ଵିହାଯ ପୌରୁଷଂ ରୂପଂ ସୋଽପି ସିଂହୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ତାଙ୍କର ମାନବ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସିଂହ ହେଇଗଲେ।
ତଂ ଚ କେସରିଣଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଦେଵୀ କ୍ରୁଦ୍ଧା ହ୍ଯଯୋମୁଖୈଃ 5.18.
ସେ ସିଂହଟିକୁ ଦେଖି, ଦେବୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଲୋହା ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ ହରିରୂପଂ ତୁ ଗଜୋ ଭୂତ୍ଵା ମଦସ୍ରଵଃ
ତାପରେ ସେ ସିଂହ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ମଦରେ ଭିଜିଥିବା ହାତୀ ହେଇଗଲେ।
ଆଗଚ୍ଛଂତଂ ଗିରେଃ ଶୃଂଗଂ ଦେଵୀ ବାଣୈଃ ଶିଲାଶିତୈଃ
ସେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଦେବୀ ପାଥର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଉତ୍ପତ୍ଯ ଚ ତଦା ସିଂହସ୍ତସ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନି ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ ସିଂହଟି ଉଡ଼ି ଯାଇ, ସେ ହାତୀର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦଢ଼ି ରହିଲା।
ଵିହାଯ ଗଜରୂପଂ ଚ ବଭୂଵାଷ୍ଟାପଦୀ ତଥା
ସେ ହାତୀ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ି, ପୁଣି ଅଷ୍ଟପଦୀ ପଶୁ ହେଇଗଲେ।
ତଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଶରଭଂ ଦେଵୀ ଖଡ୍ଗେନ ସା ରୁଷାଽନ୍ଵିତା
ସେ ଶରଭ ପଶୁକୁ ଦେଖି, ଦେବୀ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ ତାଙ୍କର ତଳୱାରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ତଯୋଃ ପରସ୍ପରଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵାତି ଭଯପ୍ରଦମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହେଁ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଭୟଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ପୁଚ୍ଛପ୍ରଭ୍ରମଣେନାଶୁ ଶୃଂଗଘାତୈର୍ମହାସୁରଃ
ବଡ଼ ଦାନବଟି ତାଙ୍କର ପୁଛ ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ ଘୁରାଇ, ଶିଙ୍ଗର ଆଘାତରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ।
ପୁଚ୍ଛେନ ପର୍ଵତାଞ୍ଛୃଂଗେ ଗୃହୀତ୍ଵା ଭ୍ରାମଯନ୍ବଲାତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଛରେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ଧରି, ଶକ୍ତିରେ ଘୁରାଇ ଚାଲିଥିଲେ।
ତାମୁଵାଚ ବଲୋନ୍ମତ୍ତସ୍ତିଷ୍ଠ ଦେଵି ରଣାଂଗଣେ
ସେ ଶକ୍ତିରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଠିଆ ରୁହ।"
ମୂର୍ଖାଽସି ମଦମତ୍ତାଽଦ୍ଯ ଯନ୍ମଯା ସହ ସଂଗରମ୍ 5.18.
ତୁମେ ମୂର୍ଖ ଏବଂ ଅହଂକାରରେ ମତ୍ତ ହେଉଛ, ଆଜି ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ।
ହତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ନିହନିଷ୍ଯାମି ଦେଵାନ୍କପଟପଂ ଡିତାନ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେଇ, ସେଇ ଠକା ଦେବତାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ସଂହାର କରିଦେବି।
ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ କରିଷ୍ଯାମି ନିରାତଂକାନ୍ହତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ସୁରସତ୍ତମାନ୍
ଦେବୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେକୁ ଭୟମୁକ୍ତ କରିଦେବି।"
ପୀତ୍ଵାଽଦ୍ଯ ମାଧଵୀମିଷ୍ଟାଂ ଶାତଯାମି ରଣେଽଧମ
ଆଜି ମୁଁ ମାଧବୀ ମଦ ପିଇ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମକୁ କଟିଦେବି, ହେ ନିଚ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ପପୌ ପୁନଃ ପୁନଃ କ୍ରୋଧାଦ୍ଧଂତୁକାମା ମହାସୁରମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ, "ମହାସୁରଙ୍କୁ ମାରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ, ସେ ପୁନିପୁନି ମଦ ପିଲେ।"
ପୀତ୍ଵା ଦ୍ରାକ୍ଷାସଵଂ ମିଷ୍ଟଂ ଶଲୂମାଦାଯ ସତ୍ଵରା
ମିଠା ଦ୍ରାକ୍ଷା ମଦ ପିଇ, ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ବଣ୍ଡୁକ ଧରିଲେ।
ଦେଵାସ୍ତାଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପ୍ରେମ୍ଣା ଚକ୍ରୁଃ କୁସୁମ ଵର୍ଷଣମ୍
ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେମରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ଏବଂ ଫୁଲ ବର୍ଷା କଲେ।
ଋଷଯଃ ସିଦ୍ଧଗଂଧର୍ଵାଃ ପିଶାଚୋରଗଚାରଣାଃ
ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଏବଂ ଚାରଣମାନେ,
ସୋଽପି ନାନାଵିଧାନ୍ଦେହାନ୍କୃତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଏବଂ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ଚଂଡିକାଽପି ଚ ତଂ ପାପଂ ତ୍ରିଶୂଲେନ ବଲାଦଧୃଦି
ଚଣ୍ଡିକା ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ପାପୀକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ହୃଦୟରେ ଘାତ କଲେ।
ତାଡିତୋଽସୌ ପପାତୋର୍ଵ୍ଯାଂ ମୂର୍ଛାଂମାପ ମୁହୂର୍ତକମ୍ 5.18.
ଘାତ ଖାଇ ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅଚେତନ ହେଲେ।
ଵିନିହତ୍ଯ ପଦାଘାତୈର୍ଜହାସ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ପାଦ ଘାତରେ ତାଙ୍କୁ ଦଳିଦେଇ, ଦେବୀ ପୁନିପୁନି ହସିଲେ।
ତତୋ ଦେଵୀ ସହସ୍ରାରଂ ସୁନାଭଂ ଚକ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ଦେବୀ ହଜାରଟି କାଠି ଥିବା ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ର ତୁଳିଲେ।
ପଶ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ମଦାଂଧାଦ୍ଯ ତଵ କଂଠନିକୃଂତନମ୍
ହେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା, ଏହି ଚକ୍ରକୁ ଦେଖ, ଯାହା ତୋର ଗଳା କାଟିଦେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦାରୁଣଂ ଚକ୍ରଂ ମୁମୋଚ ଜଗଦଂବିକା
ଏଭଳି କହି, ଜଗଦମ୍ବିକା ଭୟଙ୍କର ଚକ୍ର ଛାଡିଦେଲେ।
ସୁସ୍ରାଵ ରୁଧିରଂ ଚୋଷ୍ଣଂ କଂଠନାଲାଦ୍ଗିରେର୍ଯଥା
ତାଙ୍କର ଗଳାରୁ ପାହାଡ଼ରୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ପରି ତାତି ରକ୍ତ ବହିଲା।
କବଂଧସ୍ତସ୍ଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଭ୍ରମନ୍ଵୈ ପତିତଃ କ୍ଷିତୌ
ସେଇ ଦାୟତ୍ୟର ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଘୂରିଘୂରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ସିଂହସ୍ତ୍ଵତିବଲାସ୍ତତ୍ର ପଲାଯନପରାନଥ
ସେଠାରେ ସିଂହମାନେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭୟରେ ପଳାଇଯାଇଲେ।
ମୃତେ ଚ ମହିଷେ କ୍ରୂରେ ଦାନଵା ଭଯପୀଡିତାଃ
ଯେତେବେଳେ କ୍ରୂର ମହିଷ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।