ଭାରଦ୍ଵାଜାଶ୍ରମଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ହନ୍ତୁକାମଃ ସୁଦର୍ଶନମ୍ । ମୁନିନା ଵାରିତଃ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜଗାମ ନିଜମନ୍ଦିରମ୍
ସେ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଞ୍ଚିଗଲେ ଏବଂ ପରେ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ ।
ଶଶିକଲୋଵାଚ ମାତର୍ମମେପ୍ସିତଃ କାମଂ ଵନସ୍ଥୋଽପି ନୃପାତ୍ମଜଃ । ଶର୍ଯାତିଵଚନେନୈଵ ସୁକନ୍ଯା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ଶଶିକଳା କହିଲେ — ମାଆଁ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି, ବନରେ ରହୁଥିବା ରାଜପୁତ୍ର ମୋର ମନରେ ଅଛନ୍ତି । ଯେପରି ଶର୍ୟାତିଙ୍କ କଥାରେ ସୁକନ୍ୟା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିଥିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତେଣୁଁ ଭଳି ।
ଚ୍ଯଵନଞ୍ଚ ଯଥା ପ୍ରାପ୍ଯ ପତିଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତା । ଭର୍ତୃଶୁଶ୍ରୂଷଣଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସ୍ଵର୍ଗଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ତଥା
ଯେପରି ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପାଇ ତାଙ୍କର ଭର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସେବାରେ ଲଗିଥିଲେ, ସେପରି ନାରୀମାନେ ନିଜ ଭର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସେବା କଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁଟି ମିଳେ।
ଅକୈତଵକୃତଂ ନୂନଂ ସୁଖଦଂ ଭଵତି ସ୍ତ୍ରିଯାଃ । ଭଗଵତ୍ଯା ସମାଦିଷ୍ଟଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ଵରମନୁତ୍ତମମ୍
ଯଦି ନିଷ୍କପଟ ଭାବେ କରାଯାଏ, ଏହି କାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ସଉଖ୍ୟ ଆଣେ; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ନିଜେ ଭଗବତୀ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଇଥିଲେ।
ତମୃତେଽହଂ କଥଂ ଚାନ୍ଯଂ ସଂଶ୍ରଯାମି ନୃପାତ୍ମଜମ୍ । ମଚ୍ଚିତ୍ତଭିତ୍ତୌ ଲିଖିତୋ ଭଗଵତ୍ଯା ସୁଦର୍ଶନଃ
ସେ ନଥିଲେ, ମୁଁ କେମିତି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଚାହିଁବି? ମୋ ହୃଦୟର ଗଭୀରେ ଭଗବତୀ ନିଜେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ନାମ ଲେଖିଦେଇଛନ୍ତି।
ତଂ ଵିହାଯ ପ୍ରିଯଂ କାନ୍ତଂ କରିଷ୍ଯେଽହଂ ନ ଚାପରମ୍ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ପ୍ରତ୍ଯାଦିଷ୍ଟାଽଥ ଵୈଦର୍ଭୀ ତଯା ବହୁନିଦର୍ଶନୈଃ
ମୋର ପ୍ରିୟ ଓ କାନ୍ତକୁ ଛାଡି, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଚୟନ କରିବି ନାହିଁ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏପରି ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଗଲା।
ଭର୍ତାରଂ ସର୍ଵମାଚଷ୍ଟ ପୁତ୍ର୍ଯୋକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଭୃଶମ୍ । ଵିଵାହସ୍ଯ ଦିନାଦର୍ଵାଗାପ୍ତଂ ଶ୍ରୁତସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଭର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଝିଅ କହିଥିବା ସବୁ କଥା, ବିଶେଷକରି ବିବାହ ଦିନ ନିକଟ ଆସିଛି ବୋଲି ଶୁଣିଥିବା ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ।
ଦ୍ଵିଜଂ ଶଶିକଲା ତତ୍ର ପ୍ରେଷଯାମାସ ସତ୍ଵରମ୍ । ଯଥା ନ ଵେଦ ମେ ତାତସ୍ତଥା ଗଚ୍ଛ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସେ ଶଶିକଳା ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ତୁରନ୍ତ ପଠାଇ, କହିଲେ: ଏମିତି ଯାଅ, ଯେଉଁପରି ମୋ ବାପା ଜାଣିନପାରନ୍ତୁ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚ।
ଭାରଦ୍ଵାଜାଶ୍ରମେ ବ୍ରୂହି ମଦ୍ଵାକ୍ଯାତ୍ତରସା ଵିଭୋ । ପିତ୍ରା ମେ ସମ୍ଭୃତଃ କାମଂ ମଦର୍ଥେନ ସ୍ଵଯଂଵରଃ
ଭାରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମରେ ଯାଇ, ମୋର କଥା ତୁରନ୍ତ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ କହିଦିଅ: ମୋ ବାପା ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂବର ଗଠନ କରିଛନ୍ତି।
ଆଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ରାଜାନୋ ବଲଯୁକ୍ତା ହ୍ଯନେକଶଃ । ମଯା ତ୍ଵଂ ଵୈ ଵୃତଶ୍ଚିତ୍ତେ ସର୍ଵଥା ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵକମ୍
ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ଆସିବେ; କିନ୍ତୁ ମୋ ହୃଦୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲପାଇ ଚୟନ କରିଛି।
ଭଗଵତ୍ଯା ସମାଦିଷ୍ଟଃ ସ୍ଵପ୍ନେ ମମ ସୁରୋପମ । ଵିଷମଦ୍ମି ହୁତାଶେ ଵା ପ୍ରପତାମି ପ୍ରଦୀପିତେ
ସ୍ଵପ୍ନରେ ଭଗବତୀ ମୋତେ ଦେବତା ସଦୃଶ ଦେଖାଇ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ବିଷ ଖାଇବି କିମ୍ବା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିବି।
ଵରଯେ ତ୍ଵଦୃତେ ନାନ୍ଯଂ ପିତୃଭ୍ଯାଂ ପ୍ରେରିତାଽପି ଵା । ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ସଂଵୃତସ୍ତ୍ଵଂ ମଯା ଵରଃ
ତୁମକୁ ଛାଡି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବି ମୁଁ ଚୟନ କରିବି ନାହିଁ, ମୋ ବାପାମାନେ ଚାହିଁଲେ ବି ନୁହେଁ; ମନ, କାମ, ଓ କଥାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ହିଁ ବରିଛି।
ଭଗଵତ୍ଯାଃ ପ୍ରସାଦେନ ଶର୍ମାଵାଭ୍ଯାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଆଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯାତ୍ରୈଵ ଦୈଵଂ କୃତ୍ଵା ପରଂ ବଲମ୍
ଭଗବତୀଙ୍କ କୃପାରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ସୁଖୀ ହେବୁ; ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିବାକୁ ହେବ, ଦେବୀଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭରସା କରି।
ଯଦଧୀନଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଵର୍ତତେ ସଚରାଚରମ୍ । ଭଗଵତ୍ଯା ଯଦାଦିଷ୍ଟଂ ନ ତନ୍ମିଥ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତି
ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳାଚଳ ସବୁ ଭଗବତୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲେ; ଭଗବତୀ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି, ତାହା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଵଶେ ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଵର୍ତନ୍ତେ ଶଙ୍କରାଦଯଃ । ଵକ୍ତଵ୍ଯୋଽସୌ ତ୍ଵଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ନେକାନ୍ତେ ଵୈ ନୃପାତ୍ମଜଃ
ଶିବାଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭଗବତୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲନ୍ତି; ଏହି କଥା ତୁମେ ରହସ୍ୟରେ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଦିଅ।
ଯଥା ଭଵତି ମେ କାର୍ଯଂ ତତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯାନଘ । ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମୁନିର୍ଵ୍ଯାପାରିତସ୍ତଯା
ମୋ କାମ ଯେପରି ହେଉ, ସେପରି କରିବାକୁ ହେବ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ; ଏପରି କହି ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କାମରେ ଲାଗିଦେଲେ।
ଗତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ନିଵେଦ୍ଯାଶୁ ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯାଗତୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ସୁଦର୍ଶନସ୍ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନିଶ୍ଚଯଂ ଗମନେ ତଦା
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁ କଥା ଶୀଘ୍ର କହି ଫେରିଆସିଲେ; ସୁଦର୍ଶନ ଏହା ଜାଣି, ଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ଚକାର ମୁନିନା ତେନ ପ୍ରେରିତଃ ପରମାଦରାତ୍ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଗମନାଯୋଦ୍ଯତଂ ପୁତ୍ରଂ ତମୁଵାଚ ମନୋରମା
ମୁନିଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ସେ ସମ୍ମାନ ସହ କାମ କଲେ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ପୁଅ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବାବେଳେ ମନୋରମା କହିଲେ।
ଵେପମାନାଽତିଦୁଃଖାର୍ତା ଜାତତ୍ରାସାଽଶ୍ରୁଲୋଚନା । କୁତ୍ର ଗଚ୍ଛସି ପୁତ୍ରାଦ୍ଯ ସମାଜେ ଭୂଭୃତାଂ କିଲ
କମ୍ପିଥିବା, ଅତି ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା, ଭୟରେ ଆଁଶୁ ଭରା ଚକ୍ଷୁ: ଏହିବେ ପୁଅ, ରାଜାମାନଙ୍କ ସଭାରେ କେଉଁଠି ଯାଉଛୁ?
ଏକାକୀ କୃତଵୈରଶ୍ଚ କିଂ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ସ୍ଵଯଂଵରେ । ଯୁଧାଜିଦ୍ଧନ୍ତୁକାମସ୍ତ୍ଵାଂ ସମେଷ୍ଯତି ମହୀପତିଃ
ଏକାକୀ, ଶତ୍ରୁ କରି ରଖି, ସ୍ୱୟଂବର ନେଇ କ'ଣ ଭାବୁଛ? ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସାମ୍ନା କରିବେ।
ନ ତେଽନ୍ଯୋଽସ୍ତି ସହାଯଶ୍ଚ ତସ୍ମାନ୍ମା ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ରକ । ଏକପୁତ୍ରାତିଦୀନାସ୍ମି ତଵାଧାରା ନିରାଶ୍ରଯା
ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହାରୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇବାକୁ ପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହିଠାରୁ ମୁଁ କହୁଁଛି, ପୁଆ, ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଯିଅନାହିଁ। ମୋର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ତୁମେ, ମୁଁ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଅଛି, ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମେ ନଥିଲେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ।
ନାର୍ହସି ତ୍ଵଂ ମହାଭାଗ ନିରାଶାଂ କର୍ତୁଂମଦ୍ଯ ମାମ୍ । ପିତା ତେ ନିହତୋ ଯେନ ସୋଽପି ତତ୍ରାଗତୋ ନୃପଃ
ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ମୋତେ ଏଭଳି ନିରାଶ କରି ଯିଅନାହିଁ। ଯିଏ ତୁମର ବାପାଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ, ସେ ରାଜା ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଏକାକିନଂ ଗତଂ ତତ୍ର ଯୁଧାଜିତ୍ତ୍ଵାଂ ହନିଷ୍ଯତି । ସୁଦର୍ଶନ ଉଵାଚ ଭଵିତଵ୍ଯଂ ଭଵତ୍ଯେଵ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ତୁମେ ଏକା ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ, ଯୁଧାଜିତ୍ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ମାରିଦେବେ। ସୁଦର୍ଶନ କହିଲେ: ଯାହା ହେବାକୁ ଥିବ, ସେହି ହେବ; ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ଆଦେଶାଚ୍ଚ ଜଗନ୍ମାତୁର୍ଗଚ୍ଛାମ୍ଯଦ୍ଯ ସ୍ଵଯଂଵରେ । ମା ଶୋକଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି କ୍ଷତ୍ରିଯାଽସି ଵରାନନେ
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ମାଆଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଆଜି ସ୍ୱୟଂବରକୁ ଯାଉଛି। ହେ ଶୁଭା, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନାହିଁ, ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟା ଏବଂ ମୁହଁରେ ଶୋଭା ଥିବା ଜଣେ ନାରୀ।
ନ ବିଭେମି ପ୍ରସାଦେନ ଭଗଵତ୍ଯା ନିରନ୍ତରମ୍ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରଥମାରୁହ୍ଯ ଗନ୍ତୁକାମଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ଭଗବତୀଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ କେବେ ଭୟ ପାଉନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୋରମା ପୁତ୍ରମାଶୀର୍ଭିଶ୍ଚାନ୍ଵମୋଦଯତ୍ । ଅଗ୍ରତସ୍ତେଽମ୍ବିକା ପାତୁ ପାର୍ଵତୀ ପାତୁ ପୃଷ୍ଠତଃ
ଏଭଳି କହି, ସୁଦର୍ଶନ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯିବାକୁ ଚାହିଲେ। ପୁଅକୁ ଦେଖି, ମନୋରମା ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
ପାର୍ଵତୀ ପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ ପାତୁ ଶିଵା ସର୍ଵତ୍ର ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ । ଵାରାହୀ ଵିଷମେ ମାର୍ଗେ ଦୁର୍ଗା ଦୁର୍ଗେଷୁ କର୍ହିଚିତ୍ । କାଲିକା କଲହେ ଘୋରେ ପାତୁ ତ୍ଵାଂ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ଆଗରୁ ଅମ୍ବିକା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପଛରୁ ପାର୍ବତୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପାର୍ବତୀ, ସମସ୍ତଠାରେ ଏବେ ଶିବା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। କଠିନ ପଥରେ ବାରାହୀ, କୋଟରେ ଦୁର୍ଗା, ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧରେ କାଳିକା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ମଣ୍ଡପେ ତତ୍ର ମାତଙ୍ଗୀ ତଥା ସୌମ୍ଯା ସ୍ଵଯଂଵରେ । ଭଵାନୀ ଭୂପମଧ୍ଯେ ତୁ ପାତୁ ତ୍ଵାଂ ଭଵମୋଚନୀ
ମଣ୍ଡପରେ ମାତଙ୍ଗୀ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂବରରେ ସୌମ୍ୟା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭବାନୀ, ଯିଏ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଗିରିଜା ଗିରିଦୁର୍ଗେଷୁ ଚାମୁଣ୍ଡା ଚତ୍ଵରେଷୁ ଚ । କାମଗା କାନନେଷ୍ଵେଵଂ ରକ୍ଷତୁ ତ୍ଵାଂ ସନାତନୀ
ପାହାଡ଼ିଆ କୋଟରେ ଗିରିଜା, ରାସ୍ତା ଚ଼ଉକରେ ଚାମୁଣ୍ଡା, ଜଙ୍ଗଲରେ କାମଗା ଏଭଳି ଚିରନ୍ତନୀ ଦେବୀ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵିଵାଦେ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଶକ୍ତିରଵତାତ୍ତ୍ଵାଂ ରଘୂଦ୍ଵହ । ଭୈରଵୀ ଚରଣେ ସୌମ୍ଯ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଵୈ ସମାଗମେ
ବିବାଦ ସମୟରେ ବୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରଘୁବଂଶୀ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସଭାରେ ମୃଦୁଭାବିନୀ ଭୈରବୀ ତୁମ ପାଦ ପାଖରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।