ଅଦୃଶ୍ଯଃ ସମ୍ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ଵଜ୍ରମସ୍ଯ ଵରାଯୁଧମ୍ । ସାହାଯ୍ଯଂ ଚ କରିଷ୍ଯାମି ଶକ୍ରସ୍ଯାହଂ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରି, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ନେଇବି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବି, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ।
ସମଯଂ ଚ ପ୍ରତୀକ୍ଷଧ୍ଵଂ ସର୍ଵଥୈଵାଯୁଷଃ କ୍ଷଯେ । ମରଣଂ ଵିବୁଧାସ୍ତସ୍ଯ ନାନ୍ଯଥା ସମ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହେବା ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କର, କାରଣ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ କେବଳ ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ କରିପାରିବେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵମୃଷିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କପଟାଵୃତାଃ । ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସହ ମିତ୍ରତ୍ଵଂ କୁରୁଧ୍ଵଂ ଵାକ୍ଯଦାନତଃ
ମୁନିମାନେ ସହିତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ଚତୁରାଇ ରେ ଛଦ୍ମବେଶ ଧାରଣ କରି ଯାଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କର, ଶବ୍ଦ ଦେଇ।
ଯଥା ସ ଯାତି ଵିଶ୍ଵାସଂ ତଥା କାର୍ଯଂ ପ୍ରତାରଣମ୍ । ଗୁପ୍ତୋଽହଂ ସମ୍ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ପଵିଂ ସଞ୍ଛାଦିତଂ ଦୃଢମ୍
ଯେପରି ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ, ସେପରି ଠକାଇବା କାମ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଭଲଭାବେ ଲୁଚାଇ ରଖିବି।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତଂ ମଘଵା ଶତ୍ରୁଂ ହନିଷ୍ଯତି ନ ଚାନ୍ଯଥା । ଵିଶ୍ଵାସସ୍ଯ କୃତେ ପାପଂ କୃତ୍ଵା ଶକ୍ରସ୍ତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ଶତ୍ରୁ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ମାତ୍ର ମଘବାନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର) ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାପ କରି, ପଛକୁ ହଟିଯିବେ।
ମତ୍ସହାଯୋଽଥ ଵଜ୍ରେଣ ଶାତଯିଷ୍ଯତି ପାପିନମ୍ । ନ ଦୋଷୋଽତ୍ର ଶଠେ ଶତ୍ରୌ ଶାଠ୍ଯମେଵ ପ୍ରକୁର୍ଵତଃ
ମୋର ସହଯୋଗରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେଇ ପାପୀକୁ ମାରିଦେବେ। ଠକା ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ ଠକାଇବାରେ କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁ।
ନାନ୍ଯଥା ବଲଵାନ୍ଵଧ୍ଯଃ ଶୂରଧର୍ମେଣ ଜାଯତେ । ଵାମନଂ ରୂପମାଧାଯ ମଯାଯଂ ଵଞ୍ଚିତୋ ବଲିଃ
ଅନ୍ୟଥା, ଶୂରବୀର ଧର୍ମରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ମାରିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୁଁ ବଳିଙ୍କୁ ଠକାଇଥିଲି।
କୃତ୍ଵା ଚ ମୋହିନୀଵେଷଂ ଦୈତ୍ଯାଃ ସର୍ଵେଽପିଵଞ୍ଚିତାଃ । ଭଵନ୍ତଃ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵୀଂ ଭଗଵତୀଂ ଶିଵାମ୍
ମୋହିନୀ ବେଶ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଠକାଯାଇଥିଲେ। ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ଭଗବତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଶରଣଂ ଭାଵୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରମନ୍ତ୍ରୈଃ ସୁରୋତ୍ତମାଃ । ସାହାଯ୍ଯଂ ସା ଯୋଗମାଯା ଭଵତାଂ ସଂଵିଧାସ୍ଯତି
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଭକ୍ତି, ସ୍ତୁତି ଓ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶରଣ ନିଅ; ସେ ଯୋଗମାୟା ତୁମକୁ ସହାଯୋଗ ଦେବେ।
ଵନ୍ଦାମହେ ସଦା ଦେଵୀଂ ସାତ୍ତ୍ଵିକୀଂ ପ୍ରକୃତିଂ ପରାମ୍ । ସିଦ୍ଧିଦାଂ କାମଦାଂ କାମାଂ ଦୁରାପାମକୃତାତ୍ମଭିଃ
ଆମେ ସଦା ସେ ପରମ ସାତ୍ତ୍ୱିକୀ ଦେବୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁ; ସେ ସିଦ୍ଧି ଓ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନବାଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଅସାଧ୍ୟ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋଽପି ତାଂ ସମାରାଧ୍ଯ ହନିଷ୍ଯତି ରିପୁଂ ରଣେ । ମୋହିନୀ ସା ମହାମାଯା ମୋହଯିଷ୍ଯତି ଦାନଵମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପୂଜା କରି ଶତ୍ରୁକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ; ସେ ମହାମାୟା ଦାନବକୁ ମୋହିତ କରିଦେବେ।
ମୋହିତୋ ମାଯଯା ଵୃତ୍ରଃ ସୁଖସାଧ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ପ୍ରସନ୍ନାଯାଂ ପରାମ୍ବାଯାଂ ସର୍ଵଂ ସାଧ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ ବୃତ୍ର ଏବେ ସହଜରେ ଜିତାଯିବ; ପରାମ୍ବା ଖୁସି ହେଲେ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହୋଇଯାଏ।
ନୋଚେନ୍ମନୋରଥାଵାପ୍ତିର୍ନ କସ୍ଯାପି ଭଵିଷ୍ଯତି । ଅନ୍ତର୍ଯାମିସ୍ଵରୂପା ସା ସର୍ଵକାରଣକାରଣା
ନହେଲେ କାହାର ମନୋକାମନା ପୂରଣ ହେବ ନାହିଁ; ସେ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ ଓ ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂ ଵିଶ୍ଵଜନନୀଂ ପ୍ରକୃତିଂ ପରମାଦୃତାଃ । ଭଜଧ୍ଵଂ ସାତ୍ତ୍ଵିକୈର୍ଭାଵୈଃ ଶତ୍ରୁନାଶାଯ ସତ୍ତମାଃ
ସେଇଥିପାଇଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହି ବିଶ୍ୱଜନନୀ ପରମ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଭାବରେ ଭଜନ କର, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ।
ପୁରା ମଯାପି ସଂଗ୍ରାମଂ କୃତ୍ଵା ପରମଦାରୁଣମ୍ । ପଞ୍ଚଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନିହତୌ ମଧୁକୈଟଭୌ
ପୁରୁଣା କାଳରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲି; ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ମୁଁ ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲି।
ସ୍ତୁତା ମଯା ତଦାତ୍ଯର୍ଥଂ ପ୍ରସନ୍ନା ପ୍ରକୃତିଃ ପରା । ମୋହିତୌ ତୌ ତଦା ଦୈତ୍ଯୌ ଛଲେନ ଚ ମଯା ହତୌ
ତାପରେ ମୁଁ ବହୁତ ଭାବେ ସେଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲି, ପରମ ପ୍ରକୃତି ଖୁସି ହେଲେ; ସେଇ ଦୁଇ ଦାନବ ମୋହିତ ହୋଇ, ମୋର ଚତୁରତାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଵିପ୍ରଲବ୍ଧୌ ମହାବାହୂ ଦାନଵୌ ମଦଗର୍ଵିତୌ । ତଥା କୁରୁଧ୍ଵଂ ପ୍ରକୃତେର୍ଭଜନଂ ଭାଵସଂଯୁତାଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅହଂକାରୀ ଦାନବମାନେ ଠକାଯାଇ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ; ଏହିପରି ଭାବରେ ଭକ୍ତିସହିତ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
ସର୍ଵଥା କାର୍ଯସିଦ୍ଧିଂ ସା କରିଷ୍ଯତି ସୁରୋତ୍ତମାଃ । ଏଵଂ ତେ ଦତ୍ତମତଯୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରେ ତୁମର କାମ ସଫଳ କରିଦେବେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନ୍ୟ; ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ତୁମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ମେରୁଶିଖରଂ ମନ୍ଦାରଦ୍ରୁମମଣ୍ଡିତମ୍ । ଏକାନ୍ତେ ସଂସ୍ଥିତା ଦେଵାଃ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାନଂ ଜପଂ ତପଃ
ସେମାନେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ମନ୍ଦାର ଗଛ ରହିଛି, ଯାଇଲେ; ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ଅଲଗା ହୋଇ ଧ୍ୟାନ, ଜପ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ଜଗତାଂ ଧାତ୍ରୀଂ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରକାରିଣୀମ୍ । ଭକ୍ତକାମଦୁଘାମମ୍ବାଂ ସଂସାରକ୍ଲେଶନାଶିନୀମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମାଆଁଙ୍କୁ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କରୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଓ ସଂସାର ଦୁଃଖ ନାଶ କରୁଥିବା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଦେଵି ପ୍ରସୀଦ ପରିପାହି ସୁରାନ୍ପ୍ରତପ୍ତାନ୍ ଵୃତ୍ରାସୁରେଣ ସମରେ ପରିପୀଡିତାଂଶ୍ଚ । ଦୀନାର୍ତିନାଶନପରେ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତାଂସ୍ତ୍ଵଦଙ୍ଘ୍ରିକମଲଂ ଶରଣଂ ସଦୈଵ
ଦେବମାନେ କହିଲେ: ହେ ଦେବୀ, ଦୟା କର! ବୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ପୀଡିତ ଦେବମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଦୁଃଖିତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବାରେ ଲାଗିଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵଜନନୀ ପରିପାଲଯାସ୍ମାନ୍ ପୁତ୍ରାନିଵାତିପତିତାନ୍ ରିପୁସଙ୍କଟେଽସ୍ମିନ୍ । ମାତର୍ନ ତେଽସ୍ତ୍ଯଵିଦିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯେଽପି କସ୍ମାଦୁପେକ୍ଷସି ସୁରାନସୁରପ୍ରତପ୍ତାନ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଜନନୀ—ଏହି ଶତ୍ରୁ ସଙ୍କଟରେ ଆମକୁ ମାଆଁ ଯେପରି ଦୁଃଖିତ ପୁଅମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ରକ୍ଷା କର; ମାଆଁ, ତିନି ଭୂବନରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ଗୁପ୍ତ ନୁହେଁ, ତେବେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୀଡିତ, ସେମାନେକୁ କାହିଁକି ଅବହେଳା କରୁଛ?
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମେତଦଖିଲଂ ଵିହିତଂ ତ୍ଵଯୈଵ ବ୍ରହ୍ମା ହରିଃ ପଶୁପତିସ୍ତଵ ଵାସନୋତ୍ଥାଃ । କୁର୍ଵନ୍ତି କାର୍ଯମଖିଲଂ ସ୍ଵଵଶା ନ ତେ ତେ ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଚାଲନଵଶାଦ୍ଵିହରନ୍ତି କାମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ତିନି ଭୂବନ କେବଳ ତୁମେ ତିଆରି କରିଛ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ ତୁମ ଇଚ୍ଛାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସେମାନେ ସବୁ କାମ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତୁମ ଭୃକୁଟି ଚଳନରେ ଯେପରି ଚାହଁ, ସେପରି କରନ୍ତି।
ମାତା ସୁତାନ୍ପରିଭଵାତ୍ପରିପାତି ଦୀନାନ୍ ରୀତିସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ରଚିତା ପ୍ରକଟାପରାଧାନ୍ । କସ୍ମାନ୍ନ ପାଲଯସି ଦେଵି ଵିନାପରାଧା- ନସ୍ମାଂସ୍ତ୍ଵଦଙ୍ଘ୍ରିଶରଣାନ୍କରୁଣାରସାବ୍ଧେ
ମାଆଁ ଦୁଃଖିତ ପୁଅମାନେକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ଏହି ନିୟମ ତୁମେ ନିଜେ ତିଆରି କରିଛ; ସ୍ପଷ୍ଟ ଅପରାଧ କରିଥିବାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର, ତେବେ ମାଆଁ, ଅପରାଧ ନଥିବା ଓ ତୁମ ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଆମକୁ କାହିଁକି ଦୟା କରୁନାହଁ, ହେ କରୁଣାର ସମୁଦ୍ର?
ନୂନଂ ମଦଙ୍ଘ୍ରିଭଜନାପ୍ତପଦାଃ କିଲୈତେ ଭକ୍ତିଂ ଵିହାଯ ଵିଭଵେ ସୁଖଭୋଗଲୁବ୍ଧାଃ । ନେମେ କଟାକ୍ଷଵିଷଯା ଇତି ଚେନ୍ନ ଚୈଷା ରୀତିଃ ସୁତେ ଜନନକର୍ତରି ଚାପି ଦୃଷ୍ଟା
ନିଶ୍ଚିତ, ତୁମ ପଦପଦ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବାମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭକ୍ତି ଛାଡ଼ି, ଧନ ଓ ସୁଖରେ ଲୋଭୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ଯଦି କହ, ସେମାନେ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ମଧ୍ୟ ଏହା ମାଆଁ ଓ ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ନିୟମ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ଦୋଷୋ ନ ନୋଽତ୍ର ଜନନି ପ୍ରତିଭାତି ଚିତ୍ତେ ଯତ୍ତେ ଵିହାଯ ଭଜନଂ ଵିଭଵେ ନିମଗ୍ନାଃ । ମୋହସ୍ତ୍ଵଯା ଵିରଚିତଃ ପ୍ରଭଵତ୍ଯସୌ ନ- ସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵଭାଵକରୁଣେ ଦଯସେ କଥଂ ନ
ମାଆଁ, ଏଠାରେ ଆମେ କୌଣସି ଦୋଷ ଦେଖୁନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ମୋହ ତିଆରି କରିଛ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମ ଭଜନ ଛାଡ଼ି ଭୌତିକ ସୁଖରେ ଲିନ ହୋଇଯାଉଛୁ; ଏହି ମୋହ ତୁମ ପାଖରୁ ଆସିଥିଲେ, ହେ ସ୍ୱାଭାବିକ କରୁଣାମୟୀ, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ଦୟା କରୁନାହଁ?
ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ଜନନି ଦୈତ୍ଯପତିର୍ବଲିଷ୍ଠୋ ଵ୍ଯାପାଦିତୋ ମହିଷରୂପଧରଃ କିଲାଜୌ । ଅସ୍ମତ୍କୃତେ ସକଲଲୋକଭଯାଵହୋଽସୌ ଵୃତ୍ରଂ କଥଂ ନ ଭଯଦଂ ଵିଧୁନୋଷି ମାତଃ
ମାଆ, ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହିଷ ରୂପ ଧରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟପତିଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା ସେ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ଦୂର କରିଥିଲେ । ତେବେ, ମାଆ, ଏବେ ଭୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଭୟ କାହିଁକି ଦୂର କରୁନାହାନ୍ତି ?
ଶୁମ୍ଭସ୍ତଥାତିବଲଵାନନୁଜୋ ନିଶୁମ୍ଭ- ସ୍ତୌ ଭ୍ରାତରୌ ତଦନୁଗା ନିହତା ହତୌ ଚ । ଵୃତ୍ରଂ ତଥା ଜହି ଖଲଂ ପ୍ରବଲଂ ଦଯାର୍ଦ୍ରେ ମତ୍ତଂ ଵିମୋହଯ ତଥା ନ ଭଵେଦ୍ଯଥାସୌ
ଶୁମ୍ଭ ଓ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ନିଶୁମ୍ଭ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ । ଏହିପରି ଦୟାମୟୀ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୃତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେ ଶୁମ୍ଭ-ନିଶୁମ୍ଭ ପରି ଭୟଙ୍କର ନ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତୁ ।
ତ୍ଵଂ ପାଲଯାଦ୍ଯ ଵିବୁଧାନସୁରେଣ ମାତଃ ସନ୍ତାପିତାନତିତରାଂ ଭଯଵିହ୍ଵଲାଂଶ୍ଚ । ନାନ୍ଯୋଽସ୍ତି କୋଽପି ଭୁଵନେଷୁ ସୁରାର୍ତିହନ୍ତା ଯଃ କ୍ଲେଶଜାଲମଖିଲଂ ନିଦହେତ୍ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା
ମାଆ, ଆଜି ଦୟାକରି ଦେବତାମାନେଂକୁ ଏହି ଦୈତ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ । ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିପାରିବେ ।
ଵୃତ୍ରେ ଦଯା ତଵ ଯଦି ପ୍ରଥିତା ତଥାପି ଜହ୍ଯେନମାଶୁ ଜନଦୁଃଖକରଂ ଖଲଂ ଚ । ପାପାତ୍ସମୁଦ୍ଧର ଭଵାନି ଶରୈଃ ପୁନାନା ନୋଚେତ୍ପ୍ରଯାସ୍ଯତି ତମୋ ନନୁ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିଃ
ମାଆ, ଯଦିଓ ଭୃତ୍ର ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କର କରୁଣା ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତଥାପି ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିବା ଏହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ଶୀଘ୍ର ବିନାଶ କରନ୍ତୁ । ଭବାନୀ, ଆପଣଙ୍କ ତୀରରେ ଆମେ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଁ । ନହେଲେ, ତାଙ୍କର ଖରାପ ମନର ଅନ୍ଧକାର ନିଶ୍ଚିତ ଅପ୍ରଭାବିତ ହେବ ।