କ୍ଷୀରୋଦଶ୍ଚାମ୍ବରେ ଦିଵ୍ଯେ ରକ୍ତେ ସୂକ୍ଷ୍ମେ ତଥାଜରେ । ନିର୍ମଲଞ୍ଚ ତଥା ହାରଂ ପ୍ରୀତସ୍ତସ୍ମୈ ସୁମଣ୍ଡିତମ୍
କ୍ଷୀରସାଗର ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ, ଲାଲ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅବିନାଶୀ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ, ଏବଂ ଏକ ନିର୍ମଳ ହାର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଭ୍ର ଭାବେ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଦଦୌ ଚୂଡାମଣିଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍ । କୁଣ୍ଡଲେ ଚ ତଥା ଶୁଭ୍ରେ କଟକାନି ଭୁଜେଷୁ ଵୈ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଚୂଡ଼ାମଣି ଦେଲେ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦଶ ଲକ୍ଷ ଆଲୋକ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏହା ସହିତ ଶୁଭ୍ର କୁଣ୍ଡଳ ଓ ହାତରେ ପିଣ୍ଡିବା ଶୁଭ୍ର ବାହୁବନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
କେଯୂରାନ୍କଙ୍କଣାନ୍ଦିଵ୍ଯାନ୍ନାନାରତ୍ନଵିରାଜିତାନ୍ । ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ପ୍ରସନ୍ନେନ୍ଦ୍ରିଯମାନସଃ
ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଖୁସି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ କେୟୂର ଓ କଙ୍କଣ ଦେଲେ।
ନୂପୁରୌ ସୁସ୍ଵରୌ କାନ୍ତୌ ନିର୍ମଲୌ ରତ୍ନଭୂଷିତୌ । ଦଦୌ ସୂର୍ଯପ୍ରତୀକାଶୌ ତ୍ଵଷ୍ଟା ତସ୍ଯୈ ସୁପାଦଯୋଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କର ପାଦ ଦୁଇଟି ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର, ମଧୁର ସ୍ୱର ଥିବା, ନିର୍ମଳ ଓ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ନୂପୁର ଦେଲେ, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ତଥା ଗ୍ରୈଵେଯକଂ ରମ୍ଯଂ ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ମହାର୍ଣଵଃ । ଅଙ୍ଗୁଲୀଯକରତ୍ନାନି ତେଜୋଵନ୍ତି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ଏହିପରି, ମହାସାଗର ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଗଳାର ହାର ଏବଂ ତାଙ୍କର ଆଠି ପାଇଁ ମଣିରେ ଚମକୁଥିବା ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଲେ।
ଅମ୍ଲାନପଙ୍କଜାଂ ମାଲାଂ ଗନ୍ଧାଢ୍ଯାଂ ଭ୍ରମରାନୁଗାମ୍ । ତଥୈଵ ଵୈଜଯନ୍ତୀଞ୍ଚ ଵରୁଣଃ ସମ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତ
ବରୁଣ ତାଙ୍କୁ ମନୋହର ଗନ୍ଧ ଥିବା, ମକରନା ଫୁଲର ମାଳା ଏବଂ ମଧୁମକ୍ଷୀକା ଘିରିଥିବା ଅମ୍ଳାନ ମାଳା, ଏହା ସହିତ ବିଜୟ ମାଳା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ହିମଵାନଥ ସନ୍ତୁଷ୍ଟୋ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ । ଦଦୌ ଚ ଵାହନଂ ସିଂହଂ କନକାଭଂ ମନୋହରମ୍
ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ଖୁସି ହୋଇ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଏବଂ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଆକର୍ଷଣୀୟ ସିଂହ ଗୋଟିଏ ଯାନ ଭାବେ ଦେଲେ।
ଭୂଷଣୈର୍ଭୂଷିତା ଦିଵ୍ଯୈଃ ସା ରରାଜ ଵରା ଶୁଭା । ସିଂହାରୂଢା ଵରାରୋହା ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତା
ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ଗହଣା ପିନ୍ଧି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଦେହରେ, ସିଂହ ଉପରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚକ୍ରାତ୍ସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଦଦାଵସ୍ଯୈ ରଥାଙ୍ଗକମ୍ । ସହସ୍ରାରଂ ସୁଦୀପ୍ତଞ୍ଚ ଦେଵାରିଶିରସାଂ ହରମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ରରୁ ଏକ ହଜାର କାଠି ଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ ଚକ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇଥାଏ।
ସ୍ଵତ୍ରିଶୂଲାତ୍ସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଶଙ୍କରଃ ଶୂଲମୁତ୍ତମମ୍ । ଦଦୌ ଦେଵ୍ଯୈ ସୁରାରୀଣାଂ କୃନ୍ତନଂ ଭଯନାଶନମ୍
ଶିବ ତାଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରିଶୂଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରେ ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରେ।
ଵରୁଣଶ୍ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଦଦୌ ଶଙ୍ଖଂ ସମୁଜ୍ଵଲମ୍ । ଘୋଷଵନ୍ତଂ ସ୍ଵଶଙ୍ଖାତ୍ତୁ ସମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ସୁମଙ୍ଗଲମ୍
ବରୁଣ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଶଂଖରୁ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶୁଭ ଏବଂ ଗଞ୍ଜନ ଶଂଖ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ହୁତାଶନସ୍ତଥା ଶକ୍ତିଂ ଶତଘ୍ନୀଂ ସୁମନୋଜଵାମ୍ । ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍ତୁ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ତସ୍ଯୈ ଦୈତ୍ଯଵିନାଶିନୀମ୍
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବା, ମନ ଭଳି ତ୍ୱରିତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତି ଦେଲେ।
ଇଷୁଧିଂ ବାଣପୂର୍ଣଞ୍ଚ ଚାପଂ ଚାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍ । ମାରୁତୋ ଦତ୍ତଵାଂସ୍ତସ୍ଯୈ ଦୁରାକର୍ଷଂ ଖରସ୍ଵରମ୍
ମାରୁତ ଦେବୀଙ୍କୁ ତୀର ଭରା ଏକ ତୁଣୀ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଟାଣିବାକୁ କଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଏବଂ କଠୋର ଶବ୍ଦ ଥିବା ଏକ ଧନୁଷ ଦେଲେ।
ସ୍ଵଵଜ୍ରାଦ୍ଵଜ୍ରମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଦଦାଵିନ୍ଦ୍ରୋଽତିଦାରୁଣମ୍ । ଘଣ୍ଟାମୈରାଵତାତ୍ତୂର୍ଣଂ ସୁଶବ୍ଦାଂ ଚାତିସୁନ୍ଦରାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ରରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ଏଇରାବତ ହାତୀରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିବା ଘଣ୍ଟା ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଦଣ୍ଡଂ ଯମଃ କାମଂ କାଲଦଣ୍ଡସମୁଦ୍ଭଵମ୍ । ଯେନାନ୍ତଂ ସର୍ଵଭୂତାନାମକରୋତ୍କାଲ ଆଗତେ
ଯମ ଦେବୀଙ୍କୁ କାଳ ଦଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମୟ ଆସିଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଅନ୍ତ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଗଙ୍ଗାଵାରିପ୍ରପୂରିତମ୍ । ଦଦାଵସ୍ଯୈ ମୁଦା ଯୁକ୍ତୋ ଵରୁଣଃ ପାଶମେଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବ୍ୟ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଲେ; ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଏକ ପାଶ ଦେଲେ।
କାଲଃ ଖଡ୍ଗଂ ତଥା ଚର୍ମ ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍ତୁ ନରାଧିପ । ପରଶୁଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଚ ତୀକ୍ଷ୍ଣମସ୍ଯୈ ଦଦାଵଥ
କାଳ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ତଳୱାର ଏବଂ ଏକ ଢାଲ ଦେଲେ; ବିଶ୍ୱକର୍ମା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁହାଡ଼ି ଦେଲେ।
ଧନଦସ୍ତୁ ସୁରାପୂର୍ଣଂ ପାନପାତ୍ରଂ ସୁଵର୍ଣଜମ୍ । ପଙ୍କଜଂ ଵରୁଣଶ୍ଚାଦାଦ୍ଦେଵ୍ଯୈ ଦିଵ୍ଯଂ ମନୋହରମ୍
କୁବେର ଦେବୀଙ୍କୁ ଅମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର ପାନ ପାତ୍ର ଦେଲେ; ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପଦ୍ମ ଦେଲେ।
ଗଦାଂ କୌମୋଦକୀଂ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଘଣ୍ଟାଶତନିନାଦିନୀମ୍ । ଅଦାତ୍ତସ୍ଯୈ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସୁରଶତ୍ରୁଵିନାଶିନୀମ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଖୁସି ହୋଇ, ଦେବୀଙ୍କୁ କୌମୋଦକୀ ଗଦା ଦେଲେ, ଯାହା ଶତଶତ ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦ ହୁଏ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଅସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନେକରୂପାଣି ତଥାଭେଦ୍ଯଞ୍ଚ ଦଂଶନମ୍ । ଦଦୌ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଜଗନ୍ମାତ୍ରେ ନିଜରଶ୍ମୀନ୍ଦିଵାକରଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅଭେଦ୍ୟ ଦଂଶନ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ଦେଲେ।
ସାଯୁଧାଂ ଭୂଷଣୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ଵିସ୍ମଯଂ ଗତାଃ । ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତାଂ ସୁରା ଦେଵୀଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହିନୀଂ ଶିଵାମ୍
ଦେବୀଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ଦେବତାମାନେ ସେଇ ତ୍ରିଭୁବନକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଶିଭା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ନମଃ ଶିଵାଯୈ କଲ୍ଯାଣ୍ଯୈ ଶାନ୍ତ୍ଯୈ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ଭଗଵତ୍ଯୈ ନମୋ ଦେଵ୍ଯୈ ରୁଦ୍ରାଣ୍ଯୈ ସତତଂ ନମଃ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ଶିଭାଙ୍କୁ, ଶୁଭାଙ୍କୁ, ଶାନ୍ତିମୟୀଙ୍କୁ, ପୋଷଣକାରିଣୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର; ଭଗବତୀଙ୍କୁ, ଦେବୀଙ୍କୁ, ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସଦା ନମନ।
କାଲରାତ୍ର୍ଯୈ ତଥାମ୍ବାଯୈ ଇନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯୈ ତେ ନମୋ ନମଃ । ସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ବୁଦ୍ଧ୍ଯୈ ତଥା ଵୃଦ୍ଧ୍ଯୈ ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯୈ ତେ ନମୋ ନମଃ
କାଳରାତ୍ରି ଭାବେ, ମା ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର; ସିଦ୍ଧି, ବୁଦ୍ଧି, ବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବୀ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯା ସ୍ଥିତା ପୃଥ୍ଵ୍ଯା ନ ଜ୍ଞାତା ପୃଥିଵୀଞ୍ଚ ଯା । ଅନ୍ତଃସ୍ଥିତା ଯମଯତି ଵନ୍ଦେ ତାମୀଶ୍ଵରୀଂ ପରାମ୍
ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ବସିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେନାହିଁ, ଯିଏ ଭିତରେ ରହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି—ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଇଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମାଯାଯାଂ ଯା ସ୍ଥିତା ଜ୍ଞାତା ମାଯଯା ନ ଚ ତାମଜାମ୍ । ଅନ୍ତଃସ୍ଥିତା ପ୍ରେରଯତି ପ୍ରେରଯିତ୍ରୀଂ ନୁମଃ ଶିଵାମ୍
ଯିଏ ମାୟାରେ ବସିଛନ୍ତି, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଜନ୍ମହୀନ, ଯିଏ ଭିତରେ ରହି ସବୁକୁ ଚଳାଇଥାନ୍ତି, ସେଇ ପ୍ରେରଣାଦାତ୍ରୀ ଶିଭାଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
କଲ୍ଯାଣଂ କୁରୁ ଭୋ ମାତସ୍ତ୍ରାହି ନଃ ଶତ୍ରୁତାପିତାନ୍ । ଜହି ପାପଂ ହଯାରିଂ ତ୍ଵଂ ତେଜସା ସ୍ଵେନ ମୋହିତମ୍
ହେ ମାଆ, ଆମ ପାଇଁ ଭଲ କର। ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ପୀଡିତ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ମୋହିତ ହୋଇଥିବା ପାପ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କର।
ଖଲଂ ମାଯାଵିନଂ ଘୋରଂ ସ୍ତ୍ରୀଵଧ୍ଯଂ ଵରଦର୍ପିତମ୍ । ଦୁଃଖଦଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ନାନାରୂପଧରଂ ଶତମ୍
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ, ଠକେଇବାଳା, ଭୟଙ୍କର, ଦାନ ପାଇଁ ଗର୍ବିତ, ଜଣେ ନାରୀହନ୍ତା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିବା, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଶତମୁଖୀକୁ ମାରିଦିଅ।
ତ୍ଵମେକା ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଶରଣଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲେ । ପୀଡିତାନ୍ଦାନଵେନାଦ୍ଯ ତ୍ରାହି ଦେଵି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ମାଆ। ଆଜି ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ଦେବମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର। ଦେବୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ତଦା ଦେଵୀ ସୁରୈଃ ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦା । ତାନୁଵାଚ ମହାଦେଵୀ ସ୍ମିତପୂର୍ଵଂ ଶୁଭଂ ଵଚଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ମହାଦେବୀ ହସି ହସି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ଭଯଂ ତ୍ଯଜନ୍ତୁ ଗୀର୍ଵାଣା ମହିଷାନ୍ମନ୍ଦଚେତସଃ । ହନିଷ୍ଯାମି ରଣେଽଦ୍ଯୈଵ ଵରଦୃପ୍ତଂ ଵିମୋହିତମ୍
ଦେବୀ କହିଲେ— ଦେବମାନେ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଭୟ ଛାଡନ୍ତୁ। ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଦାନରେ ଗର୍ବିତ ଏହି ମୋହିତକୁ ମାରିଦେବି।