ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଜଯାର୍ଥେ ନୃପଵଂଶଜା । ଲାଭାର୍ଥେ ଵୈଶ୍ଯଵଂଶୋତ୍ଥା ମତା ଵା ଶୂଦ୍ରଵଂଶଜା
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ କନ୍ୟା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଜୟ ପାଇଁ, ରାଜବଂଶୀ କନ୍ୟା ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ବ୍ୟବସାୟୀ ବଂଶରୁ ଆସିଥିବା କନ୍ୟା ଲାଭ ପାଇଁ, ଶୂଦ୍ର ବଂଶରୁ ଆସିଥିବା କନ୍ୟା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ୍।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ବ୍ରହ୍ମଜାଃ ପୂଜ୍ଯା ରାଜନ୍ଯୈର୍ବ୍ରହ୍ମଵଂଶଜାଃ । ଵୈଶ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିଵର୍ଗଜାଃ ପୂଜ୍ଯାଶ୍ଚତସ୍ରଃ ପାଦସମ୍ଭଵୈଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଂଶରୁ ଆସିଥିବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ, ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର ବଂଶରୁ ଆସିଥିବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ, ଏବଂ ଚାରି ପ୍ରକାର ବଂଶରୁ ଆସିଥିବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ସେମାନେ ନିଜ ଉତ୍ପତ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
କାରୁଭିଶ୍ଚୈଵ ଵଂଶୋତ୍ଥା ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ । ନଵରାତ୍ରଵିଧାନେନ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵଂ ସଦୈଵ ହି
କାରିଗରମାନେ ଓ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଏବଂ ନବରାତ୍ରିର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ସଦା ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଶକ୍ତୋ ନିଯତଂ ପୂଜାଂ କର୍ତୁଞ୍ଚେନ୍ନଵରାତ୍ରକେ । ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଵିଶେଷେଣ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପୂଜନଂ ସଦା
ଯଦି କେହି ନବରାତ୍ରି ସମୟରେ ନିୟମିତ ପୂଜା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ବିଶେଷକରି ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ପୁରାଽଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଭଦ୍ରକାଲୀ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵିନାଶିନୀ । ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ମହାଘୋରା ଯୋଗିନୀ କୋଟିଭିଃ ସହ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ଡକ୍ଷର ଯଜ୍ଞ ନାଶ କରିଥିବା ଭଦ୍ରକାଳୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ, କୋଟି କୋଟି ଯୋଗିନୀ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ।
ଅତୋଽଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵିଶେଷେଣ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପୂଜନଂ ସଦା । ନାନାଵିଧୋପହାରୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପହାର, ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଆଦି ଦେଇ।
ପାଯସୈରାମିଷୈର୍ହୋମୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଭୋଜନୈଃ । ଫଲପୁଷ୍ପୋପହାରୈଶ୍ଚ ତୋଷଯେଜ୍ଜଗଦମ୍ବିକାମ୍
ପାୟସ, ମାଂସ, ହୋମ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ଜଗଦମ୍ବାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପଵାସେ ହ୍ଯଶକ୍ତାନାଂ ନଵରାତ୍ରଵ୍ରତେ ପୁନଃ । ଉପୋଷଣତ୍ରଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯଥୋକ୍ତଫଲଦଂ ନୃପ
ଯେଉଁମାନେ ନବରାତ୍ରି ବ୍ରତରେ ଉପବାସ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କହାଯାଇଛି, ଯାହା ଉପଯୁକ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ରାଜା।
ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଚ ତଥାଽଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନଵମ୍ଯାଂ ଭକ୍ତିଭାଵତଃ । ତ୍ରିରାତ୍ରକରଣାତ୍ସର୍ଵଂ ଫଲଂ ଭଵତି ପୂଜନାତ୍
ସପ୍ତମୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ନବମୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତିନି ଦିନ ବ୍ରତ କଲେ, ସମସ୍ତ ପୂଜାର ଫଳ ମିଳେ।
ପୂଜାଭିଶ୍ଚୈଵ ହୋମୈଶ୍ଚ କୁମାରିପୂଜନୈସ୍ତଥା । ସମ୍ପୂର୍ଣଂ ତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ ଭୋଜନୈଃ
ପୂଜା, ହୋମ ଓ କୁମାରୀମାନେଙ୍କ ପୂଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଲେ, ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଵ୍ରତାନି ଯାନି ଚାନ୍ଯାନି ଦାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ । ନଵରାତ୍ରଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ନୈଵ ତୁଲ୍ଯାନି ଭୂତଲେ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ରତ କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଏହି ନବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ସମାନ ନୁହେଁ।
ଧନଧାନ୍ଯପ୍ରଦଂ ନିତ୍ଯଂ ସୁଖସନ୍ତାନଵୃଦ୍ଧିଦମ୍ । ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯଦଂ ଚୈଵ ସ୍ଵର୍ଗଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ତଥା
ଏହି ବ୍ରତ ସଦା ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଦିଏ, ସୁଖ ଓ ସନ୍ତାନ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦିଏ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଵା ଧନାର୍ଥୀ ଵା ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଵା ଭଵେନ୍ନରଃ । ତେନେଦଂ ଵିଧିଵତ୍କାର୍ଯଂ ଵ୍ରତଂ ସୌଭାଗ୍ଯଦଂ ଶିଵମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଜ୍ଞାନ, ଧନ କିମ୍ବା ପୁଅ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଶୁଭ ବ୍ରତକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଂ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵ୍ରତସାଧନାତ୍ । ରାଜଭ୍ରଷ୍ଟୋ ନୃପୋ ରାଜ୍ଯଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ସର୍ଵଦା
ଜ୍ଞାନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥାଏ; ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିବା ରାଜା ସଦା ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ପୁଣି ପାଇଥାଏ।
ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଯୈର୍ନୂନଂ ନ କୃତଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍ । ତେ ଵ୍ଯାଧିନୋ ଦରିଦ୍ରାଶ୍ଚ ଭଵନ୍ତି ପୁତ୍ରଵର୍ଜିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ରୋଗୀ, ଦରିଦ୍ର ଓ ସନ୍ତାନହୀନ ହୁଅନ୍ତି।
ଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ଯା ଭଵେନ୍ନାରୀ ଵିଧଵା ଧନଵର୍ଜିତା । ଅନୁମା ତତ୍ର କର୍ତଵ୍ଯା ନେଯଂ କୃତଵତୀ ଵ୍ରତମ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜନନୀ ବନ୍ଧ୍ୟା, ବିଧବା କିମ୍ବା ଧନହୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେଉଁଠି ବୁଝିବା ଉଚିତ ଯେ ତାଙ୍କର ଏହି ବ୍ରତ କରା ହୋଇନଥିଲା।
ନଵରାତ୍ରଵ୍ରତଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ନ କୃତଂ ଯେନ ଭୂତଲେ । ସ କଥଂ ଵିଭଵଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦତେ ଚ ତଥା ଦିଵି
ଏହି ଭୂମିରେ ଯିଏ ନବରାତ୍ରି ବ୍ରତ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ କିପରି ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇ ଏଠାରେ କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବେ?
ରକ୍ତଚନ୍ଦନସଂମିଶ୍ରୈଃ କୋମଲୈର୍ବିଲ୍ଵପତ୍ରକୈଃ । ଭଵାନୀ ପୂଜିତା ଯେନ ସ ଭଵେନ୍ନୃପତିଃ କ୍ଷିତୌ
ଯିଏ ଭବାନୀଙ୍କୁ କମଳିଆ ବିଳ୍ୱପତ୍ର ଓ ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇ ପୂଜା କରେ, ସେ ଭୂମିରେ ରାଜା ହୁଏ।
ନାରାଧିତା ଯେନ ଶିଵା ସନାତନୀ ଦୁଃଖାର୍ତିହା ସିଦ୍ଧିକରୀ ଜଗଦ୍ଵରା । ଦୁଃଖାଵୃତଃ ଶତ୍ରୁଯୁତଶ୍ଚ ଭୂତଲେ ନୂନଂ ଦରିଦ୍ରୋ ଭଵତୀହ ମାନଵଃ
ଯିଏ ସନାତନୀ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ସିଦ୍ଧି ଦେଉଥିବା, ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଠାରେ ଦୁଃଖିତ, ଶତ୍ରୁପୀଡିତ ଓ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଯାଂ ଵିଷ୍ଣୁରିନ୍ଦ୍ରୋ ହରପଦ୍ମଜୌ ତଥା ଵହ୍ନିଃ କୁବେରୋ ଵରୁଣୋ ଦିଵାକରଃ । ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ସର୍ଵାର୍ଥସମାପ୍ତିନନ୍ଦିତା- ସ୍ତାଂ କିଂ ମନୁଷ୍ଯା ନ ଭଜନ୍ତି ଚଣ୍ଡିକାମ୍
ଯାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ହର, ବ୍ରହ୍ମା, ଅଗ୍ନି, କୁବେର, ବରୁଣ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଇ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ମାନବମାନେ କାହିଁକି ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ?
ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ନାମ ମନୁପ୍ରଭାଵୈ- ସ୍ତୃପ୍ଯନ୍ତି ଦେଵାଃ ପିତରସ୍ତଥୈଵ । ଯଜ୍ଞେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ମୁଦା ହରନ୍ତି ଯନ୍ନାମ ଯୁଗ୍ମଶ୍ରୁତିଭିର୍ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାଃ
ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧା ନାମକ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ପିତୃଗଣ ସମାନ ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ, ମହାମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ନାମ ଦୁଇ କାନରେ ଶ୍ରବଣ କରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେହି ନାମରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିବେଦିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ।
ଯସ୍ଯେଚ୍ଛଯା ସୃଜତି ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ପ୍ରଜେଶୋ ନାନାଵତାରକଲନଂ କୁରୁତେ ହରିଶ୍ଚ । ନୂନଂ କରୋତି ଜଗତଃ କିଲ ଭସ୍ମ ଶମ୍ଭୁ- ସ୍ତାଂ ଶର୍ମଦାଂ ନ ଭଜତେ ନୁ କଥଂ ମନୁଷ୍ଯଃ
ଯାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ହରି ନାନା ଅବତାର ନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଶିବ ଚାହିଲେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭସ୍ମ କରିପାରନ୍ତି—ସେ ଶୁଭାଦାୟିନୀଙ୍କୁ ମଣିଷ କିପରି ପୂଜା ନକରିପାରିବେ?
ନୈକୋଽସ୍ତି ସର୍ଵଭୁଵନେଷୁ ତଯା ଵିହୀନୋ ଦେଵୋ ନରୋଽଥ ଵିହଗଃ କିଲ ପନ୍ନଗୋ ଵା । ଗନ୍ଧର୍ଵରାକ୍ଷସପିଶାଚନଗେଷୁ ନୂନଂ ଯଃ ସ୍ପନ୍ଦିତୁଂ ଭଵତି ଶକ୍ତିଯୁତୋ ଯଥେଚ୍ଛମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଏମିତି କୌଣସି ଦେବତା, ମଣିଷ, ପକ୍ଷୀ କିମ୍ବା ସର୍ପ ନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିନା ବଞ୍ଚିପାରନ୍ତି । ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ଏହା କରନ୍ତି ।
ତାଂ ନ ସେଵେତ କଶ୍ଚଣ୍ଡୀଂ ସର୍ଵକାମାର୍ଥଦାଂ ଶିଵାମ୍ । ଵ୍ରତଂ ତସ୍ଯା ନ କଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵାଞ୍ଛନ୍ନର୍ଥଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭାଦାୟିନୀ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ କିଏ ସେବନ କରିବେ ନାହିଁ? ଚାରି ପ୍ରକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ କିଏ ତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ ନାହିଁ?
ମହାପାତକସଂଯୁକ୍ତୋ ନଵରାତ୍ରଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍ । ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କେହି ନବରାତ୍ରି ବ୍ରତ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ପୁରା କଶ୍ଚିଦ୍ଵଣିଗ୍ଦୀନୋ ଧନହୀନଃ ସୁଦୁଃଖିତଃ । କୁଟୁମ୍ବୀ ଚାଭଵତ୍କଶ୍ଚିତ୍ କୋସଲେ ନୃପସତ୍ତମ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ବଣିକ ଥିଲେ, ସେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ଓ ଧନହୀନ ଥିଲେ; ଏବଂ କୋଶଳ ଦେଶରେ ଜଣେ ଗୃହସ୍ଥ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ଅପତ୍ଯାନି ବହୂନ୍ଯସ୍ଯାଭଵନ୍କ୍ଷୁତ୍ପୀଡିତାନି ଚ । ଭକ୍ଷ୍ଯଂ କିଞ୍ଚିତ୍ତୁ ସାଯାହ୍ନେ ପ୍ରାପୁସ୍ତସ୍ଯ ଚ ବାଲକାଃ
ତାଙ୍କର ବହୁତ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଉଥିଲେ; ସାଂଝ ବେଳେ ସେମାନେ କେବଳ ଥୋଡ଼ା ଖାଦ୍ୟ ପାଉଥିଲେ ।
ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସ୍ମ କାର୍ଯକର୍ତାଽସୌ ପରସ୍ଯାଥ ବୁଭୁକ୍ଷିତଃ । କୁଟୁମ୍ବଭରଣଂ ତତ୍ର ଚକାରାତିନିରାକୁଲଃ
ସେ ଗୃହମୁଖ୍ୟ, ନିଜେ ଭୋକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ, ଏବଂ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ତାଙ୍କର ପରିବାରକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିଲେ ।
ସଦା ଧର୍ମରତଃ ଶାନ୍ତଃ ସଦାଚାରଶ୍ଚ ସତ୍ଯଵାକ୍ । ଅକ୍ରୋଧନଶ୍ଚ ଧୃତିମାନ୍ନିର୍ମଦଶ୍ଚାନସୂଯକଃ
ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ଶାନ୍ତ, ଭଲ ଆଚରଣର, ସତ୍ୟବାଦୀ, କ୍ରୋଧ ନଥିବା, ଧୃତିଶୀଳୀ, ନିରମାନୀ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଶୂନ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଦେଵତା ନିତ୍ଯଂ ପିତୄନପ୍ଯତିଥୀଂସ୍ତଥା । ଭୁଞ୍ଜାନେ ପୋଷ୍ଯଵର୍ଗେଽଥ କୃତଵାନ୍ଭୋଜନଂ ଵଣିକ୍
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ; ପୋଷ୍ୟବର୍ଗଙ୍କୁ ଖାଇଦେଇ, ପରେ ବଣିକ ନିଜେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ।