ନାରସିଂହୀ ନଖୈସ୍ତୀଵ୍ରୈର୍ଦାରିତାନ୍ଦୈତ୍ଯପୁଙ୍ଗଵାନ୍ । ଭକ୍ଷଯନ୍ତୀ ଚଚାରାଜୌ ନନାଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ନରସିଂହୀ ତୀବ୍ର ନଖ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନୋଁକୁ ଚିରିଦେଲେ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଘୁରିଘୁରି ତାଙ୍କୁ ଖାଉଥିଲେ ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ ।
ଶିଵଦୂତୀ ଅଟ୍ଟହାସୈଃ ପାତଯାମାସ ଭୂତଲେ । ତାଂଶ୍ଚଖାଦାଥ ଚାମୁଣ୍ଡା କାଲିକା ଚ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତା
ଶିବଦୂତୀ ଭୟଙ୍କର ହସରେ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରିଦେଲେ; ତାପରେ ଚାମୁଣ୍ଡା ଓ କାଳିକା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ସେମାନୋଁକୁ ଖାଇଁ ଦେଲେ ।
ଶିଖିସଂସ୍ଥା ଚ କୌମାରୀ କର୍ଣାକୃଷ୍ଟୈଃ ଶିଲାଶିତୈଃ । ନିଜଘାନ ରଣେ ଶତ୍ରୂନ୍ଦେଵାନାଂ ଚ ହିତାଯ ଵୈ
ମୟୂର ଉପରେ ବସିଥିବା କୌମାରୀ, କାନ ନିକଟରୁ ତୁଳିଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନୋଁର ଭଲ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ମାରିଦେଲେ ।
ଵାରୁଣୀ ପାଶସମ୍ବଦ୍ଧାନ୍ଦୈତ୍ଯାନ୍ସମରମସ୍ତକେ । ପାତଯାମାସ ତତ୍ପୃଷ୍ଠେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତାନ୍ଗତଚେତନାନ୍
ବାରୁଣୀ ତାଙ୍କ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନୋଁକୁ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି, ପଛକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ; ସେମାନେ ଅଚେତନ ଓ ଅବୁଝ ହୋଇପଡ଼ିଲେ ।
ଏଵଂ ମାତୃଗଣେନାଜାଵତିଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମମ୍ । ମର୍ଦିତଂ ଦାନଵଂ ସୈନ୍ଯଂ ପଲାଯନପରଂ ହ୍ଯଭୂତ୍
ଏଭଳି ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନବ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଭଗିଗଲା ।
ବୁମ୍ବାରଵସ୍ତୁ ସୁମହାନଭୂତ୍ତତ୍ର ବଲାର୍ଣଵେ । ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ତଦା ଦେଵାଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ଦେଵ୍ଯା ଗଣୋପରି
ସେଠାରେ ସେଇ ବଳର ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା; ତାପରେ ଦେବତାମାନୋଁ ଦେବୀ ଓ ତାଙ୍କ ଗଣଙ୍କ ଉପରେ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କଲେ ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ନିନଦଂ ଘୋରଂ ଜଯଶବ୍ଦଂ ଚ ଦାନଵାଃ । ରକ୍ତବୀଜଶ୍ଚୁକୋପାଶୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୈତ୍ଯାନ୍ପଲାଯିତାନ୍
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଓ ବିଜୟ ଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ରକ୍ତବୀଜ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଦୈତ୍ୟମାନୋଁକୁ ଭଗିଯିବା ଦେଖି ।
ଗର୍ଜମାନାଂସ୍ତଥା ଦେଵାନ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଦୈତ୍ଯୋ ମହାବଲଃ । ରକ୍ତବୀଜସ୍ତୁ ତେଜସ୍ଵୀ ରଣମଭ୍ଯାଯଯୌ ତଦା
ଦେବତାମାନୋଁ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଓ ଦୈତ୍ୟମାନୋଁ ଭଗିଯିବା ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ରକ୍ତବୀଜ ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଗେଇଲେ ।
ସାଯୁଧୋ ରଥସଂଵିଷ୍ଟଃ କୁର୍ଵଞ୍ଜ୍ଯାଶବ୍ଦମଦ୍ଭୁତମ୍ । ଆଜଗାମ ତଦା ଦେଵୀଂ କ୍ରୋଧରକ୍ତେକ୍ଷଣୋଦ୍ଯତଃ
ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ରଥରେ ବସି, ଧନୁର ତାର ଟାଣି ଅଦ୍ଭୁତ ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ରକ୍ତବୀଜ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ନେଇ ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ।
ଦେଵ୍ଯାସହ ଯୁଦ୍ଧକରଣାଯ ନିଶୁମ୍ଭପ୍ରଯାଣମ୍ ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଵରଦାନମିଦଂ ତସ୍ଯ ଦାନଵସ୍ଯ ଶିଵାର୍ପିତମ୍ । ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତତରଂ ରାଜଞ୍ଛ୍ରୁଣୁ ତତ୍ପ୍ରବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ରାଜା, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଦାନବକୁ ଯେଉଁ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ବର ମିଳିଥିଲା, ତାହା ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ ।
ତସ୍ଯ ଦେହାଦ୍ରକ୍ତବିନ୍ଦୁର୍ଯଦା ପତତି ଭୂତଲେ । ସମୁତ୍ପତନ୍ତି ଦୈତେଯାସ୍ତଦ୍ରୂପାସ୍ତତ୍ପରାକ୍ରମାଃ
ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଯେତେବେଳେ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼େ, ସେଇ ରୂପ ଓ ପ୍ରାକ୍ରମର ଦୈତ୍ୟମାନୋଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ।
ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାଵୀର୍ଯା ଦାନଵା ରକ୍ତସମ୍ଭଵାଃ । ପ୍ରଭଵନ୍ତ୍ଵିତି ରୁଦ୍ରେଣ ଦତ୍ତୋଽସ୍ତ୍ଯତ୍ଯଦ୍ଭୁତୋ ଵରଃ
ତାଙ୍କ ରକ୍ତରୁ ଅସଂଖ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନୋଁ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି; ଏହି ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ବର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସ ତେନ ଵରଦାନେନ ଦର୍ପିତଃ କ୍ରୋଧସଂଯୁତଃ । ଅଭ୍ଯଗାତ୍ତରସା ସଂଖ୍ଯେ ହନ୍ତୁଂ ଦେଵୀଂ ସକାଲିକାମ୍
ବର ପାଇଁ ଅହଂକାରରେ ଭରି ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ତାଳି, ସେ ଦେବୀ ଓ କାଳୀଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ତେଜରେ ଆଗେଇଗଲା।
ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶକ୍ତିଂ ଗରୁଡୋପରିସଂସ୍ଥିତାମ୍ । ଶକ୍ତ୍ଯା ଜଘାନ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରସ୍ତାଂ ଵୈ କମଲଲୋଚନାମ୍
ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖି, ଦୈତ୍ୟମହାରାଜ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ତାହା ହେଉଛି କମଳ ଚକ୍ଷୁ ଦେବୀ।
ଗଦଯା ଵାରଯାମାସ ଶକ୍ତିଃ ସା ଶକ୍ତିସଂଯୁତା । ଅତାଡଯଚ୍ଚ ଚକ୍ରେଣ ରକ୍ତବୀଜଂ ମହାସୁରମ୍
ଶକ୍ତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଗଦାରେ ତାଙ୍କର ଆକ୍ରମଣକୁ ରୋକିଲେ, ଏବଂ ଚକ୍ରରେ ମହାଦୈତ୍ୟ ରକ୍ତବୀଜକୁ ଘାତ କଲେ।
ରଥାଙ୍ଗହତଦେହାତ୍ତୁ ବହୁ ସୁସ୍ରାଵ ଶୋଣିତମ୍ । ଵଜ୍ରାହତଗିରେଃ ଶୃଙ୍ଗାନ୍ନିର୍ଝରା ଇଵ ଗୈରିକା
ରଥର ଚକ୍ର ଦେହକୁ ଘାତ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ବହୁ ରକ୍ତ ବହିଲା, ଯେପରି ଉକ୍ତ ଗିରି ଶୃଙ୍ଗକୁ ବଜ୍ର ଘାତ କରିଲେ ଲାଲ ଝରଣା ଝରିବା।
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଯଦା ଭୂମୌ ପତନ୍ତି ରକ୍ତବିନ୍ଦଵଃ । ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁସ୍ତଦାକାରାଃ ପୁରୁଷାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ଯେଉଁଠି ଭୂମିରେ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେଉଁଠି ଏହି ଆକାରର ଲୋକ ହଜାର ହଜାର ଉପଜିଗଲେ।
ଐନ୍ଦ୍ରୀ ତମସୁରଂ ଘୋରଂ ଵଜ୍ରେଣାଭିଜଘାନ ଚ । ରକ୍ତବୀଜଂ କ୍ରୁଧାଽଽଵିଷ୍ଟା ନିଃସସାର ଚ ଶୋଣିତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ରକ୍ତବୀଜ ମହାଦୈତ୍ୟକୁ ବଜ୍ର ଘାତ କଲେ, ତାହାରୁ ରକ୍ତ ବହିଲା।
ତତସ୍ତତ୍କ୍ଷତଜାଜ୍ଜାତା ରକ୍ତବୀଜା ହ୍ଯନେକଶଃ । ତଦ୍ଵୀର୍ଯାଶ୍ଚ ତଦାକାରା ସାଯୁଧା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ
ସେଇ ରକ୍ତରୁ ଅନେକ ରକ୍ତବୀଜ ଉପଜିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଆକାର ନେଇ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଗଳ।
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡେନ କୁପିତା ହ୍ଯହନଦ୍ ଭୃଶମ୍ । ମାହେଶ୍ଵରୀ ତ୍ରିଶୂଲେନ ଦାରଯାମାସ ଦାନଵମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ରାଗରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦଣ୍ଡରେ ଭୟଙ୍କର ଘାତ କଲେ, ଏବଂ ମାହେଶ୍ୱରୀ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଦୈତ୍ୟକୁ ଭେଦିଦେଲେ।
ନାରସିଂହୀ ନଖାଘାତୈସ୍ତଂ ଵିଵ୍ଯାଧ ମହାସୁରମ୍ । ଅହନତ୍ତୁଣ୍ଡଘାତେନ କ୍ରୁଦ୍ଧା ତଂ ରାକ୍ଷସାଧମମ୍
ନରସିଂହୀ ତାଙ୍କର ନଖର ଘାତରେ ମହାଦୈତ୍ୟକୁ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ଚୁଞ୍ଚର ଘାତରେ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲେ।
କୌମାରୀ ଚ ତଥା ଶକ୍ତ୍ଯା ଵକ୍ଷସ୍ଯେନମତାଡଯତ୍ । ସୋଽପି କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶରାସାରୈର୍ବିଭେଦ ନିଶିତୈଶ୍ଚ ତାଃ
କୌମାରୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୈତ୍ୟର ଛାତିକୁ ଘାତ କଲେ; ତେବେ ସେ କ୍ରୋଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣର ଝଡ଼ରେ ଦେବୀମାନେକୁ ଭେଦିଦେଲେ।
ଗଦାଶକ୍ତିପ୍ରହାରୈସ୍ତୁ ମାତୄଃ ସର୍ଵାଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ଶକ୍ତଯସ୍ତଂ ଶରାଘାତୈର୍ଵିଵ୍ଯଧୁସ୍ତତ୍ପ୍ରକୋପିତାଃ
ଗଦା ଓ ଶକ୍ତିର ଘାତରେ ସମସ୍ତ ମାତୃମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଏବଂ ଦେବୀମାନେ କ୍ରୋଧରେ ବାଣର ଝଡ଼ରେ ଦୈତ୍ୟକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତସ୍ଯ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚିଚ୍ଛେଦ ଚଣ୍ଡିକା ସ୍ଵଶରୈଃ ଶିତୈଃ । ଜଘାନାନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଶିଖୈସ୍ତଂ ଦେଵୀ କୁପିତା ଭୃଶମ୍
ଚଣ୍ଡିକା ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଦୈତ୍ୟର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଏବଂ ବହୁତ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ୟ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତସ୍ଯ ଦେହାଚ୍ଚ ସୁସ୍ରାଵ ରୁଧିରଂ ବହୁଧା ତୁ ଯତ୍ । ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ସଦୃଶାଃ ଶୂରାଃ ପ୍ରାଦୁରାସନ୍ସହସ୍ରଶଃ
ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ବହୁ ରକ୍ତ ବହିଲା, ଏହି ରକ୍ତରୁ ଏହି ଆକାରର ଶୂରମାନେ ହଜାର ହଜାର ଉପଜିଗଲେ।
ରକ୍ତବୀଜୈର୍ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ରୁଧିରୌଘସମୁଦ୍ଭଵୈଃ । ସନ୍ନଦ୍ଧୈଃ ସାଯୁଧୈଃ କାମଂ କୁର୍ଵଦ୍ଭିର୍ଯୁଦ୍ଧମଦ୍ଭୁତମ୍
ରକ୍ତବୀଜମାନେ ରକ୍ତ ଝରଣାରୁ ଉପଜି ଏହି ଭୂମିକୁ ଭରିଦେଲେ, ସେମାନେ ସାଜିସଜି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରହରନ୍ତଶ୍ଚ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରକ୍ତବୀଜାନନେକଶଃ । ଭଯଭୀତାଃ ସୁରାସ୍ତ୍ରେସୁର୍ଵିଷଣ୍ଣାଃ ଶୋକକର୍ଷିତାଃ
ଅନେକ ରକ୍ତବୀଜ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଦେବମାନେ ଭୟରେ ଭରି, ନିରାଶ ଓ ଦୁଃଖରେ ଅତିବ୍ୟସ୍ତ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
କଥମଦ୍ଯ କ୍ଷଯଂ ଦୈତ୍ଯା ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସହସ୍ରଶଃ । ମହାକାଯା ମହାଵୀର୍ଯା ଦାନଵା ରକ୍ତସମ୍ଭଵାଃ
ଏହି ହଜାର ଦୈତ୍ୟ, ମହାକାୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରକ୍ତରୁ ଉପଜିଥିବା, କିପରି ଆଜି ନଶ୍ଟ ହେବେ?
ଏକୈଵ ଚଣ୍ଡିକାତ୍ରାସ୍ତି ତଥା କାଲୀ ଚ ମାତରଃ । ଏତାଭିର୍ଦାନଵାଃ ସର୍ଵେ ଜେତଵ୍ଯାଃ କଷ୍ଟମେଵ ତତ୍
ଏଠାରେ କେବଳ ଚଣ୍ଡିକା, କାଳୀ ଓ ମାତୃମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଏମାନେ ମାତ୍ର ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ—ଏହା ଏକ ଅତି କଷ୍ଟକର କାମ।
ନିଶୁମ୍ଭୋ ଵାଥ ଶୁମ୍ଭୋ ଵା ସହସା ବଲସଂଵୃତଃ । ଆଗମିଷ୍ଯତି ସଂଗ୍ରାମେ ତତୋଽନର୍ଥୋ ମହାନ୍ଭଵେତ୍
ନିଶୁମ୍ଭ କିମ୍ବା ଶୁମ୍ଭ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ହଠାତ୍ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ, ତେବେ ଏଠାରେ ବଡ଼ ଦୁର୍ଘଟନା ଘଟିବ।