କୁଲଦେଵଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଶେତ୍ତତ୍ରାଥ ଵିଷ୍ଟରେ । ଗୁରୁସ୍ତତସ୍ତୁ ତଂ ଶିଷ୍ଯଂ କୃପାଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଲୋକଯେତ୍
କୁଳଦେବତାକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଶିଷ୍ୟ ଏଠାରେ ବସିବା ଉଚିତ; ପରେ ଗୁରୁ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶିଷ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଦରକାର।
ତଚ୍ଚୈତନ୍ଯଂ ନିଜେ ଦେହେ ଭାଵଯେତ୍ସଙ୍ଗତଂ ତ୍ଵିତି । ତତଃ ଶିଷ୍ଯତନୁସ୍ଥାନାମଧ୍ଵନାଂ ପରିଶୋଧନମ୍
ଏହି ଚେତନାକୁ ନିଜ ଦେହ ସହ ଏକତାରେ ଭାବିବା ଉଚିତ; ପରେ ଶିଷ୍ୟର ଦେହର ମାର୍ଗଗୁଡିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ।
କୁର୍ଯାତ୍ତୁ ହୋମତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟ୍ଯଵଲୋକନାତ୍ । ଯେନ ଜାଯେତ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଯୋଗ୍ଯୋ ଦେଵାଦ୍ଯନୁଗ୍ରହେ
ବିଦ୍ୱାନ୍ ହୋମ ପରେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତନୌ ଧ୍ଯାଯେତ୍ତୁ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ଷଡଧ୍ଵନଃ କମେଣ ତୁ । ପାଦଯୋସ୍ତୁ କଲାଧ୍ଵାନମନ୍ଧୌ ତତ୍ତ୍ଵାଧ୍ଵକଂ ପୁନଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଶିଷ୍ୟର ଦେହରେ ଷଡଅଧ୍ୱାନୀକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ପାଦରେ କଳାଧ୍ୱାନୀ, ଗୁଡାରେ ତତ୍ତ୍ୱାଧ୍ୱାନୀ।
ନାଭୌ ତୁ ଭୁଵନାଧ୍ଵାନଂ ଵର୍ଣାଧ୍ଵାନଂ ତଥା ହୃଦି । ପଦାଧ୍ଵାନଂ ତଥା ଭାଲେ ମନ୍ତ୍ରାଧ୍ଵାନଂ ତୁ ମୂର୍ଧନି
ନାଭିରେ ଭୁବନାଧ୍ୱାନୀ, ହୃଦୟରେ ବର୍ଣ୍ଣାଧ୍ୱାନୀ, ଭାଳରେ ପଦାଧ୍ୱାନୀ, ମୁଣ୍ଡରେ ମନ୍ତ୍ରାଧ୍ୱାନୀ।
ଶିଷ୍ଯଂ ସ୍ପୃଶଂସ୍ତୁ କୂର୍ଚେନ ତିଲୈରାଜ୍ଯପରିପ୍ଲୁତୈଃ । ଶୋଧଯାମ୍ଯମୁମଧ୍ଵାନଂ ସ୍ଵାହେତି ମନୁମୁଚ୍ଚରନ୍
ତିଳ ଓ ଘୀରେ ଡୁବାଇ ଦର୍ବା ଦେଇ ଶିଷ୍ୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ‘ସ୍ୱାହା’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହି ମାର୍ଗଗୁଡିକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ତାରାଢ୍ଯଂ ଜୁହୁଯାଦଷ୍ଟଵାରଂ ପ୍ରତ୍ଯଧ୍ଵମେଵ ହି । ଷଡଧ୍ଵନସ୍ତତସ୍ତାଂସ୍ତୁ ଲୀନାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଣି ଭାଵଯେତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଥ ପାଇଁ ତାରାଙ୍କୁ ଆଠଥର ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ, ସେଇ ଛଅଟି ପଥକୁ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲୟ ହେଇଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବିବା ଦରକାର।
ପୁନରୁତ୍ପାଦଯେତ୍ତସ୍ମାତ୍ସୃଷ୍ଟିମାର୍ଗେଣ ଵୈ ଗୁରୁଃ । ଆତ୍ମସ୍ଥିତଂ ତଚ୍ଚୈତନ୍ଯଂ ପୁନଃ ଶିଷ୍ଯେ ତୁ ଯୋଜଯେତ୍
ତାପରେ, ଗୁରୁ ନିଜର ଆତ୍ମାରେ ଥିବା ଚେତନାକୁ ସୃଷ୍ଟିର ପଥରେ ପୁନି ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଏହି ଚେତନାକୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ତତୋ ହୁତ୍ଵା ଦେଵତାଂ କଲଶେ ନଯେତ୍ । ପୁନର୍ଵ୍ଯାହୃତିଭିର୍ହୁତ୍ଵା ଵହ୍ନେରଙ୍ଗାହୁତୀସ୍ତଥା
ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ କରିଶେଷରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ କଳଶରେ ନେଇଯିବା ଦରକାର। ପୁନି, ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଗ୍ନିର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏକୈକଶୋ ଗୁରୁର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିସୃଜେଦ୍ଵହ୍ନିମାତ୍ମନି । ତତଃ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ନେତ୍ରେ ତୁ ବଧ୍ନୀଯାଦ୍ଵାସସା ଗୁରୁଃ
ଗୁରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୋମ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ନିଜ ଶରୀରରେ ଲୟ କରିବେ। ଏହାପରେ, ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଆଖିକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଦେବେ।
ନେତ୍ରମନ୍ତ୍ରେଣ ତଂ ଶିଷ୍ଯଂ କୁଣ୍ଡତୋ ମଣ୍ଡଲଂ ନଯେତ୍ । ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ମୁଖ୍ଯଦେଵ୍ଯାଂ କାରଯେଚ୍ଛିଷ୍ଯହସ୍ତତଃ
ନେତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଠାରୁ ମଣ୍ଡଳକୁ ନେଇଯିବେ। ଏହାପରେ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହାତରେ ଫୁଲ ଦେଇ ମୁଖ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବେ।
ନେତ୍ରବନ୍ଧଂ ନିରାକୃତ୍ଯ ଵେଶଯେତ୍କୁଶଵିଷ୍ଟରେ । ଭୂତଶୁଦ୍ଧିଂ ଶିଷ୍ଯଦେହେ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରୋକ୍ତେନ ଵର୍ତ୍ମନା
ନେତ୍ରବନ୍ଧ ଖୋଲି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କୁଶା ଚଟାଇରେ ବସାଇବେ। ଏହାପରେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧିରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦେହରେ ଭୂତଶୁଦ୍ଧି କରିବେ।
ମନ୍ତ୍ରୋଦିତାଂସ୍ତଥା ନ୍ଯାସାନ୍କୃତ୍ଵା ଶିଷ୍ଯତନୌ ତତଃ । ମଣ୍ଡଲେ ଵେଶଯେଚ୍ଛିଷ୍ଯମନ୍ଯସ୍ମିନ୍କୁମ୍ଭସଂସ୍ଥିତାନ୍
ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନ୍ୟାସ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦେହରେ କରି, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ବସାଇବେ। ଯେଉଁମାନେ କଳଶରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ବସିବେ।
ପଲ୍ଲଵାଞ୍ଛିଷ୍ଯଶିରସି ଵିନ୍ଯସେନ୍ମାତୃକାଂ ଜପେତ୍ । କଲଶସ୍ଥଜଲୈଃ ଶିଷ୍ଯଂ ସ୍ନାପଯେଦ୍ଦେଵତାତ୍ମକୈଃ
ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପତ୍ର ରଖି ମାତୃକା ଜପ କରିବେ। ଏହାପରେ, କଳଶର ଜଳ ଦେବତାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବେ।
ଵର୍ଧନୀଜଲସେକଂ ଚ କୁର୍ଯାଦ୍ରକ୍ଷାର୍ଥମଞ୍ଜସା । ତତଃ ଶିଷ୍ଯଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ଵାସସୀ ପରିଧାଯ ଚ
ବୃଦ୍ଧି ଦେବା ପାଇଁ ରକ୍ଷାର୍ଥରେ ଜଳ ଢାଳିବେ। ତାପରେ, ଶିଷ୍ୟ ଉଠି ନୂତନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ।
କୃତଭସ୍ମାଵଲେପଶ୍ଚ ସଂଵିଶେଦ୍ଗୁରୁସନ୍ନିଧୌ । ତତୋ ଗୁରୁଃ ସ୍ଵକୀଯାତ୍ତୁ ହୃଦଯାନ୍ନିର୍ଗତାଂ ଶିଵାମ୍
ବିଭୂତି ଲଗାଇ ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସିବେ। ଏହାପରେ, ଗୁରୁ ନିଜ ହୃଦୟରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଶିବଶକ୍ତିକୁ ଭାବିବେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟାଂ ଶିଷ୍ଯହୃଦଯେ ଭାଵଯେତ୍କରୁଣାନିଧିଃ । ପୂଜଯେଦ୍ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈରୈକ୍ଯଂ ଵୈ ଭାଵଯଂସ୍ତଯୋଃ
ଦୟାର ସାଗର ଗୁରୁ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଭାବିବେ। ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଏକତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ।
ତତସ୍ତ୍ରିଂଶୋ ଦକ୍ଷକର୍ଣେ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯୋପଦିଶେଦ୍ଗୁରୁଃ । ମହାମନ୍ତ୍ରଂ ମହାଦେଵ୍ଯାଃ ସ୍ଵହସ୍ତଂ ଶିରସି ନ୍ଯସନ୍
ତାପରେ, ଗୁରୁ ନିଜ ହାତ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ଡାହାଣ କାନରେ ମହାଦେବୀଙ୍କ ମହାମନ୍ତ୍ର ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖ୍ୟା ଦେବେ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଶିଷ୍ଯୋଽପି ପ୍ରଜପେନ୍ମୁନେ । ଦଣ୍ଡଵତ୍ପ୍ରଣମେଦ୍ଭୂମୌ ତଂ ଗୁରୁଂ ଦେଵତାତ୍ମକମ୍
ହେ ମୁନି, ଶିଷ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକଶଏ ଆଠଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ, ଏବଂ ଦେବତାର ରୂପ ଥିବା ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିବେ।
ସର୍ଵସ୍ଵମର୍ପଯେତ୍ତସ୍ମୈ ଯାଵଜ୍ଜୀଵମନନ୍ଯଧୀଃ । ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯୋ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାପି ଭୋଜଯେତ୍
ସେ ନିଜ ଜୀବନ ସମସ୍ତ ସମୟ ପାଇଁ ଅନନ୍ୟ ଭାବରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବେ। ରିତ୍ବିଜମାନେ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେବେ।
ସୁଵାସିନୀଃ କୁମାରୀଶ୍ଚ ବଟୁକାଂଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ । ଦୀନାନାଥାନ୍ଦରିଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
କଞ୍ଜୁସି ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ସୁବାସିନୀ, କୁମାରୀ, ବଟୁକ, ଦୁଃଖୀ, ନିରାଶ୍ରୟ ଓ ଦରିଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
କୃତାର୍ଥତାଂ ସ୍ଵସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ନିତ୍ଯମାରାଧଯେନ୍ମନୁମ୍ । ଇତି ତେ କଥିତଃ ସମ୍ଯଗ୍ଦୀକ୍ଷାଵିଧିରନୁତ୍ତମଃ
ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇଛି ବୋଲି ବୁଝି, ସେ ସବୁବେଳେ ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରିବେ। ଏଭଳି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୀକ୍ଷା ବିଧି ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି।
ଵିମୃଶ୍ଯୈତଦଶେଷେଣ ଭଜ ଦେଵୀପଦାମ୍ବୁଜମ୍ । ନାନ୍ଯସ୍ତୁ ପରମୋ ଧର୍ମୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାତ୍ର ଵିଦ୍ଯତେ
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣକମଳରେ ଭକ୍ତି କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏହାଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ କିଛି ନାହିଁ।
ଵୈଦିକଃ ସ୍ଵସ୍ଵଗୃହ୍ଯୋକ୍ତକ୍ରମେଣୋପଦିଶେନ୍ମନୁମ୍ । ତାନ୍ତ୍ରିକସ୍ତନ୍ତ୍ରରୀତ୍ଯା ତୁ ସ୍ଥିତିରେଷା ସନାତନୀ
ବେଦ ଅନୁସାରେ ଗୃହ୍ୟ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍। ତାନ୍ତ୍ରିକ ଗୁରୁ ତାନ୍ତ୍ରିକ ପଦ୍ଧତିରେ ଏହି କ୍ରମ ଅନୁସରିବେ—ଏହି ହେଉଛି ସନାତନ ପ୍ରଥା।
ତତ୍ତଦୁକ୍ତପ୍ରଯୋଗାଂସ୍ତେ ତେ ତେ କୁର୍ଯୁର୍ନ ଚାନ୍ଯଥା । ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଇତି ସର୍ଵଂ ମଯାଖ୍ଯାତଂ ଯତ୍ପୃଷ୍ଟଂ ନାରଦ ତ୍ଵଯା
ସେମାନେ ଯେଉଁ ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ସେହିଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବେ, ଅନ୍ୟ କିଛି କରିବେ ନାହିଁ। ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ନାରଦ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲ, ସେ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଲି।
ଅତଃ ପରଂ ପରାମ୍ବାଯା ଭଜ ନିତ୍ଯଂ ପଦାମ୍ବୁଜମ୍ । ନିତ୍ଯମାରାଧ୍ଯ ତଚ୍ଚାହଂ ନିର୍ଵୃତିଂ ପରମାଂ ଗତଃ
ଏହିପରେ, ତୁମେ ସବୁବେଳେ ପରାମ୍ବାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର। ମୁଁ ନିଜେ ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ଆରାଧନା କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛି।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତି ରାଜନ୍ନାରଦାଯ ପ୍ରୋକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵମନୁତ୍ତମମ୍ । ସମାଧିମୀଲିତାକ୍ଷସ୍ତୁ ଦଧ୍ଯୌ ଦେଵୀପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ରାଜା, ଏଭଳି ଉତ୍ତମ କଥା ସବୁ ନାରଦଙ୍କୁ କହି, ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରି ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଗଲେ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ନାରାଯଣସ୍ତୁ ଭଗଵାନ୍ ମୁନିଵର୍ଯଶିଖାମଣିଃ । ନାରଦୋଽପି ତତୋ ନତ୍ଵା ଗୁରୁଂ ନାରାଯଣଂ ପରମ୍ । ଜଗାମ ସଦ୍ଯସ୍ତପସେ ଦେଵୀଦର୍ଶନଲାଲସଃ
ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣ, ଯିଏ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିରୋମଣି, ଏବଂ ନାରଦ, ସେମାନେ ନିଜ ଗୁରୁ ଶ୍ରୀନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ଦେବୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପରାଶକ୍ତେରାଵିର୍ଭାଵଵର୍ଣନମ୍ ଜନମେଜଯ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵତାଂଵର । ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଶକ୍ତ୍ଯୁପାସ୍ତିଃ ଶ୍ରୁତୀରିତା
ପରାଶକ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରକଟ ହେବାର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଜନମେଜୟ ପଚାରିଲେ: ହେ ଭଗବାନ୍, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତିପୂଜା ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ସନ୍ଧ୍ଯାକାଲତ୍ରଯେଽନ୍ଯସ୍ମିନ୍ କାଲେ ନିତ୍ଯତଯା ଵିଭୋ । ତାଂ ଵିହାଯ ଦ୍ଵିଜାଃ କସ୍ମାଦ୍ଗୃହ୍ଣୀଯୁଶ୍ଚାନ୍ଯଦେଵତାଃ
ପ୍ରଭୁ, ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳା ତିନିବେଳା ଓ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜମାନେ କାହିଁକି ସେହି ପୂଜାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ମାନିଥାନ୍ତି?