ଇଷ୍ଟଯୋ ଵିଵିଧାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦାଃ । ତାଃ କୁରୁଷ୍ଵ ମୁନେ ନୂନଂ ତ୍ଵଂ ଜାନାସି ଚ ତତ୍କ୍ରିଯାଃ
ବିଭିନ୍ନ ପୂଜାପାଠ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି। ମୁନି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମ ଭଲଭାବେ ଜାଣ, ଏହିପରି ପୂଜା ଏବେ କର।
ଵିଧିଃ ଶତ୍ରୁଵିନାଶାଯ ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଃ ସଦାଗମେ । ତଂ କୁରୁଷ୍ଵାଦ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଯଥା ନୋ ଦୁଃଖସଂକ୍ଷଯଃ
ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ସେହି ବିଧିକୁ ଏବେ ଠିକ୍ ଭାବରେ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମର ଦୁଃଖ ଶେଷ ହେବ।
ଭଵେଦାଂଗିରସାଦ୍ଯୈଵ ତଥା ତ୍ଵଂ କର୍ତୁମର୍ହସି । ଦାନଵାନାଂ ଵିନାଶାଯ ଅଭିଚାରଂ ଯଥାମତି
ଅଙ୍ଗିରାସ ଯେପରି ଏହି କାମ କରିଥିଲେ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏବେ କର। ଦାନବମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ତୁମେ ଯେପରି ଉଚିତ ବୁଝ, ଏକ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା କର।
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ସର୍ଵେ ମନ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ଵେଦୋକ୍ତା ଦୈଵାଧୀନଫଲାଶ୍ଚ ତେ । ନ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରାଃ ସୁରାଧୀଶ ତଥୈକାନ୍ତଫଲପ୍ରଦାଃ
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜେ କିଛି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହଁନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଦେଵତା ଯୂଯଂ ତେ ତୁ ଦୁଃଖୈକଭାଜନମ୍ । ଜାତାଃ ସ୍ମ କାଲଯୋଗେନ କିଂ କରୋମି ପ୍ରସାଧନମ୍
ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଦେବତା ତୁମେ, କିନ୍ତୁ ସମୟର ଚାପରେ ଏବେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ଭାଗୀ ହେଇପଡ଼ିଛ, ଏହି ସ୍ଥିତିରେ ମୁଁ କେମିତି ତୁମେ ଉପକୃତି କରିପାରିବି?
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଵରୁଣାଦୀନାଂ ଯଜନଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମସୁ । ତେ ଯୂଯଂ ଵିପଦଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ କରିଷ୍ଯନ୍ତି କିମିଷ୍ଟଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କର ପୂଜା ଯଜ୍ଞ ମାଧ୍ୟମରେ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ତୁମେ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଛ, ଏହି ପୂଜା ଆଉ କିଛି ଲାଭ ଦେବ କି?
ଅଵଶ୍ଯମ୍ଭାଵିଭାଵାନାଂ ପ୍ରତୀକାରୋ ନ ଵିଦ୍ଯତେ । ଉପାଯସ୍ତ୍ଵଥ କର୍ତଵ୍ଯ ଇତି ଶିଷ୍ଟାନୁଶାସନମ୍
ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବାକୁ ଥିବା, ତାହା ପାଇଁ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ। ତଥାପି, ଶିଷ୍ଟମାନେ ଯେପରି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, କିଛି ଉପାୟ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୈଵଂ ହି ବଲଵତ୍କେଚିତ୍ପ୍ରଵଦନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ । ଉପାଯଵାଦିନୋ ଦୈଵଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ନିରର୍ଥକମ୍
କିଛି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ କହନ୍ତି ଭାଗ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଚେଷ୍ଟାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଭାଗ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ।
ଦୈଵଂ ଚୈଵାପ୍ଯୁପାଯଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଵେଵାଭିମତୌ ନୃଣାମ୍ । କେଵଲଂ ଦୈଵମାଶ୍ରିତ୍ଯ ନ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ କଦାଚନ
ଭାଗ୍ୟ ଓ ଚେଷ୍ଟା, ଏହି ଦୁଇଟିକୁ ଲୋକମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। କେବଳ ଭାଗ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରି କେବେ ବସି ରହିବା ଉଚିତ ନୁହଁ।
ଉପାଯଃ ସର୍ଵଥା କାର୍ଯୋ ଵିଚାର୍ଯ ସ୍ଵଧିଯା ପୁନଃ । ତସ୍ମାଦ୍ ବ୍ରଵୀମି ଵଃ ସର୍ଵାନ୍ସଂଵିଚାର୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସବୁପରି ଚିନ୍ତା କରି, ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାର କରି, ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଦରକାର। ଏହିକଥା ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଭାବି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହୁଛି।
ପୁରା ଭଗଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ଜଘାନ ମହିଷାସୁରମ୍ । ଯୁଷ୍ମାଭିସ୍ତୁ ସ୍ତୁତା ଦେଵୀ ଵରଦାନଂ ଦଦାଵଥ
ପୂର୍ବେ ଭଗବତୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ତୁମେ ମା'ଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ ସେ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଆପଦଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ସଂସ୍ମୃତା ଵା ସଦୈଵ ହି । ଯଦା ଯଦା ଵୋ ଦେଵେଶା ଆପଦୋ ଦୈଵସମ୍ଭଵାଃ
ସେ କହିଥିଲେ, 'ମୋତେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ମରଣ କରିବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେବି, ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା ବିପଦ ଆସିବ।'
ପ୍ରଭଵନ୍ତି ତଦା କାମଂ ସ୍ମର୍ତଵ୍ଯାହଂ ସୁରୈଃ ସଦା । ସ୍ମୃତାହଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ଯୁଷ୍ମାକଂ ପରମାପଦଃ
'ଏପରି ବିପଦ ଆସିଲେ, ତୁମେ ମନରେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି ସମୟରେ ସବୁବେଳେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର। ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରାଯିବା ସାଥିରେ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିପଦ ଦୂର କରିଦେବି।'
ତସ୍ମାଦ୍ଧିମାଚଲେ ଗତ୍ଵା ପର୍ଵତେ ସୁମନୋହରେ । ଆରାଧନଂ ଚଣ୍ଡିକାଯାଃ କୁରୁଧ୍ଵଂ ପ୍ରେମପୂର୍ଵକମ୍
ତେଣୁ, ତମେ ହିମାଲୟ ପର୍ବତକୁ, ସେଇ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ଯାଅ, ଓ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର।
ମାଯାବୀଜଵିଧାନଜ୍ଞାସ୍ତତ୍ପୁରଶ୍ଚରଣେ ରତାଃ । ଜାନାମ୍ଯହଂ ଯୋଗବଲାତ୍ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁମାନେ ମାୟାବୀଜ ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଜାଣନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଉପାସନାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ମୁଁ ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ଜାଣିଛି, ମା' ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
ଦୁଃଖସ୍ଯାନ୍ତୋଽଦ୍ଯ ଯୁଷ୍ମାକଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ତସ୍ମିଞ୍ଛୈଲେ ସଦା ଦେଵୀ ତିଷ୍ଠତୀତି ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ଆଜି ତୁମର ଦୁଃଖର ଶେଷ ଦେଖାଯାଉଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ ଦେବୀ ସବୁବେଳେ ବସିଥାନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
ସ୍ତୁତା ସମ୍ପୂଜିତା ସଦ୍ଯୋ ଵାଞ୍ଛିତାର୍ଥାନ୍ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି । ନିଶ୍ଚଯଂ ପରମଂ କୃତ୍ଵା ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଵୈ ହିମାଲଯମ୍
ସେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ତୁତି ଓ ପୂଜା ପାଇବେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ତୁରନ୍ତ ଦେଇଦେବେ। ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ହିମାଲୟକୁ ଯାଅ।
ସୁରାଃ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣି ସା ଵଃ କାମଂ ଵିଧାସ୍ଯତି । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାସ୍ତେ ପ୍ରଯଯୁର୍ଗିରିମ୍
ହେ ଦେବତାମାନେ, ସେ ତୁମର ସମସ୍ତ କାମ ଇଚ୍ଛାମତାନୁସାରେ ପୂରଣ କରିଦେବେ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ପାହାଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ।
ହିମାଲଯଂ ମହାରାଜ ଦେଵୀଧ୍ଯାନପରାଯଣାଃ । ମାଯାବୀଜଂ ହୃଦା ନିତ୍ଯଂ ଜପନ୍ତଃ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ହିମାଳୟରେ, ମହାରାଜ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବାରେ ନିରତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିତ୍ୟ ମାୟା ବୀଜ ମନ୍ତ୍ରକୁ ହୃଦୟରେ ଜପ କରନ୍ତି ।
ନମଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ମହାମାଯାଂ ଭକ୍ତାନାମଭଯପ୍ରଦାମ୍ । ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସ୍ତୋତ୍ରମନ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ
ସେମାନେ ମହାମାୟାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ନମସ୍କାର କଲେ । ଉତ୍କଳ ଭକ୍ତି ସହିତ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ନମୋ ଦେଵି ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରି ପ୍ରାଣନାଥେ ସଦାନନ୍ଦରୂପେ ସୁରାନନ୍ଦଦେ ତେ । ନମୋ ଦାନଵାନ୍ତପ୍ରଦେ ମାନଵାନା- ମନେକାର୍ଥଦେ ଭକ୍ତିଗମ୍ଯସ୍ଵରୂପେ
ଦେବୀ, ବିଶ୍ୱର ଶାସନ କରୁଥିବା, ପ୍ରାଣର ମାଲିକା, ସଦା ଆନନ୍ଦର ରୂପା, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଦାନବମାନେ ପାଇଁ ଶେଷ ଦେଇଥିବା, ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ଉପକାର କରୁଥିବା, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇଥିବା ତୁମେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ନ ତେ ନାମସଂଖ୍ଯାଂ ନ ତେ ରୂପମୀଦୃ- କ୍ତଥା କୋଽପି ଵେଦାଦିଦେଵସ୍ଵରୂପେ । ତ୍ଵମେଵାସି ସର୍ଵେଷୁ ଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପା ପ୍ରଜାସୃଷ୍ଟିସଂହାରକାଲେ ସଦୈଵ
ତୁମର ନାମର ଗଣନା ନାହିଁ, ତୁମର ରୂପ ବର୍ଣ୍ନନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; କିଏ ଜାଣିପାରିବ, ଦେବତା ଓ ବେଦର ମୂଳ ରୂପ କିଏ? ସମସ୍ତ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଶକ୍ତିର ରୂପ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର ସମୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ସ୍ମୃତିସ୍ତ୍ଵଂ ଧୃତିସ୍ତ୍ଵଂ ତ୍ଵମେଵାସି ବୁଦ୍ଧି- ର୍ଜରା ପୁଷ୍ଟିତୁଷ୍ଟୀ ଧୃତିଃ କାନ୍ତିଶାନ୍ତୀ । ସୁଵିଦ୍ଯା ସୁଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗତିଃ କୀର୍ତିମେଧେ ତ୍ଵମେଵାସି ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ବୀଜଂ ପୁରାଣମ୍
ତୁମେ ସ୍ମୃତି, ଧୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ବୃଦ୍ଧା, ପୋଷଣ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟି, ଶକ୍ତି, ରୂପ, ଶାନ୍ତି; ତୁମେ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ଶୁଭ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗତି, କୀର୍ତି, ମେଧା; ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ପୁରାତନ ବୀଜ ।
ଯଦା ଯୈଃ ସ୍ଵରୂପୈଃ କରୋଷୀହ କାର୍ଯଂ ସୁରାଣାଂ ଚ ତେଭ୍ଯୋ ନମାମୋଽଦ୍ଯ ଶାନ୍ତ୍ଯୈ । କ୍ଷମା ଯୋଗନିଦ୍ରା ଦଯା ତ୍ଵଂ ଵିଵକ୍ଷା ସ୍ଥିତା ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଶସ୍ତୈଃ ସ୍ଵରୂପୈଃ
ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଯେଉଁ ରୂପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ, ସେଇ ରୂପକୁ ଆଜି ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ; ତୁମେ କ୍ଷମା, ଯୋଗନିଦ୍ରା, ଦୟା, ଏବଂ ବକ୍ତୃତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଶୁଭ ରୂପରେ ବସିଛ ।
କୃତଂ କାର୍ଯମାଦୌ ତ୍ଵଯା ଯତ୍ସୁରାଣାଂ ହତୋଽସୌ ମହାରିର୍ମଦାନ୍ଧୋ ହଯାରିଃ । ଦଯା ତେ ସଦା ସର୍ଵଦେଵେଷୁ ଦେଵି ପ୍ରସିଦ୍ଧା ପୁରାଣେଷୁ ଵେଦେଷୁ ଗୀତା
ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲ, ମଦରେ ଅନ୍ଧ ହୟାଗ୍ରୀବ ଦାନବକୁ ହତ କଲ, ସେ କାହାଣୀ ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତୁମର ଦୟା ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଗାଇଯାଇଛି ।
କିମତ୍ରାସ୍ତି ଚିତ୍ରଂ ଯଦମ୍ବା ସୁତଂ ସ୍ଵଂ ମୁଦା ପାଲଯେତ୍ପୋଷଯେତ୍ସମ୍ଯଗେଵ । ଯତସ୍ତ୍ଵଂ ଜନିତ୍ରୀ ସୁରାଣାଂ ସହାଯା କୁରୁଷ୍ଵୈକଚିତ୍ତେନ କାର୍ଯଂ ସମଗ୍ରମ୍
ମା ନିଜ ପୁଅକୁ ଆନନ୍ଦରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ପୋଷଣ କରିବାରେ କଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ? ତୁମେ ଦେବତାମାନେର ଜନନୀ ଓ ସହାୟ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର ।
ନ ଵା ତେ ଗୁଣାନାମିଯତ୍ତାଂ ସ୍ଵରୂପଂ ଵଯଂ ଦେଵି ଜାନୀମହେ ଵିଶ୍ଵଵନ୍ଦ୍ଯେ । କୃପାପାତ୍ରମିତ୍ଯେଵ ମତ୍ଵା ତଥାସ୍ମା- ନ୍ଭଯେଭ୍ଯଃ ସଦା ପାହି ପାତୁଂ ସମର୍ଥେ
ଦେବୀ, ବିଶ୍ୱରେ ପୂଜିତ, ତୁମର ଗୁଣ ଓ ସ୍ୱରୂପର ଅନ୍ତ ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ; ଆମକୁ ଦୟାର ଯୋଗ୍ୟ ଭାବି, ସଦା ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସମର୍ଥ ।
ଵିନା ବାଣପାତୈର୍ଵିନା ମୁଷ୍ଟିଘାତୈ- ର୍ଵିନାଶୂଲଖଡ୍ଗୈର୍ଵିନା ଶକ୍ତିଦଣ୍ଡୈଃ । ରିପୂନ୍ହନ୍ତୁମେଵାସି ଶକ୍ତା ଵିନୋଦା- ତ୍ତଥାପୀହ ଲୋକୋପକାରାଯ ଲୀଲା
ବାଣ, ମୁଷ୍ଟି ଘାତ, ଶୂଳ, ଖଡ୍ଗ, ଶକ୍ତି, ଦଣ୍ଡ ବିନା, ତୁମେ କେବଳ ଇଚ୍ଛାରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାର; ତଥାପି, ଏଠାରେ ଲୀଳା କରି ବିଶ୍ୱର ଉପକାର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ ।
ଇଦଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ନୈଵ ଜାନନ୍ତି ମୂଢା ନ କାର୍ଯଂ ଵିନା କାରଣଂ ସମ୍ଭଵେଦ୍ଵା । ଵଯଂ ତର୍କଯାମୋଽନୁମାନଂ ପ୍ରମାଣଂ ତ୍ଵମେଵାସି କର୍ତାସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଚେତି
ମୂଢ଼ମାନେ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିନାହିଁ: କାରଣ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ; ଆମେ ତର୍କ କରି ଅନୁମାନ ଦେଉଛୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏହି ବିଶ୍ୱର କର୍ତ୍ତା ଓ କାରଣ ।
ଅଜଃ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତା ମୁକୁନ୍ଦୋଽଵିତାଯଂ ହରୋ ନାଶକୃଦ୍ଵୈ ପୁରାଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧଃ । ନ କିଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସୂତାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତେ ଯୁଗାଦୌ ତ୍ଵମେଵାସି ସର୍ଵସ୍ଯ ତେନୈଵ ମାତା
ଅଜ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୁକୁନ୍ଦ ରକ୍ଷକ, ହର ନାଶକ, ପୁରାଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; କିନ୍ତୁ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ଏମାନେ ତୁମରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତେଣୁ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମାତା ।