ଗାଂଗେଯୋଽଯଂ ମହାଭାଗ ଭଵିଷ୍ଯତି ବଲାଧିକଃ
ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଏହି ଗଙ୍ଗାର ପୁଅ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ।
ଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନପ୍ରାପ୍ତଂ ପାଲଯିତ୍ଵା ମହୀପତେ
ଓ ରାଜା, ଯୁବକ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏହି ପୁଅକୁ ଲାଡ଼ିବି, ତାପରେ ତୁମକୁ ଦେଇଦେବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାଽନ୍ତର୍ଦଧେ ଗଂଗା ତଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ବାଲକମ୍
ଏଭଳି କହି ଗଙ୍ଗା, ସେ ଶିଶୁକୁ ନେଇ, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା।
ଭାର୍ଯାଵିରହଜଂ ଦୁଃଖଂ ତଥା ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଚାଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ ଜନେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦୂର ହେବାର ଦୁଃଖ ଭୋଗିଲେ, ଏବଂ ପୁଅ ସଂପର୍କରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଏଵଂ ଗଚ୍ଛତି କାଲେଽଥ ନୃପତିର୍ମୃଗଯାଂ ଗତଃ
ଏଭଳି ସମୟ କଟିଗଲା, ତାପରେ ରାଜା ଶିକାରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଂଗାତୀରମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ରାଜା ଶଂତନୁସ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ ରାଜା ଶାନ୍ତନୁ ଗଙ୍ଗା ତୀରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତ୍ରାପଶ୍ଯତ୍କୁମାରଂ ତଂ ମୁଂଚଂତଂ ଵିଶିଖାନ୍ବହୂନ୍
ସେଠାରେ ସେ ଶିଶୁକୁ ଅନେକ ତୀର ଛାଡ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ତଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିସ୍ମିତୋ ରାଜା ନ ସ୍ମ ଜାନାତି କିଂଚନ 2.4.
ତାକୁ ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, କିଛି ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽପ୍ଯମାନୁଷଂ କର୍ମ ବାଣେଷୁ ଲଘୁହସ୍ତତାମ୍
ଏତେ ଅମାନୁଷ କୌଶଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶିଶୁର ତୀର ଚାଲାଇବାର ଦକ୍ଷତା ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଵିସ୍ମିତୋ ରାଜା କସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଽସି ଚାନଘ
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ରାଜା ପଚାରିଲେ, 'ଓ ନିର୍ମଳ, ତୁମେ କାହାର ପୁଅ?'
ଅଂତର୍ଧାନଂ ଗତଃ ସୋଽଥ ରାଜା ଚିଂତାତୁରୋଽଭଵତ୍
ତାପରେ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ରାଜା ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ।
ଗଂଗାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଭୂପାଲଃ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ର ସମାହିତଃ
ସେଠାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରାଜା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଚାରୁସର୍ଵାଂଗୀଂ ବଭାଷେ ନୃପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ସୁନ୍ଦର ଦେଖି ରାଜା ନିଜେ କଥା କହିଲେ।
ଗଂଗୋଵାଚ ଦଦାମି ତଵ ହସ୍ତେ ତୁ ଗାଂଗେଯୋଽଯଂ ମହାତପାଃ
ଗଙ୍ଗା କହିଲେ: 'ମୁଁ ଏହି ଗଙ୍ଗାର ପୁଅ, ମହାତପସ୍ବୀ, ତୁମର ହସ୍ତରେ ଦେଉଛି।'
କୀର୍ତିକର୍ତା କୁଲସ୍ଯାସ୍ଯ ଭଵିତା ତଵ ସୁଵ୍ରତଃ
ସେ ଏହି କୁଳର ମାନ ବଢ଼ାଇବେ ଏବଂ ତୁମେ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ ରହିବେ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଶ୍ରମେ ଦିଵ୍ଯେ ସଂସ୍ଥିତୋଽଯଂ ସୁତସ୍ତଵ
ତୁମର ଏହି ପୁଅ ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ଲାଡ଼ିଯାଇଛି।
ଯଦ୍ଵେଦ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋଽସୌ ତଦ୍ଵେଦାଯଂ ସୁତସ୍ତଵ
ଯେତେ ବେଦ ଜାମଦଗ୍ନି ଜାଣିଥିଲେ, ସେହି ବେଦ ତୁମର ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ଵାଂଽତର୍ଦଧେ ଗଂଗା ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁତ୍ରଂ ନୃପାଯ ଵୈ 2.4.
ଏହିପରି କହି, ଗଙ୍ଗା ରାଜାଙ୍କୁ ପୁଅ ଦେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ସମାଲିଂଗ୍ଯ ସୁତଂ ରାଜା ସମାଘ୍ରାଯ ଚ ମସ୍ତକମ୍
ରାଜା ନିଜ ପୁଅକୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କଲେ।
ଗତ୍ଵା ଗଜାହ୍ଵଯଂ ରାଜା ଚକାରୋତ୍ସଵମୁତ୍ତମମ୍
ରାଜା ଗଜାହ୍ୱୟକୁ ଯାଇ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉତ୍ସବ କରିଲେ।
ସମାହୃତ୍ଯ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାଃ ସଚିଵାନ୍ସର୍ଵଶଃ ଶୁଭାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ଓ ଶୁଭ ସଚିବମାନେ ମିଳାଇଲେ।
କୃତ୍ଵା ତଂ ଯୁଵରାଜାନଂ ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍
ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ନିଜ ପୁଅକୁ ରାଜା ଯୁବରାଜ କଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ ଗାଂଗେଯସ୍ଯ ତଥୋତ୍ପତ୍ତିଂ ଜାହ୍ନଵ୍ଯାଃ ସଂଭଵଂ ତଥା
ସୂତ କହିଲେ: ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ ଜାହ୍ନବୀରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏପରି ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଲା।
ଗଂଗାଵତରଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଵସୂନାଂ ସଂଭଵଂ ତଥା
ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ର ଅବତରଣ ଓ ବସୁମାନେ କେମିତି ଜନ୍ମିଲେ, ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ କହାଗଲା।
ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମାଖ୍ଯାନଂ କଥିତଂ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଧ୍ଧ କଥା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହାଯାଇଛି।
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନାନାଖ୍ଯାନକଥାନ୍ଵିତମ୍
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ପବିତ୍ର କଥା, ନାନା ଉପାଖ୍ୟାନରେ ଭରିତ, ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।
ଶୃଣ୍ଵତାଂ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଂ ଶୁଭଦଂ ସୁଖଦଂ ତଥା
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଶୁଭ ଓ ସୁଖ ମିଳେ।
ଦେଵଵ୍ରତପ୍ରତିଜ୍ଞାଵର୍ଣନମ୍ ଋଷଯ ଊଚୁଃ ଵସୂନାଂ ସମ୍ଭଵଃ ସୂତ କଥିତଃ ଶାପକାରଣାତ୍ । ଗାଙ୍ଗେଯସ୍ଯ ତଥୋତ୍ପତ୍ତିଃ କଥିତା ଲୋମହର୍ଷଣେ
ଦେବବ୍ରତଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବର୍ଣ୍ନନା। ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ବସୁମାନେ ଶାପର କାରଣରୁ କେମିତି ଜନ୍ମିଲେ, ଏହା କହାଯାଇଛି; ଏଭଳି ଲୋମହର୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କର ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ କଥାଯାଇଛି।
ମାତା ଵ୍ଯାସସ୍ଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ ନାମ୍ନା ସତ୍ଯଵତୀ ସତୀ । କଥଂ ଶନ୍ତନୁନା ପ୍ରାପ୍ତା ଭାର୍ଯା ଗନ୍ଧଵତୀ ଶୁଭା
ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟାସଙ୍କର ମାଆ ସତ୍ୟବତୀ ନାମର ଶୁଭା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତା ଥିଲେ; ସେ କିପରି ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ?
ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଵିସ୍ତାରଂ ଦାଶପୁତ୍ରୀ କଥଂ ଧୃତା । ରାଜ୍ଞା ଧର୍ମଵରିଷ୍ଠେନ ସଂଶଯଂ ଛିନ୍ଧି ସୁଵ୍ରତ
ଦୟାକରି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହ, ଦାସର ଝିଅକୁ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା କିପରି ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଏହି ସନ୍ଦେହ ଦୂର କର, ଓ ସୁବ୍ରତ।