ବ୍ରହ୍ମାଽପି ଵାଞ୍ଛତି ସଦୈଵ ହରୋ ହରିଶ୍ଚ ସେନ୍ଦ୍ରାଃ ସୁରାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ଵିଦିତାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵାଃ । ଯଦ୍ଦର୍ଶନଂ ଜନନି ତେଽଦ୍ଯ ମଯା ଦୁରାପଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଵିନା ଦମଶମାଦିସମାଧିଭିଶ୍ଚ
ବ୍ରହ୍ମା, ହରା, ହରି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବଗଣ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ସଦା ତୁମର ଦର୍ଶନ ଚାହାନ୍ତି। ଆଜି ମୁଁ ଦମ, ଶମ ଓ ଧ୍ୟାନ ଛଡା ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଦର୍ଶନ ପାଇଛି।
କ୍ଵାହଂ ସୁମନ୍ଦମତିରାଶୁ ତଵାଵଲୋକଂ କ୍ଵେଦଂ ଭଵାନି ଭଵଭେଷଜମଦ୍ଵିତୀଯମ୍ । ଜ୍ଞାତାଽସି ଦେଵି ସତତଂ କିଲ ଭାଵଯୁକ୍ତା ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପନପରାମରଵର୍ଗପୂଜ୍ଯା
ମୁଁ ଅତି ଅବୁଦ୍ଧି, ତୁମର ଦର୍ଶନ ଭବାନୀ, ଏହି ଭବସଂସାରର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଔଷଧ। ଦେବୀ, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା ଲୋକମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କ୍ରୁପା କରୁଥିବା ଏବଂ ଦେବଗଣଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ।
କିଂ ଵର୍ଣଯାମି ତଵ ଦେଵି ଚରିତ୍ରମେତଦ୍ ଯଦ୍ରକ୍ଷିତୋଽସ୍ତି ଵିଷମେଽତ୍ର ସୁଦର୍ଶନୋଽଯମ୍ । ଶତ୍ରୂ ହତୌ ସୁବଲିନୌ ତରସା ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପି ଚରିତଂ ପରମଂ ପଵିତ୍ରମ୍
ମୁଁ କିପରି ଦେବୀ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣ କରିପାରିବି? ଏଠି ସୁଦର୍ଶନ ଆପଦରେ ରକ୍ଷିତ ହେଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆଜି ତୁମେ ନାଶ କରିଛ। ଭକ୍ତଙ୍କୁ କ୍ରୁପା କରୁଥିବା ତୁମର ଚରିତ୍ର ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ର।
ନାଶ୍ଚର୍ଯମେତଦିତି ଦେଵି ଵିଚାରିତେଽର୍ଥେ ତ୍ଵଂ ପାସି ସର୍ଵମଖିଲଂ ସ୍ଥିରଜଙ୍ଗମଂ ଵୈ । ତ୍ରାତସ୍ତ୍ଵଯା ଚ ଵିନିହତ୍ଯ ରିପୁର୍ଦଯାତଃ ସଂରକ୍ଷିତୋଽଯମଧୁନା ଧ୍ରୁଵସନ୍ଧିସୂନୁଃ
ଦେବୀ, ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯଦି ଭଲଭାବରେ ବିଚାର କରାଯାଏ, ତୁମେ ସ୍ଥିର ଓ ଚଳନଶୀଳ ସମସ୍ତକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ। ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ। ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କ ପୁଅ ଏବେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଭକ୍ତସ୍ଯ ସେଵନପରସ୍ଯ ସ୍ଵଯଶୋଽତିଦୀପ୍ତଂ କର୍ତୁଂ ଭଵାନି ରଚିତଂ ଚରିତଂ ତ୍ଵଯୈତତ୍ । ନୋଚେତ୍କଥଂ ସୁପରିଗୃହ୍ଯ ସୁତାଂ ମଦୀଯାଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଭଵେତ୍କୁଶଲଵାନନଵଦ୍ଯଶୀଲଃ
ଭକ୍ତଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଭବାନୀ, ତୁମର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ନାମକୁ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛ। ନହେଲେ, ମୋ ଝିଅ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦକ୍ଷ ଓ ନିର୍ମଳ ଚରିତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କିପରି ଏତେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା?
ଶକ୍ତାଽସି ଜନ୍ମମରଣାଦିଭଯାନ୍ଵିହନ୍ତୁଂ କିଂ ଚିତ୍ରମତ୍ର କିଲ ଭକ୍ତଜନସ୍ଯ କାମମ୍ । ତ୍ଵଂ ଗୀଯସେ ଜନନି ଭକ୍ତଜନୈରପାରା ତ୍ଵଂ ପାପପୁଣ୍ଯରହିତା ସଗୁଣାଽଗୁଣା ଚ
ତୁମେ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟ ଆଦିକୁ ଦୂର କରିପାରିବା। ଦେବୀ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କଥାରେ କୌଣସି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ମା, ଭକ୍ତମାନେ ତୁମକୁ ଅସୀମ ଭାବରେ ଗାଇଥାନ୍ତି। ତୁମେ ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ, ଗୁଣମୟ ଓ ନିର୍ଗୁଣ।
ତ୍ଵଦ୍ଦର୍ଶନାଦହମହୋ ସୁକୃତୀ କୃତାର୍ଥୋ ଜାତୋଽସ୍ମି ଦେଵି ଭୁଵନେଶ୍ଵରି ଧନ୍ଯଜନ୍ମା । ବୀଜଂ ନ ତେ ନ ଭଜନଂ କିଲ ଵେଦ୍ମି ମାତ- ର୍ଜ୍ଞାତସ୍ତଵାଦ୍ଯ ମହିମା ପ୍ରକଟପ୍ରଭାଵଃ
ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସଫଳ ଓ ଧନ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇଛି, ଦେବୀ, ଭୂମିର ରାଣୀ। ମୁଁ ତୁମର ବୀଜ ଓ ଭଜନ ଜାଣିନାହିଁ, ମା, କିନ୍ତୁ ଆଜି ମୁଁ ତୁମର ମହିମା ଓ ପ୍ରଭାବ ଜାଣିପାରିଛି।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ତଦା ଦେଵୀ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନା ଶିଵା । ଉଵାଚ ଚ ନୃପଂ ଦେଵୀ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏପରି ଭାବରେ ସ୍ତୁତି ପାଇ ଦେବୀ ଶିବା ମୁହଁରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ନେଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ସୁବ୍ରତ, ତୁମେ ଏକ ଦାନ ଚୟନ କର।'
ଦେଵୀମହିମଵର୍ଣନମ୍ ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଵାନ୍ଯାଃ ସ ନୃପୋତ୍ତମଃ । ପ୍ରୋଵାଚ ଵଚନଂ ତତ୍ର ସୁବାହୁର୍ଭକ୍ତିସଂଯୁତଃ
ଦେବୀର ମହିମା ବିବରଣ ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଭବାନୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସୁବାହୁ, ଭକ୍ତିରେ ଭରି ଏଠି କଥା କହିଲେ।
ସୁବାହୁରୁଵାଚ ଏକତୋ ଦେଵଲୋକସ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ଭୂମଣ୍ଡଲସ୍ଯ ଚ । ଏକତୋ ଦର୍ଶନଂ ତେ ଵୈ ନ ଚ ତୁଲ୍ଯଂ କଦାଚନ
ସୁବାହୁ କହିଲେ: ଏକପଟେ ଦେବଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ, ଅନ୍ୟପଟେ ତୁମର ଦର୍ଶନ। ଏହି ଦୁଇଟି କେବେ ସମାନ ହେଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଦର୍ଶନାତ୍ସଦୃଶଂ କିଞ୍ଚିତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ନାସ୍ତି ମେ । କଂ ଵରଂ ଦେଵି ଯାଚେଽହଂ କୃତାର୍ଥୋଽସ୍ମି ଧରାତଲେ
ତୁମେ ଦେଖିବା ପରି ଆନ୍ୟ କିଛି ମୋ ପାଇଁ ଏଇ ତିନି ଜଗତରେ ନାହିଁ । ମୁଁ କଣ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେବାକୁ ଚାହେଁ, ମା ? ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି ।
ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ମାତର୍ଯାଚିତୁଂ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଵରମ୍ । ତଵ ଭକ୍ତିଃ ସଦା ମେଽସ୍ତୁ ନିଶ୍ଚଲା ହ୍ଯନପାଯିନୀ
ମୁଁ ଏହି ଏକଟି ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ମା, ମୋର ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ଓ ଅବିଚଳ ରହୁ ।
ନଗରେଽତ୍ର ତ୍ଵଯା ମାତଃ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ମମ ସର୍ଵଦା । ଦୁର୍ଗାଦେଵୀତି ନାମ୍ନା ଵୈ ତ୍ଵଂ ଶକ୍ତିରିହ ସଂସ୍ଥିତା
ମା, ଏଠାରେ ଏହି ସହରରେ ତୁମେ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ରହିବାକୁ ହେବ । ଏଠି ତୁମେ ଶକ୍ତି ଭାବେ 'ଦୁର୍ଗାଦେବୀ' ନାମରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛ ।
ରକ୍ଷା ତ୍ଵଯା ଚ କର୍ତଵ୍ଯା ସର୍ଵଦା ନଗରସ୍ଯ ହ । ଯଥା ସୁଦର୍ଶନସ୍ତ୍ରାତୋ ରିପୁସଂଘାଦନାମଯଃ
ମା, ତୁମେ ସଦା ଏହି ସହରକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ, ଯେପରି ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ଓ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା ।
ତଥାଽତ୍ର ରକ୍ଷା କର୍ତଵ୍ଯା ଵାରାଣସ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯାମ୍ବିକେ । ଯାଵତ୍ପୁରୀ ଭଵେଦ୍ଭୂମୌ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠା ସୁସଂସ୍ଥିତା
ଏହିପରି ଭାବରେ, ଅମ୍ବିକେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସହର ଭୂମିରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ବାରାଣସୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ ।
ତାଵତ୍ତ୍ଵଯାଽତ୍ର ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଦୁର୍ଗେ ଦେଵି କୃପାନିଧେ । ଵରୋଽଯଂ ମମ ତେ ଦେଯଃ କିମନ୍ଯତ୍ପ୍ରାର୍ଥଯାମ୍ଯହମ୍
ସେଠାରେ, ଦୁର୍ଗେ, କୃପାର ସାଗରିଣୀ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସହର ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଏଠି ରହିବାକୁ ହେବ । ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହେଁ ନାହିଁ ।
ଵିଵିଧାନ୍ସକଲାନ୍କାମାନ୍ଦେହି ମେ ଵିଦ୍ଵିଷୋ ଜହି । ଅଭଦ୍ରାଣାଂ ଵିନାଶଞ୍ଚ କୁରୁ ଲୋକସ୍ଯ ସର୍ଵଦା
ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଘଟଣାକୁ ଏହି ଜଗତରୁ ସଦା ପାଳାଇଦେ ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତି ସମ୍ପ୍ରାର୍ଥିତା ଦେଵୀ ଦୁର୍ଗା ଦୁର୍ଗାର୍ତିନାଶିନୀ । ତମୁଵାଚ ନୃପଂ ତତ୍ର ସ୍ତୁତ୍ଵା ଵୈ ସଂସ୍ଥିତଂ ପୁରଃ
ବ୍ୟାସ କହିଛନ୍ତି — ଏଭଳି ଅନୁରୋଧ ପାଇଁ, ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ ଦୁର୍ଗାଦେବୀ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ିଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।
ଦୁର୍ଗୋଵାଚ ରାଜନ୍ସଦା ନିଵାସୋ ମେ ମୁକ୍ତିପୁର୍ଯାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ
ଦୁର୍ଗା କହିଲେ — ରାଜା, ମୋର ବାସ ସଦା ମୁକ୍ତିପୁରୀରେ ହେବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠି ରହିବି ।
ଅଥୋ ସୁଦର୍ଶନସ୍ତତ୍ର ସମାଗତ୍ଯ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁଷ୍ଟାଵ ଜଗଦମ୍ବିକାମ୍
ତାପରେ ସୁଦର୍ଶନ ଖୁସିରେ ଏଠାକୁ ଆସି, ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଣ୍ଡବତ୍ କରି, ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ଅହୋ କୃପା ଯେ କଥଯାମ୍ଯହଂ କିଂ ତ୍ରାତସ୍ତ୍ଵଯା ଯତ୍କିଲ ଭକ୍ତିହୀନଃ । ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପୀ ସକଲୋ ଜନୋଽସ୍ତି ଵିମୁକ୍ତଭକ୍ତେରଵନଂ ଵ୍ରତଂ ତେ
ହାଁ, ତୁମ କୃପା କେତେ ଅପାର ! ମୁଁ ଭକ୍ତି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କଲ । ତୁମେ ସବୁ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୟା କର, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିହୀନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଉପବାସ ।
ତ୍ଵଂ ଦେଵି ସର୍ଵଂ ସୃଜସି ପ୍ରପଞ୍ଚଂ ଶ୍ରୁତଂ ମଯା ପାଲଯସି ସ୍ଵସୃଷ୍ଟମ୍ । ତ୍ଵମତ୍ସି ସଂହାରପରେ ଚ କାଲେ ନ ତେଽତ୍ର ଚିତ୍ରଂ ମମ ରକ୍ଷଣଂ ଵୈ
ମା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି କର, ଏହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି । ତୁମେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କର । ସମୟ ଆସିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କର । ତେଣୁ, ମୋର ରକ୍ଷା ହେବାରେ କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ ।
କରୋମି କିଂ ତେ ଵଦ ଦେଵି କାର୍ଯଂ କ୍ଵ ଵା ଵ୍ରଜାମୀତ୍ଯନୁମୋଦଯାଶୁ । କାର୍ଯେ ଵିମୂଢୋଽସ୍ମି ତଵାଜ୍ଞଯାଽହଂ ଗଚ୍ଛାମି ତିଷ୍ଠେ ଵିହରାମି ମାତଃ
ମା, ମୁଁ କଣ କରିବି, କଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, କିମ୍ବା କେଉଁଠି ଯିବି ? ତୁମ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ, ମୁଁ ସେହିପରି କରିବି । ମୁଁ ମୋ କାମରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯିବି, ରହିବି କିମ୍ବା ଘୁରିବି, ମା ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ତଂ ତଥା ଭାଷମାଣଂ ତୁ ଦେଵୀ ପ୍ରାହ ଦଯାନ୍ଵିତା । ଗଚ୍ଛାଯୋଧ୍ଯାଂ ମହାଭାଗ କୁରୁ ରାଜ୍ଯଂ କୁଲୋଚିତମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଛନ୍ତି — ସେଠି ଏଭଳି କହିଥିବା ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ କହିଲେ, 'ଏବେ ତୁମେ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଯାଅ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଓ ତୁମ ବଂଶର ରାଜ୍ୟ ଚାଳାଅ ।'
ସ୍ମରଣୀଯା ସଦାଽହଂ ତେ ପୂଜନୀଯା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ । ଶଂ ଵିଧାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ନିତ୍ଯଂ ରାଜ୍ଯଂ ତେ ନୃପସତ୍ତମ
ମୁଁ ସଦା ତୁମ ପାଖରେ ସ୍ମରଣୀୟ ଓ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜିତ ହେଉ । ମୁଁ ସଦା ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ଓ ରାଜ୍ୟର ଭଲ ହେବାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବି, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଞ୍ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ନଵମ୍ଯାଞ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ । ମମ ପୂଜା ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯା ବଲିଦାନଵିଧାନତଃ
ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ବିଶେଷ କରି ନବମୀ ତିଥିରେ ମୋର ପୂଜା ବଳିଦାନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଅର୍ଚା ମଦୀଯା ନଗରେ ସ୍ଥାପନୀଯା ତ୍ଵଯାଽନଘ । ପୂଜନୀଯା ପ୍ରଯତ୍ନେନ ତ୍ରିକାଲଂ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ମୋର ମୂର୍ତ୍ତି ଏହି ସହରରେ ତୁମେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର, ନିଷ୍ପାପ, ଏବଂ ଦିନରେ ତିନିଥର ଭକ୍ତିସହିତ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଶରତ୍କାଲେ ମହାପୂଜା କର୍ତଵ୍ଯା ମମ ସର୍ଵଦା । ନଵରାତ୍ରଵିଧାନେନ ଭକ୍ତିଭାଵଯୁତେନ ଚ
ଶରତ୍କାଳରେ ମୋର ବଡ଼ ପୂଜା ସଦା କରିବା ଦରକାର, ନବରାତ୍ରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଓ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ।
ଚୈତ୍ରେଽଶ୍ଵିନେ ତଥାଽଽଷାଢେ ମାଘେ କାର୍ଯୋ ମହୋତ୍ସଵଃ । ନଵରାତ୍ରେ ମହାରାଜ ପୂଜା କାର୍ଯା ଵିଶେଷତଃ
ଚୈତ୍ର, ଆଶ୍ୱିନ, ଆଷାଢ଼ ଓ ମାଘ ମାସରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ୍। ନବରାତ୍ରିରେ ବିଶେଷଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, ମହାରାଜ।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ମମ ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତୈଃ । କର୍ତଵ୍ଯା ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ତଥାଽଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସଦା ବୁଧୈଃ
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ମୋତେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, ରାଜା। ଏହିପରି, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ବି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସଦା ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି।