ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତା ଗତା ସା ଵୈ କାମିନୀ ଦିଵ୍ଯ ଦର୍ଶନା
ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିବା ଅତି କାମିନୀ ଜନା କହିଲେ, 'ଠିକ ଅଛି', ଏବଂ ଚାଲିଗଲେ ।
ତତଃ କାଲେନ କିଯତା ଜାତେ ପୁତ୍ରେ ଵଯସ୍ଵିନି
କିଛି ସମୟ ପରେ, ଓ ଯୁବତୀ, ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ କଥଯିତ୍ଵା ତୁ ପୁନରୂଚେ ନିଜଂ ସୁତମ୍
ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ନନା କରିବା ପରେ, ସେ ପୁନି ନିଜ ପୁଅକୁ କହିଲେ ।
କାମଯାନା ଵରାରୋହା ତା ଭଜେଥା ମନୋରମାମ୍
ଓ ମନୋହର ଆକୃତି ଥିବା, ତୁମେ ତାକୁ ଚାହିଲେ, ସେ ମନୋହର ଜନାକୁ ଗ୍ରହଣ କର ।
ଧର୍ମପତ୍ନୀଂ ଚ ତାଂ କୃତ୍ଵା ଭଵିତା ତ୍ଵଂ ସୁଖୀ କିଲ ଏଵଂ ସଂଦିଶ୍ଯ ତଂ ପୁତ୍ରଂ ଭୂପତିଃ ପ୍ରୀତମାନସଃ
ତାକୁ ଧର୍ମପତ୍ନୀ କରି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖୀ ହେବ । ଏଭଳି ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ, ରାଜା ନିଜ ପୁଅକୁ ଖୁସି ମନରେ କହିଲେ ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଯଶ୍ରିଯଂ ସର୍ଵାଂ ଵନଂ ରାଜା ଵିଵେଶ ହ
ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟର ଶ୍ରୀ ଦେଇ, ରାଜା ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ଜଗାମ ସ୍ଵର୍ଗଂ ରାଜାଽସୌ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵତେଜସା
ସେ ରାଜା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦେହ ଛାଡି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ ।
ପ୍ରଜାଂ ଵୈ ପାଲଯାମାସ ଧର୍ମଦଂଡୋ ମହୀପତିଃ ।। 2.3.
ଧର୍ମର ଦଣ୍ଡ ଧରି, ରାଜା ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ ।
ଦେଵଵ୍ରତୋତ୍ପତିଵର୍ଣନମ୍ ସୂତ ଉଵାଚ ବଭୂଵ ମୃଗଯାଶୀଲୋ ନିଘ୍ନନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ମୃଗାନ୍ନୃପଃ
ଦେବବ୍ରତଙ୍କ ଜନ୍ମ ବର୍ଣ୍ନନା । ସୂତ କହିଲେ: ରାଜା ଶିକାରକୁ ଅତି ଭଲ ପାଇଥିଲେ, ବାଘ ଓ ମୃଗ ମାରୁଥିଲେ ।
ସ କଦାଚିଦ୍ଵନେ ଘୋରେ ଗଂଗାତୀରେ ଚରନ୍ନୃପଃ
ଏକଥର ରାଜା ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ, ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ନୃପତିର୍ମଗ୍ନଃ ପିତ୍ରୋକ୍ତେଯଂ ଵରାନନା
ସେ ଜନାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ମନରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲେ; ଏହି ହେଉଛି ତାଙ୍କ ପିତା କହିଥିବା କଥା, ଓ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ।
ପିବନ୍ମୁଖାଂବୁଜଂ ତସ୍ଯା ନ ତୃପ୍ତିମଗ୍ମନ୍ନୃପଃ
ତାଙ୍କର ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ମୁହଁରୁ ଜଳ ପିଇଲେ ରାଜା, କିନ୍ତୁ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେନି ।
ମହାଭିଷଂ ସାଽପି ମତ୍ଵା ପ୍ରେମଯୁକ୍ତା ବଭୂଵ ହ
ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମହାଭିଷ ଭାବି, ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତାମସିତାପାଂଗୀଂ ରାଜା ପ୍ରୀତମନା ଭୃଶମ୍
ତାଙ୍କର କଳା କୋଣା ଆଖିକୁ ଦେଖି, ରାଜାର ମନ ଖୁସିରେ ଭରିଗଲା।
ଦେଵୀ ଵା ତ୍ଵଂ ଚ ଵାମୋରୁ ମାନୁଷୀ ଵା ଵରାନନେ
ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜଘନ୍ନୀ, ତୁମେ ଦେବୀ କିମ୍ବା ମାନବୀ ଯେଉଁଥିବି।
ଯାଽସି କାଽସି ଵରାରୋହେ ଭାର୍ଯା ମେ ଭଵ ସୁଂଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭା, ତୁମେ ଯେଉଁ ହେଉ, ମୋର ଜୀବନ ସାଥୀ ହେବା।
ସୂତ ଉଵାଚ ମହାଭିଷଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ନୃପଂ ଜାନାତି ଜାହ୍ନଵୀ
ସୂତ କହିଲେ: ଗଙ୍ଗା ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ରାଜା ମହାଭିଷ ନବଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ପୂର୍ଵପ୍ରେମସମାଯୋଗାଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଚଂ ନୃପସ୍ଯ ତାମ୍ 2.4.
ପୂର୍ବର ପ୍ରେମ ଜୋଗରୁ, ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,
ସ୍ତ୍ର୍ଯୁଵାଚ କା ନ ଵାଂଛତି ଚାର୍ଵଂଗୀ ଭାଵିତ୍ଵାତ୍ସଦୃଶଂ ପତିମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ: ସୁନ୍ଦର ଦେହବତୀ କେଉଁ ଜଣେ ଭଲ ପତି ଚାହିଁନଥିବେ?
ଵାଗ୍ବଂଧେନ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚରିଷ୍ଯାମି ପତିଂ କିଲ
ବାଚନ ବନ୍ଧନରେ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ପତ୍ନୀ ହେବି।
ଯଚ୍ଚ କୁର୍ଯାମହଂ କାର୍ଯଂ ଶୁଭଂ ଵା ଯଦି ଵାଽଶୁଭମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ କାମ କରିବି, ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ, ଯାହା ହେଉ।
ଯଦା ଚ ତ୍ଵଂ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ନ କରିଷ୍ଯସି ମେ ଵଚଃ
ଏବଂ ହେ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋ କଥା ଶୁଣିବ ନାହିଁ,
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଜନ୍ମ ଵସୂନାଂ ସା ପ୍ରାର୍ଥନାପୂର୍ଵକଂ ହୃଦି
ବସୁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦିନକୁ ମନେ ପକାଇ, ସେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ହୃଦୟରେ ରଖିଲେ।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତାଽଥ ସା ଦେଵୀ ଚକାର ନୃପତିଂ ପତିମ୍
ତାହାକୁ 'ଠିକ ଅଛି' କହି ରାଜା ସମ୍ମତି ଦେଲେ, ତେଣୁ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ନୃପସ୍ଯ ମଂଦିରଂ ପ୍ରାପ୍ତା ସୁଭଗା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମହିଳା ରାଜାଙ୍କର ମହଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସାଽପି ତଂ ରମଯାମାସ ଭାଵଜ୍ଞା ଵୈ ଵରାଂଗନା
ସେ, ଭଲ ମନ ବୁଝିପାରିଥିବା ସୁନ୍ଦରୀ, ତାଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଲେ।
ସ ତଯା ମୃଗଶାଵାକ୍ଷ୍ଯା ଶଚ୍ଯା ଶତକ୍ରତୁର୍ଯଥା
ମୃଗଶାବା ଆଖି ଥିବା ତାଙ୍କ ସହିତ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଶଚୀ ପରି ହେଲେ।
ରେମାତେ ମଂଦିରେ ଦିଵ୍ଯେ ରମାନା ରାଯଣାଵିଵ 2.4.
ସେମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମହଲରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ନାରାୟଣ ପରି ଆନନ୍ଦ କରିଲେ।
ଗର୍ଭଂ ଗଂଗା ଵସୁଂ ପୁତ୍ରଂ ସୁଷୁଵେ ଚାରୁଲୋଚନା
ସୁନ୍ଦର ଆଖି ଥିବା ଗଙ୍ଗା, ବସୁମାନେର ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତୃତୀଯେଽଥ ଚତୁର୍ଥେଽଥ ପଂଚମେ ଷଷ୍ଠ ଏଵ ଚ
ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ, ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ବର୍ଷରେ...