଏବେ ଭୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଭୟ କାହିଁକି ଦୂର କରୁନାହାନ୍ତି ?
ଶୁମ୍ଭସ୍ତଥାତିବଲଵାନନୁଜୋ ନିଶୁମ୍ଭ- ସ୍ତୌ ଭ୍ରାତରୌ ତଦନୁଗା ନିହତା ହତୌ ଚ । ଵୃତ୍ରଂ ତଥା ଜହି ଖଲଂ ପ୍ରବଲଂ ଦଯାର୍ଦ୍ରେ ମତ୍ତଂ ଵିମୋହଯ ତଥା ନ ଭଵେଦ୍ଯଥାସୌ
ଶୁମ୍ଭ ଓ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ନିଶୁମ୍ଭ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ । ଏହିପରି ଦୟାମୟୀ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୃତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେ ଶୁମ୍ଭ-ନିଶୁମ୍ଭ ପରି ଭୟଙ୍କର ନ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଂ ପାଲଯାଦ୍ଯ ଵିବୁଧାନସୁରେଣ ମାତଃ ସନ୍ତାପିତାନତିତରାଂ ଭଯଵିହ୍ଵଲାଂଶ୍ଚ । ନାନ୍ଯୋଽସ୍ତି କୋଽପି ଭୁଵନେଷୁ ସୁରାର୍ତିହନ୍ତା ଯଃ କ୍ଲେଶଜାଲମଖିଲଂ ନିଦହେତ୍ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା
ମାଆ, ଆଜି ଦୟାକରି ଦେବତାମାନେଂକୁ ଏହି ଦୈତ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ । ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିପାରିବେ ।
ଵୃତ୍ରେ ଦଯା ତଵ ଯଦି ପ୍ରଥିତା ତଥାପି ଜହ୍ଯେନମାଶୁ ଜନଦୁଃଖକରଂ ଖଲଂ ଚ । ପାପାତ୍ସମୁଦ୍ଧର ଭଵାନି ଶରୈଃ ପୁନାନା ନୋଚେତ୍ପ୍ରଯାସ୍ଯତି ତମୋ ନନୁ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିଃ
ମାଆ, ଯଦିଓ ଭୃତ୍ର ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କର କରୁଣା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତଥାପି ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିବା ଏହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ଶୀଘ୍ର ବିନାଶ କରନ୍ତୁ । ଭବାନୀ, ଆପଣଙ୍କ ତୀରରେ ଆମେ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଁ । ନହେଲେ, ତାଙ୍କର ଖରାପ ମନର ଅନ୍ଧକାର ନିଶ୍ଚିତ ଅପ୍ରଭାବିତ ହେବ ।
ତେ ପ୍ରାପିତାଃ ସୁରଵନଂ ଵିବୁଧାରଯୋ ଯେ ହତ୍ଵା ରଣେଽପି ଵିଶିଖୈଃ କିଲ ପାଵିତାସ୍ତେ । ତ୍ରାତା ନ କିଂ ନିରଯପାତଭଯାଦ୍ଦଯାର୍ଦ୍ରେ ଯଚ୍ଛତ୍ରଵୋଽପି ନ ହି କିଂ ଵିନିହଂସି ଵୃତ୍ରମ୍
ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେଂକୁ ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ବିନାଶ କରି ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି ଦେବବନରେ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ନରକକୁ ପତନର ଭୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ । ଦୟାମୟୀ, ତେବେ ଏହି ଶତ୍ରୁ ଭୃତ୍ରକୁ କାହିଁକି ବିନାଶ କରୁନାହାନ୍ତି ?
ଜାନୀମହେ ରିପୁରସୌ ତଵ ସେଵକୋ ନ ପ୍ରାଯେଣ ପୀଡଯତି ନଃ କିଲ ପାପବୁଦ୍ଧିଃ । ଯସ୍ତାଵକସ୍ତ୍ଵିହ ଭଵେଦମରାନସୌ କିଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦପଙ୍କଜରତାନ୍ନନୁ ପୀଡଯେଦ୍ଵା
ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ଏହି ଶତ୍ରୁ ଆପଣଙ୍କର ସେବକ ଓ ସାଧାରଣତଃ ତାଙ୍କର ଖରାପ ମନେ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେନାହିଁ । ଯଦି ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ, ଅମର ମାଆ, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଲଗା ଥିବା ଲୋକମାନେଂକୁ ସେ କେମିତି ଦୁଃଖ ଦେଇପାରିବ ?
କୁର୍ମଃ କଥଂ ଜନନି ପୂଜନମଦ୍ଯ ତେଽମ୍ବ ପୁଷ୍ପାଦିକଂ ତଵ ଵିନିର୍ମିତମେଵ ଯସ୍ମାତ୍ । ମନ୍ତ୍ରା ଵଯଂ ଚ ସକଲଂ ପରଶକ୍ତିରୂପଂ ତସ୍ମାଦ୍ଭଵାନି ଚରଣେ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ନୂନମ୍
ମାଆ, ଆଜି ଆମେ କିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜିବା ? କାରଣ, ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି । ମନ୍ତ୍ର, ଆମେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ରୂପ । ତେଣୁ, ଭବାନୀ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଚରଣରେ ଶରଣ ନେଉଛୁ ।
ଧନ୍ଯାସ୍ତ ଏଵ ମନୁଜା ହି ଭଜନ୍ତି ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଦାମ୍ବୁଜଂ ତଵ ଭଵାବ୍ଧିଜଲେଷୁ ପୋତମ୍ । ଯଂ ଯୋଗିନୋଽପି ମନସା ସତତଂ ସ୍ମରନ୍ତି ମୋକ୍ଷାର୍ଥିନୋ ଵିଗତରାଗଵିକାରମୋହାଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ । ଏହି ପଦପଦ୍ମ ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ତରଣୀ । ମହାଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମନରେ ଏହାକୁ ସଦା ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ମୋକ୍ଷ ଚାହାଁଥିବା, ରାଗ, ବିକାର ଓ ମୋହରୁ ମୁକ୍ତ ।
ଯେ ଯାଜ୍ଞିକାଃ ସକଲଵେଦଵିଦୋଽପି ନୂନଂ ତ୍ଵାଂ ସଂସ୍ମରନ୍ତି ସତତଂ କିଲ ହୋମକାଲେ । ସ୍ଵାହାଂ ତୁ ତୃପ୍ତିଜନନୀମମରେଶ୍ଵରାଣାଂ ଭୂଯଃ ସ୍ଵଧାଂ ପିତୃଗଣସ୍ଯ ଚ ତୃପ୍ତିହେତୁମ୍
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବେଦ ଜାଣୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି । ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି 'ସ୍ୱାହା', ଅମରଦେବମାନେଂକୁ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥିବା ମାଆ, ଏବଂ ପୁନି 'ସ୍ୱଧା', ପିତୃମାନେଂକୁ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥିବା କାରଣ ।
ମେଧାସି କାନ୍ତିରସି ଶାନ୍ତିରପି ପ୍ରସିଦ୍ଧା ବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵମେଵ ଵିଶଦାର୍ଥକରୀ ନରାଣାମ୍ । ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵ ଵିଭଵଂ ଭୁଵନତ୍ରଯେଽସ୍ମି- ନ୍କୃତ୍ଵା ଦଦାସି ଭଜତାଂ କୃପଯା ସଦୈଵ
ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ବୁଦ୍ଧି, ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ଶାନ୍ତି, ଏବଂ ମଣିଷମାନେଂକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝାମଣା ଦେଇଥିବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି । ଏହି ତିନି ଜଗତର ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆପଣ ସଦା ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେଂକୁ କୃପାରେ ଏହା ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ସୁରୈର୍ଦେଵୀ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ସାଭଵତ୍ତଦା । ଚାରୁରୂପଧରା ତନ୍ଵୀ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ । ସେ ଶୁଭ୍ର ଦେହୀ, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ।
ପାଶାଂକୁଶଵରାଭୀତିଲସଦ୍ବାହୁଚତୁଷ୍ଟଯା । ରଣତ୍କିଙ୍କିଣିକାଜାଲରସନାବଦ୍ଧସତ୍କଟିଃ
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ବର ଓ ଅଭୟ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା । ତାଙ୍କର କମରେ ଝୁଣ୍କାରୁଥିବା ଘଣ୍ଟି ଲଗା ମେଖଳା ଥିଲା ।
କଲକଣ୍ଠୀରଵା କାନ୍ତା କ୍ଵଣତ୍କଙ୍କଣନୂପୁରା । ଚନ୍ଦ୍ରଖଣ୍ଡସମାବଦ୍ଧରତ୍ନମୌଲିଵିରାଜିତା
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱର କୋଇଲି ପରି ମଧୁର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଥିଲା । ତାଙ୍କର କଙ୍କଣ ଓ ନୂପୁର ଝୁଣ୍କାରୁଥିଲା । ଚନ୍ଦ୍ରଖଣ୍ଡ ପରି ରତ୍ନମୁକୁଟ ତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲା ।
ମନ୍ଦସ୍ମିତାରଵିନ୍ଦାସ୍ଯା ନେତ୍ରତ୍ରଯଵିଭୂଷିତା । ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାଚ୍ଛନାଲଵର୍ଣସମପ୍ରଭା
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ପଦ୍ମପରି ନମ୍ର ହାସ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ତିନିଟି ଆଖିରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କର ତେଜ ନୂତନ ପାରିଜାତ ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ପରି ଥିଲା ।