ଯନ୍ମାଯାମୋହିତଶ୍ଚାହଂ ସଦା ଵର୍ତେ ପରାତ୍ମନଃ । ପରଵାନ୍ଦାରୁପାଞ୍ଚାଲୀ ମାଯିକସ୍ଯ ଯଥା ଵଶେ
ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ମୁଁ ସଦା ପରମ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିଛି, ଯେପରି ଦ୍ରୌପଦୀ ମାୟାମୟ ପାଶାର ଅଧୀନ ଥିଲେ।
ଭଵତାପି ତଥା ଦୃଷ୍ଟା ଵିଭୂତିସ୍ତସ୍ଯ ଚାଦ୍ଭୁତା । କଲ୍ପାଦୌ ଭଵଯୁକ୍ତେନ ମଯାପି ଚ ସୁଧାର୍ଣଵେ
ଏହିପରି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖିଛ; ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅମୃତ ସାଗରରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି।
ମଣିଦ୍ଵୀପେଽଥ ମନ୍ଦାରଵିଟପେ ରାସମଣ୍ଡଲେ । ସମାଜେ ତତ୍ର ସା ଦୃଷ୍ଟା ଶ୍ରୁତା ନ ଵଚସାପି ଚ
ତାପରେ ମଣିଦ୍ୱୀପରେ, ମନ୍ଦାର ଗଛ ତଳେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ, ସେଇ ସଭାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା— ଶୁଣାଯାଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଶବ୍ଦରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂ ପରମାଂ ଶକ୍ତିଂ ସ୍ମରନ୍ତ୍ଵଦ୍ଯ ସୁରାଃ ଶିଵାମ୍ । ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଂ ମାଯାମାଦ୍ଯାଂ ଶକ୍ତିଂ ପରାତ୍ମନଃ
ସେହିଠାରୁ, ଆଜି, ହେ ଦେବଗଣ, ସେଇ ପରମ ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ କାମ ପୂରଣ କରୁଥିବା ମୂଳ ମାୟା, ପରମ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଶୁଭାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ହରିଣା ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଭୁଵନେଶ୍ଵରୀମ୍ । ସସ୍ମରୁର୍ମନସା ଦେଵୀଂ ଯୋଗମାଯାଂ ସନାତନୀମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏଭଳି ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବତାମାନେ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ମନରେ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସେଇ ଶାଶ୍ୱତ ଯୋଗମାୟାଙ୍କୁ।
ସ୍ମୃତମାତ୍ରା ତଦା ଦେଵୀ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଦର୍ଶନଂ ଦଦୌ । ପାଶାଙ୍କୁଶଵରାଭୀତିଧରା ଦେଵୀ ଜପାରୁଣା । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରମୁଦିତା ଦେଵାସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତାଂ ସୁଦର୍ଶନାମ୍
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବୀ ସ୍ମରଣ ହେବାମାତ୍ରେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ବର ଓ ଅଭୟ ଧରି, ଜପାପୁଷ୍ପ ରଙ୍ଗରେ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଊର୍ଣନାଭାଦ୍ଯଥା ତନ୍ତୁର୍ଵିସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗା ଵିଭାଵସୋଃ । ତଥା ଜଗଦ୍ଯଦେତସ୍ଯା ନିର୍ଗତଂ ତାଂ ନତା ଵଯମ୍
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ଯେପରି ମକଡ଼ା ତାନ୍ତୁ ବାହାର କରେ, ଯେପରି ଅଗ୍ନିରୁ ଚିଙ୍ଗାରି ଉଠେ, ସେପରି ଏହି ସଂସାର ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଯନ୍ମାଯାଶକ୍ତିସଂକୢପ୍ତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍ । ତାଂ ଚିତଂ ଭୁଵନାଧୀଶାଂ ସ୍ମରାମଃ କରୁଣାର୍ଣଵାମ୍
ଯାହାଙ୍କ ମାୟା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତ ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେଇ ଦୟାର ସାଗର, ଭୁବନର ମାଲିକାଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ।
ଯଦଜ୍ଞାନାଦ୍ଭଵୋତ୍ପତ୍ତିର୍ଯଜ୍ଜ୍ଞାନାଦ୍ଭଵନାଶନମ୍ । ସଂଵିଦ୍ରୂପାଂ ଚ ତାଂ ଦେଵୀଂ ସ୍ମରାମଃ ସା ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଯାଙ୍କ ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନରୁ ନାଶ ହୁଏ, ସେଇ ଚେତନାର ମୂର୍ତ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ; ସେ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁନ୍ତୁ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ଯୈ ଚ ଵିଦ୍ମହେ ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯୈ ଚ ଧୀମହି । ତନ୍ନୋ ଦେଵୀ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଆମେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଜାଣୁଛୁ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ; ସେଇ ଦେବୀ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁନ୍ତୁ।
ମାତର୍ନତାଃ ସ୍ମ ଭୁଵନାର୍ତିହରେ ପ୍ରସୀଦ ଶନ୍ତୋ ଵିଧେହି କୁରୁ କାର୍ଯମିଦଂ ଦଯାର୍ଦ୍ରେ । ଭାରଂ ହରସ୍ଵ ଵିନିହତ୍ଯ ସୁରାରିଵର୍ଗଂ ମହ୍ଯା ମହେଶ୍ଵରି ସତାଂ କୁରୁ ଶଂ ଭଵାନି
ମାଆ, ଆମେ ତୁମେଠାରେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଭୁବନର ଦୁଃଖ ହରଣ କରୁଥିବା ମାଆ, ଦୟା କର। ଦୟାମୟୀ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶାନ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର, ପୃଥିବୀର ଭାର କମା, ଓ ସଜ୍ଜନମାନେକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ହେ ମହେଶ୍ୱରୀ।
ଯଦ୍ଯମ୍ବୁଜାକ୍ଷି ଦଯସେ ନ ସୁରାନ୍କଦାଚିତ୍ କିଂ ତେ କ୍ଷମା ରଣମୁଖେଽସିଶରୈଃ ପ୍ରହର୍ତୁମ୍ । ଏତତ୍ତ୍ଵଯୈଵ ଗଦିତଂ ନନୁ ଯକ୍ଷରୂପଂ ଧୃତ୍ଵା ତୃଣଂ ଦହ ହୁତାଶ ପଦାଭିଲାଷୈଃ
ଯଦି ହେ କମଳନୟନୀ, ତୁମେ କେବେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ କୃପା କରୁନାହାଁ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ତଳୱାର ଓ ବାଣର ଆଘାତ କାହିଁକି ସହିଛ? ତୁମେ ଯକ୍ଷ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ତୁମ ପାଦ ପ୍ରେମରେ ତୃଣକୁ ପୁଡ଼ିବାକୁ କହିଥିଲ, ଏହା କି ତୁମେ କହିନଥିଲ?
କଂସଃ କୁଜୋଽଥ ଯଵନେନ୍ଦ୍ରସୁତଶ୍ଚ କେଶୀ ବାର୍ହଦ୍ରଥୋ ବକବକୀଖରଶାଲ୍ଵମୁଖ୍ଯାଃ । ଯେଽନ୍ଯେ ତଥା ନୃପତଯୋ ଭୁଵି ସନ୍ତି ତାଂସ୍ତ୍ଵଂ ହତ୍ଵା ହରସ୍ଵ ଜଗତୋ ଭରମାଶୁ ମାତଃ
କଂସ, କୁଜ, ଯବନରାଜଙ୍କ ପୁଅ, କେଶୀ, ବାଣାସୁର, ବକ, ବକୀ, ଖର, ଶାଲ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ରାଜାମାନେ— ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି— ମାଆ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ କରି, ଜଗତର ଭାର ହର।
ଯେ ଵିଷ୍ଣୁନା ନ ନିହତାଃ କିଲ ଶଙ୍କରେଣ ଯେ ଵା ଵିଗୃହ୍ଯ ଜଲଜାକ୍ଷି ପୁରନ୍ଦରେଣ । ତେ ତେ ମୁଖଂ ସୁଖକରଂ ସୁସମୀକ୍ଷମାଣାଃ ୍ ସଂଖ୍ଯେ ଶରୈର୍ଵିନିହତା ନିଜଲୀଲଯା ତେ
ଯେଉଁମାନେକୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ର ମାରିପାରିଲେ ନାହାଁ, ହେ କମଳନୟନୀ, ସେଇ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମ ମୁହଁର ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ଲୀଳାରେ, ତୁମ ବାଣରେ ବିନାଶ ପାଇଲେ।
ଶକ୍ତିଂ ଵିନା ହରିହରପ୍ରମୁଖାଃ ସୁରାଶ୍ଚ ॥ ନୈଵେଶ୍ଵରା ଵିଚଲିତୁଂ ତଵ ଦେଵଦେଵି । କିଂ ଧାରଣାଵିରହିତଃ ପ୍ରଭୁରପ୍ଯନନ୍ତୋ ଧର୍ତୁଂ ଧରାଞ୍ଚ ରଜନୀଶକଲାଵତଂସେ
ତୁମର ଶକ୍ତି ବିନା, ହରି, ହରା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବଦେବୀ, କିଛି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଯେପରି, ଧ୍ୟାନ ଛଡ଼ି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରାତିର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା ମହାପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଵାଚା ଵିନା ଵିଧିରଲଂ ଭଵତୀହ ଵିଶ୍ଵଂ କର୍ତୁଂ ହରିଃ କିମୁ ରମାରହିତୋଽଥ ପାତୁମ୍ । ସଂହର୍ତୁମୀଶ ଉମଯୋଜ୍ଝିତ ଈଶ୍ଵରଃ କିଂ ତେ ତାଭିରେଵ ସହିତାଃ ପ୍ରଭଵଃ ପ୍ରଜେଶାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ଉଚ୍ଚାରଣ ଛଡ଼ି, ବ୍ରହ୍ମା କିପରି ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ? ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିନା ହରି କିପରି ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ? ଉମା ଛଡ଼ି ଶିବ କିପରି ସଂହାର କରିପାରିବେ? ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ନାୟକମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକାଠି ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ କର୍ତୁଂ ପ୍ରଭୁର୍ନ ଦ୍ରୁହିଣୋ ନ କଦାଚନାହଂ ନାପୀଶ୍ଵରସ୍ତଵ କଲାରହିତସ୍ତ୍ରିଲୋକ୍ଯାଃ । କର୍ତୁଂ ପ୍ରଭୁତ୍ଵମନଘେଽତ୍ର ତଥା ଵିହର୍ତୁଂ ତ୍ଵଂ ଵୈ ସମସ୍ତଵିଭଵେଶ୍ଵରି ଭାସି ନୂନମ୍
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ହେ ନିର୍ମଳା, ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ କିମ୍ବା ଇଶ୍ୱର, ତୁମର ଅଂଶ ବିନା କେବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କିଛି କରିପାରିବୁ ନାହିଁ । ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକା, ଏଠାରେ ତୁମେ ଏକା ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛ ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ତଦା ଦେଵୀ ତାନାହ ଵିବୁଧେଶ୍ଵରାନ୍ । କିଂ ତତ୍କାର୍ଯଂ ଵଦନ୍ତ୍ଵଦ୍ଯ କରୋମି ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏପରି ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯିବା ପରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଏବେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ, କଣ କାମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ମୋତେ କୁହ ।'
ଅସାଧ୍ଯମପି ଲୋକେଽସ୍ମିଂସ୍ତତ୍କରୋମି ସୁରେପ୍ସିତମ୍ । ଶଂସନ୍ତୁ ଭଵତାଂ ଦୁଃଖଂ ଧରାଯାଶ୍ଚ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
'ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ଅସମ୍ଭବ, ଦେବତାମାନେ ଯଦି ଚାହାନ୍ତି, ମୁଁ ସେଠି ମଧ୍ୟ କରିଦେବି । ଦେବତାମାନଙ୍କର ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଦୁଃଖ କ'ଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ କହନ୍ତୁ ।'
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଵସୁଧେଯଂ ଭରାକ୍ରାନ୍ତା ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଵିବୁଧାନ୍ପ୍ରତି । ରୁଦତୀ ଵେପମାନା ଚ ପୀଡିତା ଦୁଷ୍ଟଭୂଭୁଜୈଃ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: 'ଏହି ପୃଥିବୀ ଭାରରେ ଦବିଯାଇଛି, ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ, କନ୍ଦୁଥିବା ଓ କମ୍ପିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛି ।'
ଭାରାପହରଣଂ ଚାସ୍ଯାଃ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରି । ଦେଵାନାମୀଷ୍ମିତ କାର୍ଯମେତଦେଵାଧୁନା ଶିଵେ
'ହେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି, ଏହାର ଭାର କମେଇବା ଦରକାର । ହେ ଶିବେ, ଏହି ହେଉଛି ଏବେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ।'
ଘାତିତସ୍ତୁ ପୁରା ମାତସ୍ତ୍ଵଯା ମହିଷରୂପଭୃତ୍ । ଦାନଵୋଽତିବଲାକ୍ରାନ୍ତସ୍ତତ୍ସହାଯାଶ୍ଚ କୋଟିଶଃ
'ପୂର୍ବରୁ, ହେ ମାଆ, ତୁମେ ମହିଷ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦାନବ ଓ ତାଙ୍କର ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲ ।'
ତଥା ଶୁମ୍ଭୋ ନିଶୁମ୍ଭଶ୍ଚ ରକ୍ତବୀଜସ୍ତଥାପରଃ । ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୌ ମହାଵୀର୍ଯୌ ତଥୈଵ ଧୂମ୍ରଲୋଚନଃ
'ତେଉଁପରି, ଶୁମ୍ଭ, ନିଶୁମ୍ଭ, ରକ୍ତବୀଜ, ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ, ଏବଂ ଧୂମ୍ରଲୋଚନ ମଧ୍ୟ ।'
ଦୁର୍ମୁଖୋ ଦୁଃସହଶ୍ଚୈଵ କରାଲଶ୍ଚାତି ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ଅନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ କ୍ରୂରାସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ଚ ନିପାତିତାଃ
'ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୁଃସହ ଓ କରାଳ ଏମିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ କ୍ରୁର ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ବିନାଶ କରିଛ ।'
ତଥୈଵ ଚ ସୁରାରୀଂଶ୍ଚ ଜହି ସର୍ଵାନ୍ମହୀଶ୍ଵରାନ୍ । (ଭାରଂ ହର ଧରାଯାଶ୍ଚ ଦୁର୍ଧରଂ ଦୁଷ୍ଟଭୂଭୁଜାମ୍ ।)
'ଏଭଳି ଭାବରେ, ହେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିନାଶ କର । ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ଅସହ୍ୟ ଭାର କମେଇଦେ ।'
ସମ୍ପ୍ରହସ୍ଯାସିତାପାଙ୍ଗୀ ମେଘଗମ୍ଭୀରଯା ଗିରା । ଶ୍ରୀଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ମଯେଦଂ ଚିନ୍ତିତଂ ପୂର୍ଵମଂଶାଵତରଣଂ ସୁରାଃ
କାଜଳ ଦଳ ଦୃଷ୍ଟି, ମେଘ ଭଳି ଗମ୍ଭୀର କଣ୍ଠରେ ହସି, ଶ୍ରୀଦେବୀ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଅଂଶ ଅବତାର ଭାବିଛି ।'
ଭାରାଵତରଣଂ ଚୈଵ ଯଥା ସ୍ଯାଦ୍ଦୁଷ୍ଟଭୂଭୁଜାମ୍ । ମଯା ସର୍ଵେ ନିହନ୍ତଵ୍ଯା ଦୈତ୍ଯେଶା ଯେ ମହୀଭୁଜଃ
'ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଏହି ଭାର କିପରି କମିବ, ଏହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଭାବିଛି । ସମସ୍ତ ଦାନବ ନାୟକ ଯେଉଁମାନେ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହେବେ ।'
ମାଗଧାଦ୍ଯା ମହାଭାଗାଃ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ମନ୍ଦତେଜସଃ । ଭଵଦ୍ଭିରପି ସ୍ଵୈରଂଶୈରଵତୀର୍ଯ ଧରାତଲେ
'ମାଗଧ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଭାଗମାନେ, ଅଳ୍ପ ତେଜସ୍ବୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଂଶରେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିରୋଧ କର ।'
ମଚ୍ଛକ୍ତିଯୁକ୍ତୈଃ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଭାରାଵତରଣଂ ସୁରାଃ । କଶ୍ଯପୋ ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଧଂ ଦିଵିଜାନାଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
'ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁମାନେ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଏହି ଭାର କମେଇବା କାମ କରିବେ । କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମାନୀ ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜାପତି ଭାବେ —'
ଯାଦଵାନାଂ କୁଲେ ପୂର୍ଵଂ ଭଵିତାଽଽନକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ । ତଥୈଵ ଭୃଗୁଶାପାଦ୍ଵୈ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁରଵ୍ଯଯଃ
'ଯାଦବ କୁଳରେ ପୂର୍ବରୁ ଅନକଦୁନ୍ଦୁଭି ଜନ୍ମ ନେବେ । ତେଉଁପରି, ଭୃଗୁଙ୍କ ଶାପରେ ଅବିନାଶୀ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ —'