ଭଗଵତ୍ଯା ସମାଦିଷ୍ଟଃ ସ୍ଵପ୍ନେ ମମ ସୁରୋପମ । ଵିଷମଦ୍ମି ହୁତାଶେ ଵା ପ୍ରପତାମି ପ୍ରଦୀପିତେ
ସ୍ଵପ୍ନରେ ଭଗବତୀ ମୋତେ ଦେବତା ସଦୃଶ ଦେଖାଇ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ବିଷ ଖାଇବି କିମ୍ବା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିବି।
ଵରଯେ ତ୍ଵଦୃତେ ନାନ୍ଯଂ ପିତୃଭ୍ଯାଂ ପ୍ରେରିତାଽପି ଵା । ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ସଂଵୃତସ୍ତ୍ଵଂ ମଯା ଵରଃ
ତୁମକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବି ମୁଁ ଚୟନ କରିବି ନାହିଁ, ମୋ ବାପାମାନେ ଚାହିଁଲେ ବି ନୁହେଁ; ମନ, କାମ, ଓ କଥାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ହିଁ ବରିଛି।
ଭଗଵତ୍ଯାଃ ପ୍ରସାଦେନ ଶର୍ମାଵାଭ୍ଯାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଆଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯାତ୍ରୈଵ ଦୈଵଂ କୃତ୍ଵା ପରଂ ବଲମ୍
ଭଗବତୀଙ୍କ କୃପାରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ସୁଖୀ ହେବୁ; ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିବାକୁ ହେବ, ଦେବୀଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭରସା କରି।
ଯଦଧୀନଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଵର୍ତତେ ସଚରାଚରମ୍ । ଭଗଵତ୍ଯା ଯଦାଦିଷ୍ଟଂ ନ ତନ୍ମିଥ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତି
ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳାଚଳ ସବୁ ଭଗବତୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲେ; ଭଗବତୀ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି, ତାହା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଵଶେ ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଵର୍ତନ୍ତେ ଶଙ୍କରାଦଯଃ । ଵକ୍ତଵ୍ଯୋଽସୌ ତ୍ଵଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ନେକାନ୍ତେ ଵୈ ନୃପାତ୍ମଜଃ
ଶିବାଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭଗବତୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲନ୍ତି; ଏହି କଥା ତୁମେ ରହସ୍ୟରେ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଦିଅ।
ଯଥା ଭଵତି ମେ କାର୍ଯଂ ତତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯାନଘ । ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମୁନିର୍ଵ୍ଯାପାରିତସ୍ତଯା
ମୋ କାମ ଯେପରି ହେଉ, ସେପରି କରିବାକୁ ହେବ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ; ଏପରି କହି ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କାମରେ ଲାଗିଦେଲେ।
ଗତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ନିଵେଦ୍ଯାଶୁ ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯାଗତୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ସୁଦର୍ଶନସ୍ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନିଶ୍ଚଯଂ ଗମନେ ତଦା
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁ କଥା ଶୀଘ୍ର କହି ଫେରିଆସିଲେ; ସୁଦର୍ଶନ ଏହା ଜାଣି, ଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ଚକାର ମୁନିନା ତେନ ପ୍ରେରିତଃ ପରମାଦରାତ୍ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଗମନାଯୋଦ୍ଯତଂ ପୁତ୍ରଂ ତମୁଵାଚ ମନୋରମା
ମୁନିଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ସେ ସମ୍ମାନ ସହ କାମ କଲେ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ପୁଅ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବାବେଳେ ମନୋରମା କହିଲେ।
ଵେପମାନାଽତିଦୁଃଖାର୍ତା ଜାତତ୍ରାସାଽଶ୍ରୁଲୋଚନା । କୁତ୍ର ଗଚ୍ଛସି ପୁତ୍ରାଦ୍ଯ ସମାଜେ ଭୂଭୃତାଂ କିଲ
କମ୍ପିଥିବା, ଅତି ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା, ଭୟରେ ଆଁଶୁ ଭରା ଚକ୍ଷୁ: ଏହିବେ ପୁଅ, ରାଜାମାନଙ୍କ ସଭାରେ କେଉଁଠି ଯାଉଛୁ?
ଏକାକୀ କୃତଵୈରଶ୍ଚ କିଂ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ସ୍ଵଯଂଵରେ । ଯୁଧାଜିଦ୍ଧନ୍ତୁକାମସ୍ତ୍ଵାଂ ସମେଷ୍ଯତି ମହୀପତିଃ
ଏକାକୀ, ଶତ୍ରୁ କରି ରଖି, ସ୍ୱୟଂବର ନେଇ କ'ଣ ଭାବୁଛ? ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସାମ୍ନା କରିବେ।
ନ ତେଽନ୍ଯୋଽସ୍ତି ସହାଯଶ୍ଚ ତସ୍ମାନ୍ମା ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ । ଏକପୁତ୍ରାତିଦୀନାସ୍ମି ତଵାଧାରା ନିରାଶ୍ରଯା
ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇବାକୁ ପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହିଠାରୁ ମୁଁ କହୁଁଛି, ପୁଆ, ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଯିଅନାହିଁ। ମୋର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ତୁମେ, ମୁଁ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଅଛି, ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମେ ନଥିଲେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ।
ନାର୍ହସି ତ୍ଵଂ ମହାଭାଗ ନିରାଶାଂ କର୍ତୁଂମଦ୍ଯ ମାମ୍ । ପିତା ତେ ନିହତୋ ଯେନ ସୋଽପି ତତ୍ରାଗତୋ ନୃପଃ
ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ମୋତେ ଏଭଳି ନିରାଶ କରି ଯିଅନାହିଁ। ଯିଏ ତୁମର ବାପାଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ, ସେ ରାଜା ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଏକାକିନଂ ଗତଂ ତତ୍ର ଯୁଧାଜିତ୍ତ୍ଵାଂ ହନିଷ୍ଯତି । ସୁଦର୍ଶନ ଉଵାଚ ଭଵିତଵ୍ଯଂ ଭଵତ୍ଯେଵ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ତୁମେ ଏକା ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ, ଯୁଧାଜିତ୍ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ମାରିଦେବେ। ସୁଦର୍ଶନ କହିଲେ: ଯାହା ହେବାକୁ ଥିବ, ସେହି ହେବ; ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ଆଦେଶାଚ୍ଚ ଜଗନ୍ମାତୁର୍ଗଚ୍ଛାମ୍ଯଦ୍ଯ ସ୍ଵଯଂଵରେ । ମା ଶୋକଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି କ୍ଷତ୍ରିଯାଽସି ଵରାନନେ
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ମାଆଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଆଜି ସ୍ୱୟଂବରକୁ ଯାଉଛି। ହେ ଶୁଭା, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନାହିଁ, ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟା ଏବଂ ମୁହଁରେ ଶୋଭା ଥିବା ଜଣେ ନାରୀ।
ନ ବିଭେମି ପ୍ରସାଦେନ ଭଗଵତ୍ଯା ନିରନ୍ତରମ୍ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରଥମାରୁହ୍ଯ ଗନ୍ତୁକାମଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ଭଗବତୀଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ କେବେ ଭୟ ପାଉନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୋରମା ପୁତ୍ରମାଶୀର୍ଭିଶ୍ଚାନ୍ଵମୋଦଯତ୍ । ଅଗ୍ରତସ୍ତେଽମ୍ବିକା ପାତୁ ପାର୍ଵତୀ ପାତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ଏଭଳି କହି, ସୁଦର୍ଶନ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯିବାକୁ ଚାହିଲେ। ପୁଅକୁ ଦେଖି, ମନୋରମା ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
ପାର୍ଵତୀ ପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ ପାତୁ ଶିଵା ସର୍ଵତ୍ର ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ । ଵାରାହୀ ଵିଷମେ ମାର୍ଗେ ଦୁର୍ଗା ଦୁର୍ଗେଷୁ କର୍ହିଚିତ୍ । କାଲିକା କଲହେ ଘୋରେ ପାତୁ ତ୍ଵାଂ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ଆଗରୁ ଅମ୍ବିକା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପଛରୁ ପାର୍ବତୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପାର୍ବତୀ, ସମସ୍ତଠାରେ ଏବେ ଶିବା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କଠିନ ପଥରେ ବାରାହୀ, କୋଟରେ ଦୁର୍ଗା, ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧରେ କାଳିକା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ମଣ୍ଡପେ ତତ୍ର ମାତଙ୍ଗୀ ତଥା ସୌମ୍ଯା ସ୍ଵଯଂଵରେ । ଭଵାନୀ ଭୂପମଧ୍ଯେ ତୁ ପାତୁ ତ୍ଵାଂ ଭଵମୋଚନୀ
ମଣ୍ଡପରେ ମାତଙ୍ଗୀ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂବରରେ ସୌମ୍ୟା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭବାନୀ, ଯିଏ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଗିରିଜା ଗିରିଦୁର୍ଗେଷୁ ଚାମୁଣ୍ଡା ଚତ୍ଵରେଷୁ ଚ । କାମଗା କାନନେଷ୍ଵେଵଂ ରକ୍ଷତୁ ତ୍ଵାଂ ସନାତନୀ
ପାହାଡ଼ିଆ କୋଟରେ ଗିରିଜା, ରାସ୍ତା ଚ଼ଉକରେ ଚାମୁଣ୍ଡା, ଜଙ୍ଗଲରେ କାମଗା ଏଭଳି ଚିରନ୍ତନୀ ଦେବୀ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵିଵାଦେ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଶକ୍ତିରଵତାତ୍ତ୍ଵାଂ ରଘୂଦ୍ଵହ । ଭୈରଵୀ ଚରଣେ ସୌମ୍ଯ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଵୈ ସମାଗମେ
ବିବାଦ ସମୟରେ ବୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରଘୁବଂଶୀ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସଭାରେ ମୃଦୁଭାବିନୀ ଭୈରବୀ ତୁମ ପାଦ ପାଖରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଦେଶେଷୁ ପାତୁ ତ୍ଵାଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରୀ । ମହାମାଯା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦରୂପିଣୀ
ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ସଦା ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମହାମାୟା, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଯାଙ୍କର ରୂପ ସତ୍-ଚିତ୍-ଆନନ୍ଦ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ତଦା ମାତା ଵେପମାନା ଭଯାକୁଲା । ଉଵାଚାହଂ ତ୍ଵଯା ସାର୍ଧମାଗମିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵଥା
ଏଭଳି କହି, ଭୟରେ କମ୍ପିତ ମାଆ କହିଲେ: ମୁଁ ସବୁପରି ତୁମ ସହିତ ଯିବି।
ନିମିଷାର୍ଧଂ ଵିନା ତ୍ଵାଂ ଵୈ ନାହଂ ସ୍ଥାତୁମିହୋତ୍ସହେ । ସହୈଵ ନଯ ମାଂ ଵତ୍ସ ଯତ୍ର ତେ ଗମନେ ମତିଃ
ତୁମେ ନଥିଲେ ମୁଁ ଅର୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ରହିପାରିବି ନାହିଁ। ପୁଆ, ଯେଉଁଠାକୁ ତୁମେ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ସେଠାକୁ ମୋତେ ସହିତ ନେଇଯାଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନିଃସୃତା ମାତା ଧାତ୍ରେଯୀସଂଯୁତା ତଦା । ଵିପ୍ରୈର୍ଦତ୍ତାଶିଷଃ ସର୍ଵେ ନିର୍ଯଯୁର୍ହର୍ଷସଂଯୁତାଃ
ଏଭଳି କହି, ମାଆ ତାଙ୍କ ଧାତ୍ରୀ ସହିତ ବାହାରିଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରଥେନୈକେନ ରାଘଵଃ । ଜ୍ଞାତଃ ସୁବାହୁନା ତତ୍ର ପୂଜିତଶ୍ଚାର୍ହଣାଦିଭିଃ
ତାପରେ ରାଘବ ଏକ ରଥରେ ବାରାଣସୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ସୁବାହୁ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ଏବଂ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ନିଵେଶାର୍ଥଂ ଗୃହଂ ଦତ୍ତମନ୍ନପାନାଦିକଂ ତଥା । ସେଵକଂ ସମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ପରିଚର୍ଯାର୍ଥମେଵ ଚ
ତାଙ୍କୁ ରହିବା ପାଇଁ ଘର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦିଆଗଲା। ସେବା ପାଇଁ ଜଣେ ଦାସ ମଧ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ମିଲିତାସ୍ତ୍ଵଥ ରାଜାନୋ ନାନାଦେଶାଧିପାଃ କିଲ । ଯୁଧାଜିଦପି ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦୌହିତ୍ରେଣ ସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ଯୁଧାଜିତ୍ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନାତି ସହିତ ଆସିଲେ।
କରୂଷାଧିପତିଶ୍ଚୈଵ ତଥା ମଦ୍ରେଶ୍ଵରୋ ନୃପଃ । ସିନ୍ଧୁରାଜସ୍ତଥା ଵୀରୋ ଯୋଦ୍ଧା ମାହିଷ୍ମତୀପତିଃ
କରୂଷ ରାଜା, ମଦ୍ର ରାଜା, ସିନ୍ଧୁ ରାଜା ଏବଂ ମାହିଷ୍ମତୀର ଯୋଦ୍ଧା ରାଜା ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ପାଞ୍ଚାଲଃ ପର୍ଵତୀଯଶ୍ଚ କାମରୂପୋଽତିଵୀର୍ଯଵାନ୍ । କାର୍ଣାଟଶ୍ଚୋଲଦେଶୀଯୋ ଵୈଦର୍ଭଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା, ପାହାଡ଼ ଦେଶର ରାଜା, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାମରୂପ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣାଟ, ଚୋଳ ଦେଶର ରାଜା ଏବଂ ବଳବାନ ବିଦର୍ଭ ରାଜା—
ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ତ୍ରିଷଷ୍ଟିଶ୍ଚ ମିଲିତା ସଂଖ୍ଯଯା ତଦା । ଵେଷ୍ଟିତା ନଗରୀ ସା ତୁ ସୈନ୍ଯୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସଂସ୍ଥିତୈଃ
ସେ ସମୟରେ ତେଠାରେ ତେପନ୍ନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଏକଠା ହୋଇଥିଲା; ସେହି ସମୟରେ ସେହି ସହରଟି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା।