ଯତ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାମାଯାଂ ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚାସାଦିତଃ ଶୁଭଃ । ସ୍ମୃତ୍ଵା ତାଂ ପରମାଂ ଶକ୍ତିଂ ସ୍ତ୍ରୀଭାଵଂ ଗମିତୋ ଯଥା
ସେଠାରେ ବଡ଼ ମାୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ଏକ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ସେ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ମରଣ କରି ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ କର୍ତୁଂ ମନଶ୍ଚକ୍ରେ ଅମ୍ବିକାଯା ରମାପତିଃ । ଉତ୍ତୀର୍ଯ ଭୁଵନାତ୍ତସ୍ମାତ୍ସମାହୂଯ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ରାମାଙ୍କ ପତି ସେଇ ଲୋକ ଛାଡ଼ି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଵରୁଣଂ ଶକ୍ରଂ କୁବେରଂ ପାଵକଂ ଯମମ୍ । ଵସିଷ୍ଠଂ କଶ୍ଯପଂ ଦକ୍ଷଂ ଵାମଦେଵଂ ବୃହସ୍ପତିମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଅଗ୍ନି, ଯମ, ବଶିଷ୍ଠ, କଶ୍ୟପ, ଦକ୍ଷ, ବାମଦେବ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।
ସମ୍ଭାରଂ କଲ୍ପଯାମାସ ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ଚାତିଵିସ୍ତରମ୍ । ମହାଵିଭଵସଂଯୁକ୍ତଂ ସାତ୍ତ୍ଵିକଞ୍ଚ ମନୋହରମ୍
ସେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଏବଂ ମହାଧନ ଯୋଗୁଁ ସାମଗ୍ରୀ ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଏବଂ ମନୋହର ଥିଲା।
ମଣ୍ଡପଂ ଵିତତଂ ତତ୍ର କାରଯାମାସ ଶିଲ୍ପିଭିଃ । ଋତ୍ଵିଜୋ ଵରଯାମାସ ସପ୍ତଵିଂଶତିସୁଵ୍ରତାନ୍
ସେଠାରେ କଳାକାରମାନେ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରାଇଲେ ଏବଂ ସତ୍କଳ୍ପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସତାଇଜଣ ପୁରୋହିତ ଚୟନ କଲେ।
ଚିତିଞ୍ଚ କାରଯାମାସ ଵେଦୀଶ୍ଚୈଵ ସୁଵିସ୍ତରାଃ । ପ୍ରଜେପୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ମନ୍ତ୍ରାନ୍ଦେଵ୍ଯା ବୀଜସମନ୍ଵିତାନ୍
ସେ ଅଳ୍ତାର ଓ ବିଶାଳ ବେଦି ତିଆରି କରାଇଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବୀଙ୍କର ବୀଜ ଯୁକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ।
ଜୁହୁଵୁସ୍ତେ ହଵିଃ କାମଂ ଵିଧିଵତ୍ପରିକଲ୍ପିତେ । କୃତେ ତୁ ଵିତତେ ହୋମେ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ହବି ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କଲେ; ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ସହ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲାବେଳେ ଶରୀରବିହୀନ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ତଦା ସମାଭାଷ୍ଯ ସୁସ୍ଵରା ମଧୁରାକ୍ଷରା । ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵଂ ଭଵ ଦେଵାନାଂ ହରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମଃ ସଦା
ସେତିବେଳେ ମଧୁର ଏବଂ ସୁରିଳା କଣ୍ଠରେ ସେଇ ସ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲା: 'ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ।'
ମାନ୍ଯଶ୍ଚ ପୂଜନୀଯଶ୍ଚ ସମର୍ଥଶ୍ଚ ସୁରେଷ୍ଵପି । ସର୍ଵେ ତ୍ଵାମର୍ଚଯିଷ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସଵାସଵାଃ
ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ, ପୂଜିତ ଏବଂ ସମର୍ଥ ହେବ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ।
ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଭୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ମାନଵା ଭୁଵି ସର୍ଵତଃ । ଵରଦସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଭଵିତା ମାନଵେଷୁ ଵୈ
ହେ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ ହେବ।
କାମଦଃ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ପରମଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ । ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ମୁଖ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ଯାଜ୍ଞିକୈଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ ହେବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ତୁମେ ପ୍ରଧାନ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବ।
ତ୍ଵାଂ ଜନାଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଵରଦସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି । ଶ୍ରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵାଂ ଦାନଵୈରତିପୀଡିତାଃ
ଲୋକେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ, ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ ହେବ। ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହେଲେ ତୁମର ଶରଣ ନେବେ।
ଶରଣସ୍ତ୍ଵଞ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଭଵିତା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ । ପୁରାଣେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ଵେଦେଷୁ ଵିତତେଷୁ ଚ
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶରଣ ହେବ। ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ଓ ବିସ୍ତୃତ ବେଦରେ ମଧ୍ୟ ତୁମର କଥା ରହିବ।
ତ୍ଵଂ ଵୈ ପୂଜ୍ଯତମଃ କାମଂ କୀର୍ତିସ୍ତଵ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଯଦା ଯଦା ହି ଧର୍ମସ୍ଯ ଗ୍ଲାନିର୍ଭଵତି ଭୂତଲେ
ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜିତ ହେବ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଚାରିଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ ହେବ। ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରେ ଧର୍ମର ଅବନତି ହେବ।
ତଦାଂଶେନାଵତୀର୍ଯାଶୁ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଧର୍ମରକ୍ଷଣମ୍ । ଅଵତାରାଃ ସୁଵିଖ୍ଯାତାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତଵ ଭାଗଶଃ
ସେତେବେଳେ, ତୁମର ଅଂଶରେ ଅବତରି, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମର ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିବ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ଅବତାରମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଧରାଯାଂ ଵୈ ମାନନୀଯା ମହାତ୍ମନାମ୍ । ଅଵତାରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନାନାଯୋନିଷୁ ମାଧଵ
ପୃଥିବୀରେ ସେମାନେ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବେ। ସମସ୍ତ ଅବତାରରେ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ହେ ମାଧବ।
ଵିଖ୍ଯାତଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଭଵିତା ମଧୁସୂଦନ । ଅଵତାରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଶକ୍ତିସ୍ତେ ସହଚାରିଣୀ
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ, ହେ ମଧୁସୂଦନ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବତାରରେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ସଦା ସହିତ ରହିବ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ମମାଂଶେନ ସର୍ଵକାର୍ଯପ୍ରସାଧିନୀ । ଵାରାହୀ ନାରସିଂହୀ ଚ ନାନାଭେଦୈରନେକଧା
ମୋର ଅଂଶରେ ସେ ନାରୀ ସମସ୍ତ କାମ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବେ। ବାରାହୀ, ନରସିଂହୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ସେ ଅନେକ ଭାବେ ଅବତାର ନେବେ।
ନାନାଯୁଧାଃ ଶୁଭାକାରାଃ ସର୍ଵାଭରଣମଣ୍ଡିତାଃ । ତାଭିର୍ଯୁକ୍ତଃ ସଦା ଵିଷ୍ଣୋ ସୁରକାର୍ଯାଣି ମାଧଵ
ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୁଭ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ପୂରଣ କରିବ।
ସାଧଯିଷ୍ଯସି ତତ୍ସର୍ଵଂ ମଦ୍ଦତ୍ତଵରଦାନତଃ । ତାସ୍ତ୍ଵଯା ନାଵମନ୍ତଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵଦା ଗର୍ଵଲେଶତଃ
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦରେ ତୁମେ ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବ। ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ବି ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିଛି ମାତ୍ର ଅଭିମାନ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପୂଜନୀଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ମାନନୀଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଥା । ନୂନଂ ତା ଭାରତେ ଖଣ୍ଡେ ଶକ୍ତଯଃ ସର୍ଵକାମଦାଃ
ସେମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ୍। ନିଶ୍ଚୟ, ଭାରତ ଭୂମିରେ ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ପୂଜିତାଃ ପ୍ରତିମାସୁ ଚ । ତାସାଂ ତଵ ଚ ଦେଵେଶ କୀର୍ତିଃ ସ୍ଯାନ୍ଦଖିଲେଷ୍ଵପି
ମଣିଷମାନେ ସେମାନେ ଓ ତୁମର ପ୍ରତିମାରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବେ। ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ତୁମର ଓ ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସାରିତ ହେବ।
ଦ୍ଵୀପେଷୁ ସପ୍ତସ୍ଵପି ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ଭୁଵି ମଣ୍ଡଲେ । ତାଶ୍ଚ ତ୍ଵାଂ ଵୈ ମହାଭାଗ ମାନଵା ଭୁଵି ମଣ୍ଡଲେ
ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ। ଏବଂ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପୃଥିବୀର ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ।
ଅର୍ଚଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଵାଞ୍ଛାର୍ଥଂ ସକାମାଃ ସତତଂ ହରେ । ଅର୍ଚାସୁ ଚୋପହାରୈଶ୍ଚ ନାନାଭାଵସମନ୍ଵିତାଃ
ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ସେମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ପୂଜିବେ, ହେ ହରି। ପ୍ରତିମାରେ, ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଓ ନାନା ଭାବରେ ପୂଜା କରିବେ।
ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଵେଦୋକ୍ତୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ନାମଜପୈସ୍ତଥା । ମହିମା ତଵ ଭୂର୍ଲୋକେ ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ମଧୁସୂଦନ
ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମନ୍ତ୍ର ଓ ତୁମର ନାମ ଜପ କରି ସେମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ। ହେ ମଧୁସୂଦନ, ପୃଥିବୀ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମର ମହିମା ବ୍ୟାପି ରହିବ।
ପୂଜନାଦ୍ଦେଵଦେଵେଶ ଵୃଦ୍ଧିମେଷ୍ଯତି ମାନଵୈଃ । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ଵାଣୀ ଵିରରାମ ଖସମ୍ଭଵା
ଦେବଦେବଙ୍କର ନାଥ, ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ବୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ—ଏଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଖଗତି ଦେବୀ ଅବଚ୍ଚେଦ କଲେ।
ଭଗଵାନପି ପ୍ରୀତାତ୍ମା ହ୍ଯଭଵଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦିଵ । ସମାପ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ଭଗଵାନ୍ହରିରୀଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଯେପରି ମଧୁର କିଛି ଶୁଣିଲେ ମନେ ହୁଏ । ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ ।
ଵିସର୍ଜଯିତ୍ଵା ତାନ୍ଦେଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାନ୍ମୁନୀନଥ । ଜଗାମାନୁଚରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ
ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନିତ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ସଂଗୀମାନେ ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ସ୍ଵାନି ସ୍ଵାନି ଚ ଧିଷ୍ଣ୍ଯାନି ପୁନଃ ସର୍ଵେ ସୁରାସ୍ତତଃ । ମୁନଯୋ ଵିସ୍ମିତା ଵାର୍ତାଂ କୁର୍ଵନ୍ତସ୍ତେ ପରସ୍ପରମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମୁନିମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ । ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ପରସ୍ପରେ କଥା ହେଲେ ।
ଯଯୁଃ ପ୍ରମୁଦିତାଃ କାମଂ ସ୍ଵାଶ୍ରମାନ୍ପାଵନାନଥ
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନିଜ-ନିଜ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ ।