ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ଷଡଙ୍ଗଂ ଚ ନ୍ଯସେଦଙ୍ଗେଷୁ ସତ୍ତମଃ । ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଦିଷ୍ଵଙ୍ଗୁଲୀଷୁ ହୃଦଯାଦିଷୁ ଚ କ୍ରମାତ୍
ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତି ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଷଡଅଙ୍ଗକୁ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁକ୍ରମିକ ଭାବେ, ଆଙ୍ଗୁଠି ଆଦି ଆଙ୍ଗୁଳି ଓ ହୃଦୟ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ନମଃ ସ୍ଵାହାଵଷଡ୍ଯୁକ୍ତୈର୍ହୁଂଵୌଷଟ୍ଫଟ୍ପଦାନ୍ଵିତୈଃ । ପ୍ରଣଵାଦିଯୁତୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ଷଡ୍ଭିରେଵ ଷଡଙ୍ଗକମ୍
‘ନମଃ’, ‘ସ୍ୱାହା’, ‘ଵଷଟ୍’, ‘ହୁଁ’, ‘ଵୌଷଟ୍’ ଓ ‘ଫଟ୍’ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଣବ ଓ ଅନ୍ୟ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଯୋଗ କରି, ଏହି ଛଅ ଦ୍ୱାରା ଷଡଅଙ୍ଗ ମନ୍ତ୍ର ତିଆରି ହୁଏ।
ଵର୍ଣନ୍ଯାସାଦିକଂ ପଶ୍ଚାନ୍ମୂଲମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଯୋଜଯେତ୍ । ସ୍ଥାନେଷୁ ତତ୍ତତ୍କଲ୍ପୋକ୍ତେଷ୍ଵିତି ନ୍ଯାସଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ
ଅକ୍ଷର ବିନ୍ୟାସ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ପରମ୍ପରାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମକୁ ବିନ୍ୟାସ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତୋ ନିଜେ ଶରୀରେଽସ୍ମିଂଶ୍ଚିନ୍ତଯେଦାସନଂ ଶୁଭମ୍ । ଦକ୍ଷାଂସେ ଚ ନ୍ଯସେଦ୍ଧର୍ମଂ ଵାମାଂସେ ଜ୍ଞାନମେଵ ଚ
ତାପରେ ନିଜ ଶରୀର ଭିତରେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆସନକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ। ଡାହାଣ ଉରୁରେ ଧର୍ମକୁ ଏବଂ ବାମ ଉରୁରେ ଜ୍ଞାନକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାମୋରୌ ଚାପି ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଦକ୍ଷୋରାଵଥ ଵିନ୍ଯସେତ୍ । ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ମୁଖଦେଶେ ତୁ ମୁନେ ଧ୍ଯାଯେଦଧର୍ମକମ୍
ବାମ ଗୁଡ଼ାରେ ଏବଂ ଡାହାଣ ଗୁଡ଼ାରେ ମଧ୍ୟ ବିରାଗକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ମୁହଁରେ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଏବଂ ମୁହଁରେ ଅଧର୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ନାଭିଦେଶେ ଦକ୍ଷପାର୍ଶ୍ଵେ ତଥା ପୁନଃ । ନଞାଦୀଶ୍ଚାପି ଜ୍ଞାନାଦୀନ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନେଵ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏବଂ ପୁଣି ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ନଞ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଅକ୍ଷର ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଆଦିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଦା ଧର୍ମାଦଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପୀଠସ୍ଯ ମୁନିସତ୍ତମ । ଅଧର୍ମାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ଗାତ୍ରାଣି ସ୍ମୃତାନି ମୁନିପୁଙ୍ଗଵୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଦଗୁଡ଼ିକୁ ଧର୍ମ ଆଦି ଭାବରେ ପୀଠ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଅଧର୍ମ ଆଦିକୁ ମହାମୁନିମାନେ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗ ଭାବରେ ମନେ କରନ୍ତି।
ମଧ୍ଯେଽନନ୍ତଂ ହୃଦି ସ୍ଥାନେ ନ୍ଯସେନ୍ମୃଦ୍ଵାସନେ ସ୍ଥଲେ । ପ୍ରପଞ୍ଚପଦ୍ମଂ ଵିମଲଂ ତସ୍ମିନ୍ସୂର୍ଯେନ୍ଦୁପାଵକାନ୍
ମଧ୍ୟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ହୃଦୟ ସ୍ଥାନରେ, ମୃଦୁ ଆସନ ଉପରେ ଅନନ୍ତକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଉପରେ ନିର୍ମଳ ପ୍ରପଞ୍ଚ ପଦ୍ମ ଚିତ୍ରଣ କରି, ତାହା ଭିତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ନ୍ଯସେତ୍କଲାଯୁତାନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ସଂକ୍ଷେପାତ୍ତା ଵଦାମ୍ଯହମ୍ । ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ କଲାସ୍ତା ଇନ୍ଦୋଃ ଷୋଡଶ ସ୍ମୃତାଃ
ମନ୍ତ୍ରସାଧକ ଏଠାରେ କଳାଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହୁଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ବାରଟି କଳା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଷୋଳଟି କଳା ଥାଏ।
ଦଶ ଵହ୍ନେଃ କଲାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତାଭିର୍ଯୁକ୍ତାଂସ୍ତୁ ତାନ୍ସ୍ମରେତ୍ । ସତ୍ତ୍ଵଂ ରଜସ୍ତମଶ୍ଚୈଵ ନ୍ଯସେତ୍ତେଷାମଥୋପରି
ଅଗ୍ନିରେ ଦଶଟି କଳା ଥାଏ। ଏହାମାନେ ସହିତ ଯୋଗ କରି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ କରିବା ପରେ, ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍କୁ ତାହା ଉପରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଆତ୍ମାନମନ୍ତରାତ୍ମାନଂ ପରମାତ୍ମାନମେଵ ଚ । ଜ୍ଞାନାତ୍ମାନଂ ନ୍ଯସେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନିତ୍ଥଂ ପୀଠସ୍ଯ କଲ୍ପନା
ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଆତ୍ମା, ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ପରମାତ୍ମା ଓ ଜ୍ଞାନାତ୍ମାକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ହେଉଛି ପୀଠର କଳ୍ପନା।
ଅମୁକାସନାଯ ନମ ଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ସାଧକଃ । ଆସନଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ତସ୍ମିନ୍ଧ୍ଯାଯେତ୍ପରାମ୍ବିକାମ୍
‘ଅମୁକ ଆସନକୁ ନମସ୍କାର’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସାଧକ ଆସନକୁ ପୂଜା କରି, ତାହା ଉପରେ ପରାମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
କଲ୍ପୋକ୍ତଵିଧିନା ମନ୍ତ୍ରୀ ଦେଯମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଦେଵତାମ୍ । ମାନସୈରୁପଚାରୈଶ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍ତାଂ ଯଥାଵିଧି
ପରମ୍ପରାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ତ୍ରସାଧକ ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତାଙ୍କୁ ମନସିକ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଦ୍ରାଃ ପ୍ରଦର୍ଶଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍କଲ୍ପୋକ୍ତା ମୋଦକାରିକାଃ । ଯାଭିର୍ଵିରଚିତାଭିସ୍ତୁ ମୋଦୋ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତୁ ଜାଯତେ
ପରମ୍ପରାରେ ଯେପରି ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନେ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ଭଳି ଠିକ୍ ଭାବେ ତିଆରି ହେଲେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତତଃ ସ୍ଵଵାମଭାଗାଗ୍ରେ ଷଟ୍କୋଣୋପରି ଵର୍ତୁଲମ୍ । ଚତୁରସ୍ରଯୁତଂ ସମ୍ଯଙ୍ମଧ୍ଯେ ମଣ୍ଡଲମାଲିଖେତ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—ତାପରେ ନିଜ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱର ସାମ୍ନାରେ, ଷଟ୍କୋଣ ଉପରେ ଏକ ଗୋଲାକାର ରେଖା ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ। ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଚାରିପାଖ ଥିବା ଏକ ଚତୁରସ୍ର ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯେ ତ୍ରିକୋଣଂ ସଂଲିଖ୍ଯ ଶଙ୍ଖମୁଦ୍ରାଂ ପ୍ରଦର୍ଶଯେତ୍ । ଷଡଙ୍ଗାନି ଚ ଷଟ୍କୋଣେଷ୍ଵର୍ଚଯେତ୍କୁସୁମାଦିଭିଃ
ମଧ୍ୟରେ ଏକ ତ୍ରିକୋଣ ଆଙ୍କି, ଶଂଖ ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ଷଟ୍କୋଣର ଛଅ କୋଣରେ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଷଡଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନ୍ଯାଦିଷୁ ତୁ କୋଣେଷୁ ଷଡଙ୍ଗାର୍ଚନମାଚରେତ୍ । ଆଧାରପାତ୍ରମାଦାଯ ଶଙ୍ଖସ୍ଯ ମୁନିସତ୍ତମ
ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚାରିକୋଣରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶଙ୍ଖରୁ ଆଧାର ପାତ୍ର ନେଇ, ଛଅ ଅଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରେଣ ସମ୍ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତତ୍ର ମଣ୍ଡଲେ । ମଂ ଵହ୍ନିମଣ୍ଡଲାଯୋକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଦଶକଲାତ୍ମନେ
ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛିଟିଏଇ, ମଣ୍ଡଳରେ ସେଥିରେ ରଖିବା ଉଚିତ, 'ମଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳ ପାଇଁ, ତାପରେ ଦଶ କଳା ଥିବା ପାଇଁ।
ଅମୁକଦେଵ୍ଯା ଅର୍ଘ୍ଯପାତ୍ରସ୍ଥାନାଯ ନମ ଇତ୍ଯପି । ମନ୍ତ୍ରୋଽଯମୁକ୍ତଃ ଶଙ୍ଖସ୍ଯାପ୍ଯାଧାରସ୍ଥାପନେ ବୁଧୈଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—'ଅମୁକ ଦେବୀଙ୍କ ଅର୍ଘ୍ୟ ପାତ୍ର ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ନମସ୍କାର', ଏହିପରି ଶଙ୍ଖର ଆଧାର ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଆଧାରେ ପୂର୍ଵମାରଭ୍ଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣକ୍ରମେଣ ତୁ । ଦଶ ଵହ୍ନିକଲାଃ ପୂଜ୍ଯା ଵହ୍ନିମଣ୍ଡଲସଂସ୍ଥିତାଃ
ଆଧାରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୂରି, ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳ ଭିତରେ ଥିବା ଦଶଟି ଅଗ୍ନି କଳାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଵୈ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରୋକ୍ଷିତଂ ଶଙ୍ଖମୁତ୍ତମମ୍ । ସ୍ଥାପଯେତ୍ତତ୍ର ଚାଧାରେ ମୂଲମନ୍ତ୍ରମନୁସ୍ମରନ୍
ତାପରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ଶଙ୍ଖକୁ ଛିଟିଏଇ, ଆଧାରରେ ରଖିବା, ଏବଂ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଂ ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲାଯୋକ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵାଦଶାନ୍ତେ କଲାତ୍ମନେ । ଅମୁକଦେଵ୍ଯର୍ଘ୍ଯପାତ୍ରାଯ ନମ ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚରେତ୍ତତଃ
'ଅଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ଓ ବାରଟି କଳା ପାଇଁ, ତାପରେ 'ଅମୁକ ଦେବୀଙ୍କ ଅର୍ଘ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର' ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିବା।
ଶଂ ଶଙ୍ଖାଯ ପଦଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ନମ ଇତ୍ଯେତଦୁଚ୍ଚରେତ୍ । ପ୍ରୋକ୍ଷଯେତ୍ତେନ ତଂ ଶଙ୍ଖଂ ତସ୍ମିନ୍ଦ୍ଵାଦଶ ପୂଜଯେତ୍
'ଶଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶଙ୍ଖ ପାଇଁ, ତାପରେ 'ନମଃ' କହିବା; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍ଖକୁ ଛିଟିଏଇ, ସେଠାରେ ବାରଟି କଳାକୁ ପୂଜା କରିବା।
ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ କଲାସ୍ତପନ୍ଯାଦ୍ଯା ଯଥାକ୍ରମମ୍ । ଵିଲୋମମାତୃକାଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ଵିଲୋମକମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ବାରଟି କଳା, ତପନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯଥାକ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା; ମାତୃକାକୁ ବିପରୀତ କ୍ରମରେ ଏବଂ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ବିପରୀତ କ୍ରମରେ ଯପ କରିବା।
ଜଲୈରାପୂରଯେଚ୍ଛଙ୍ଖଂ ତତ୍ର ଚେନ୍ଦୋଃ କଲାଂ ନ୍ଯସେତ୍ । ଓଁ ସୋମମଣ୍ଡଲାଯୋକ୍ତ୍ଵାନ୍ତେ ଷୋଡଶକଲାତ୍ମନେ
ଶଙ୍ଖକୁ ପାଣିରେ ପୂରି, ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର କଳାକୁ ବସାଇବା; 'ଓଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ ପାଇଁ, ଶେଷରେ ଷୋଳ ଟି କଳା ପାଇଁ।
ଅମୁକାର୍ଘ୍ଯାମୃତାଯେତି ହୃନ୍ମନ୍ତ୍ରାନ୍ତୋ ମନୁଃ ସ୍ମୃତଃ । ପୂଜଯେନ୍ମନୁନା ତେନ ଜଲଂ ତୁ ସୃଣିମୁଦ୍ରଯା
'ଅମୁକ ଅର୍ଘ୍ୟାମୃତାୟ' ଏହି ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ଶେଷରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା; ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପାଣି ଓ ସୃଣିମୁଦ୍ରା ବ୍ୟବହାର କରି, ପୂଜା କରିବା।
ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଵାହ୍ଯ ତତ୍ରୈଵାପ୍ଯଷ୍ଟକୃତ୍ଵୋ ଜପେନ୍ମନୁମ୍ । ଷଡଙ୍ଗାନି ଜଲେ ନ୍ଯସ୍ଯ ହୃଦା ସଂପୂଜଯେଦପଃ
ତିର୍ଥ ଜଳକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସେଠାରେ ଆଠଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା; ଜଳରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗକୁ ବସାଇ, ହୃଦୟରେ ଜଳକୁ ପୂଜା କରିବା।
ଅଷ୍ଟକୃତ୍ଵୋ ଜପେନ୍ମୂଲଂ ଛାଦଯେନ୍ମତ୍ସ୍ଯମୁଦ୍ରଯା । ତତୋ ଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଭାଗେ ଶଙ୍ଖସ୍ଯ ପ୍ରୋକ୍ଷଣୀଂ ନ୍ଯସେତ୍
ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଠଥର ଜପ କରି, ମତ୍ସ୍ୟମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଢାକିବା; ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଶଙ୍ଖର ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ପାତ୍ର ବସାଇବା।
ଶଙ୍ଖାମ୍ବୁ କିଞ୍ଚିନ୍ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ପ୍ରୋକ୍ଷଯେତ୍ତେନ ସର୍ଵତଃ । ପୂଜାଦ୍ରଵ୍ଯଂ ନିଜାତ୍ମାନଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଭାଵଯେତ୍ତତଃ
ଶଙ୍ଖ ଜଳ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ରା ଛାଡ଼ି, ସେଥିରେ ସବୁଠାରେ ଛିଟିଏଇବା; ତାପରେ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଓ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ ବୋଲି ଭାବିବା।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣାଯ ଉଵାଚ ତତଃ ସ୍ଵପୁରତୋ ଵେଦ୍ଯାଂ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରମଣ୍ଡଲମ୍ । ସଂଲିଖ୍ଯ କର୍ଣିକାମଧ୍ଯଂ ପୂରଯେଚ୍ଛାଲିତଣ୍ଡୁଲୈଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—ତାପରେ ନିଜ ସାମ୍ନାରେ ବେଦି ଉପରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭ ମଣ୍ଡଳ ଆଙ୍କି, କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ଧୋଇଥିବା ଚାଉଳ ଦେଇ ପୂରିବା।