ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅସ୍ତ୍ଯେକଂ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଗାଯତ୍ରୀକଵଚଂ ତଥା । ପଠନାଦ୍ଧାରଣାନ୍ମର୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଗାୟତ୍ରୀ କବଚ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି। ଏହାକୁ ପଠିବା ଓ ଧାରଣ କରିବାରେ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ଦେଵୀରୂପଶ୍ଚ ଜାଯତେ । ଗାଯତ୍ରୀକଵଚସ୍ଯାସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ଦେବୀର ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହି ଗାୟତ୍ରୀ କବଚ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର—
ଋଷଯୋ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମାଥର୍ଵଶ୍ଛନ୍ଦାଂସି ନାରଦ । ବ୍ରହ୍ମରୂପା ଦେଵତୋକ୍ତା ଗାଯତ୍ରୀ ପରମା କଲା
ଋଷିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ଅଥର୍ବ। ଛନ୍ଦମାନେ, ନାରଦ, ବ୍ରହ୍ମାର ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ଦେବୀ କହିଛନ୍ତି, ଗାୟତ୍ରୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କଳା।
ତଦ୍ବୀଜଂ ଭର୍ଗ ଇତ୍ଯେଷା ଶକ୍ତିରୁକ୍ତା ମନୀଷିଭିଃ । କୀଲକଂ ଚ ଧିଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମୋକ୍ଷାର୍ଥେ ଵିନିଯୋଜନମ୍
ଏହାର ବୀଜ 'ଭର୍ଗ' ଅଟେ, ଏହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଶକ୍ତି ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। 'ଧିଃ' କିଳକ ବୋଲି କହାଯାଇଛି, ଏହାର ବ୍ୟବହାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ।
ଚତୁର୍ଭିର୍ହୃଦଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତ୍ରିଭିର୍ଵର୍ଣେଃ ଶିରଃ ସ୍ମୃତମ୍ । ଚତୁର୍ଭିଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛିଖା ପଶ୍ଚାତ୍ ତ୍ରିଭିସ୍ତୁ କଵଚଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଚାରି ଅକ୍ଷରରେ ହୃଦୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ତିନି ଅକ୍ଷରରେ ମୁଣ୍ଡ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଚାରି ଅକ୍ଷରରେ ଶିଖା, ପଛରେ, ତିନି ଅକ୍ଷରରେ କବଚ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଭିର୍ନେତ୍ରମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଚତୁର୍ଭିଃ ସ୍ଯାତ୍ତଦସ୍ତ୍ରକମ୍ । ଅଥ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସାଧକାଭୀଷ୍ଟଦାଯକମ୍
ଚାରି ଅକ୍ଷରରେ ନେତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି, ଚାରି ଅକ୍ଷରରେ ଅସ୍ତ୍ର। ଏବେ ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କହିବି, ଯାହା ସାଧକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ମୁକ୍ତାଵିଦ୍ରୁମହେମନୀଲଧଵଲଚ୍ଛାଯୈର୍ମୁଖୈସ୍ତ୍ରୀକ୍ଷଣୈ- ର୍ଯୁକ୍ତାମିନ୍ଦୁନିବଦ୍ଧରତ୍ନମୁକୁଟାଂ ତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଵର୍ଣାତ୍ମିକାମ୍ । ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵରଦାଭଯାଙ୍କୁଶକଶାଃ ଶୁଭ୍ରଂ କପାଲଂ ଗୁଣଂ ଶଙ୍ଖଂ ଚକ୍ରମଥାରଵିନ୍ଦଯୁଗଲଂ ହସ୍ତୈର୍ଵହନ୍ତୀଂ ଭଜେ
ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ, ସୁନା, ନୀଳ ଓ ଧଳା ଛାୟାରେ ଚମକୁଥିବା ପାଞ୍ଚ ମୁଖ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ରତ୍ନର ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତତ୍ତ୍ୱ ଅକ୍ଷରର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବୀ ଦୟା ଓ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାଏ, ହାତରେ ଅଙ୍କୁଶ, ପାଶ, ଶୁଭ୍ର କପାଳ, ମାଳା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀକୁ ମୁଁ ପୂଜା କରେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ପୂର୍ଵତଃ ପାତୁ ସାଵିତ୍ରୀ ପାତୁ ଦକ୍ଷିଣେ । ବ୍ରହ୍ମସନ୍ଧ୍ଯା ତୁ ମେ ପଶ୍ଚାଦୁତ୍ତରାଯାଂ ସରସ୍ଵତୀ
ପୂର୍ବ ଦିଶାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାରେ ସାବିତ୍ରୀ, ପଶ୍ଚିମରେ ବ୍ରହ୍ମସନ୍ଧ୍ୟା, ଉତ୍ତରରେ ସରସ୍ୱତୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାର୍ଵତୀ ମେ ଦିଶଂ ରକ୍ଷେତ୍ପାଵକୀଂ ଜଲଶାଯିନୀ । ଯାତୁଧାନୀ ଦିଶଂ ରକ୍ଷେଦ୍ଯାତୁଧାନଭଯଙ୍କରୀ
ପାର୍ବତୀ ମୋ ଦିଶାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତି ଯେଉଁଜଣି ଜଳରେ ବସିଛନ୍ତି। ଯାତୁଧାନୀ ଦିଶାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦେମନମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର।
ପାଵମାନୀ ଦିଶଂ ରକ୍ଷେତ୍ପଵମାନଵିଲାସିନୀ । ଦିଶଂ ରୌଦ୍ରୀ ଚ ମେ ପାତୁ ରୁଦ୍ରାଣୀ ରୁଦ୍ରରୂପିଣୀ
ପାବମାନୀ ଦିଶାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପବନରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିବା। ରୌଦ୍ରୀ ମୋ ଦିଶାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରୁଦ୍ରାଣୀ, ରୁଦ୍ରର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ମେ ରକ୍ଷେଦଧସ୍ତାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵୀ ତଥା । ଏଵଂ ଦଶ ଦିଶୋ ରକ୍ଷେତ୍ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରୀ
ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତଳେ ବୈଷ୍ଣବୀ। ଏଭଳି ଦଶ ଦିଶାରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ମୋ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତତ୍ପଦଂ ପାତୁ ମେ ପାଦୌ ଜଙ୍ଘେ ମେ ସଵିତୁଃ ପଦମ୍ । ଵରେଣ୍ଯଂ କଟିଦେଶେ ତୁ ନାଭିଂ ଭର୍ଗସ୍ତଥୈଵ ଚ
'ତତ୍' ଶବ୍ଦ ମୋ ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, 'ସବିତୁର୍' ମୋ ଜଂଘାକୁ। 'ବରେଣ୍ୟମ୍' ମୋ କଟିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, 'ଭର୍ଗ' ମୋ ନାଭିକୁ।
ଦେଵସ୍ଯ ମେ ତଦ୍ଧୃଦଯଂ ଧୀମହୀତି ଚ ଗଲ୍ଲଯୋଃ । ଧିଯଃ ପଦଂ ଚ ମେ ନେତ୍ରେ ଯଃ ପଦଂ ମେ ଲଲାଟକମ୍
'ଦେବସ୍ୟ' ମୋ ହୃଦୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, 'ଧୀମହି' ମୋ କଣ୍ଠକୁ। 'ଧିଃ' ଶବ୍ଦ ମୋ ନେତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, 'ଯଃ' ମୋ ଲଳାଟକୁ।
ନଃ ପାତୁ ମେ ପଦଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଶିଖାଯାଂ ମେ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍ । ତତ୍ପଦଂ ପାତୁ ମୂର୍ଧାନଂ ସକାରଃ ପାତୁ ଭାଲକମ୍
'ନଃ' ଶବ୍ଦ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, 'ପ୍ରଚୋଦୟାତ୍' ମୋ ଶିଖାକୁ। 'ତତ୍' ଶବ୍ଦ ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, 'ସ' ମୋ ଭାଲକୁ।
ଚକ୍ଷୁଷୀ ତୁ ଵିକାରାର୍ଣସ୍ତୁକାରସ୍ତୁ କପୋଲଯୋଃ । ନାସାପୁଟଂ ଵକାରାର୍ଣୋ ରେକାରସ୍ତୁ ମୁଖେ ତଥା
‘ତୁ’ ଅକ୍ଷର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ‘କ’ ଗାଲକୁ, ‘ନ’ ନାକର ତଳକୁ, ଏବଂ ‘ର’ ମୁହଁକୁ ଭଳି ରକ୍ଷା କରେ।
ଣିକାର ଊର୍ଧ୍ଵମୋଷ୍ଠଂ ତୁ ଯକାରସ୍ତ୍ଵଧରୋଷ୍ଠକମ୍ । ଆସ୍ଯମଧ୍ଯେ ଭକାରାର୍ଣୋ ର୍ଗୋକାରଶ୍ଚିବୁକେ ତଥା
‘ଣ’ ଉପର ଓଠକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ‘ୟ’ ତଳ ଓଠକୁ, ‘ଭ’ ମୁହଁର ମଧ୍ୟକୁ, ଏବଂ ‘ଗ’ ଠୋଡକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଦେକାରଃ କଣ୍ଠଦେଶେ ତୁ ଵକାରଃ ସ୍କନ୍ଧଦେଶକମ୍ । ସ୍ଯକାରୋ ଦକ୍ଷିଣଂ ହସ୍ତଂ ଧୀକାରୋ ଵାମହସ୍ତକମ୍
‘ଡ’ ଗଳାକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ‘ବ’ କାନ୍ଧକୁ, ‘ସ୍ୟ’ ଡାହାଣ ହାତକୁ, ଏବଂ ‘ଧି’ ବାମ ହାତକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ମକାରୋ ହୃଦଯଂ ରକ୍ଷେଦ୍ଧିକାର ଉଦରେ ତଥା । ଧିକାରୋ ନାଭିଦେଶେ ତୁ ଯୋକାରସ୍ତୁ କଟିଂ ତଥା
‘ମ’ ହୃଦୟକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ‘ଧି’ ଉଦରକୁ, ‘ଧି’ ନାଭିକୁ, ଏବଂ ‘ୟ’ କଟିକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଗୁହ୍ଯଂ ରକ୍ଷତୁ ଯୋକାର ଊରୂ ଦ୍ଵୌ ନଃ ପଦାକ୍ଷରମ୍ । ପ୍ରକାରୋ ଜାନୁନୀ ରକ୍ଷେଚ୍ଚୋକାରୋ ଜଙ୍ଘଦେଶକମ୍
‘ୟ’ ଗୁପ୍ତ ଅଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଦୁଇ ଉରୁକୁ ‘ନ’ ଅକ୍ଷର ରକ୍ଷା କରେ, ‘ପ୍ର’ ଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଏବଂ ‘ଚୋ’ ଗୋଡ଼ର ତଳକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଦକାରଂ ଗୁଲ୍ଫଦେଶେ ତୁ ଯକାରଃ ପଦଯୁଗ୍ମକମ୍ । ତକାରଵ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଚୈଵ ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ମେ ସଦାଵତୁ
‘ଦ’ ଗୁଲ୍ଫକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ‘ୟ’ ଦୁଇ ପାଦକୁ, ଏବଂ ‘ତ’ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ସଦା ସମସ୍ତ ଅଂଗକୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ଇଦଂ ତୁ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯଂ ବାଧାଶତଵିନାଶନମ୍ । ଚତୁଃଷଷ୍ଟିକଲାଵିଦ୍ଯାଦାଯକଂ ମୋକ୍ଷକାରକମ୍
ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ଶତଧା ପ୍ରକାରର ବିପଦକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ଚଉଷଠି କଳାର ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ମୋକ୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚାଇଥାଏ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଧିଗଚ୍ଛତି । ପଠନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦ୍ଵାପି ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏହା ପଠିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଲାଭ କରାଯାଏ, ଏବଂ ହଜାର ଗାଈର ଫଳ ମିଳେ।
ଗାଯତ୍ରୀହୃଦଯମ୍ ନାରଦ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ ଦେଵଦେଵେଶ ଭୂତଭଵ୍ଯଜଗତ୍ପ୍ରଭୋ । କଵଚଂ ଚ ଶ୍ରୁତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଗାଯତ୍ରୀମନ୍ତ୍ରଵିଗ୍ରହମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଭଗବନ୍, ଦେବଦେବଙ୍କ, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ବର୍ତମାନ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ ଦିବ୍ୟ କବଚ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ଶରୀର ଶୁଣିଛି।
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଗାଯତ୍ରୀହୃଦଯଂ ପରମ୍ । ଯଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଭଵେତ୍ଯୁଣ୍ଯଂ ଗାଯତ୍ରୀଜପତୋଽଖିଲମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଗାୟତ୍ରୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୃଦୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯାହାକୁ ଧାରଣ କରିଲେ ଗାୟତ୍ରୀ ଜପର ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ହୃଦଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ନାରଦାଥର୍ଵଣେ ସ୍ଫୁଟମ୍ । ତଦେଵାହଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରହସ୍ଯାତିରହସ୍ଯକମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବୀଙ୍କର ହୃଦୟ ନାରଦ ଏବଂ ଅଥର୍ବଣଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଶିଖାଯାଇଛି; ଏହି ଅତି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟକୁ ମୁଁ ଏବେ କହିବି।
ଵିରାଡ୍ରୂପାଂ ମହାଦେଵୀଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵେଦମାତରମ୍ । ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତସ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଥାଙ୍ଗେଷୁ ଧ୍ଯାଯେଦେତାଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ
ବିଶ୍ୱର ରୂପରେ ମହାଦେବୀ ଗାୟତ୍ରୀ, ବେଦମାତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କର ଅଂଗଗୁଡ଼ିକୁ ଏହି ଦେବୀମାନେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ପିଣ୍ଡବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଯୋରୈକ୍ଯାଦ୍ଭାଵଯେତ୍ସ୍ଵତନୌ ତଥା । ଦେଵୀରୂପେ ନିଜେ ଦେହେ ତନ୍ମଯତ୍ଵାଯ ସାଧକଃ
ପିଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକତ୍ୱକୁ ନିଜ ଶରୀରରେ ଅନୁଭବ କରି, ସାଧକ ଦେବୀଙ୍କର ରୂପକୁ ନିଜ ଦେହରେ ଭାବିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ।
ନାଦେଵୋଽଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଦେଵମିତି ଵେଦଵିଦୋ ଵିଦୁଃ । ତତୋଽଭେଦାଯ କାଯେ ସ୍ଵେ ଭାଵଯେଦ୍ଦେଵତା ଇମାଃ
ବେଦ ଜଣା ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି, ‘ଦେବତାକୁ କେବଳ ଦେବତା ଉପାସନା କରିପାରିବେ।’ ତେଣୁ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ନିଜ ଶରୀରରେ ଏହି ଦେବୀମାନେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ତତ୍ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତନ୍ମଯତ୍ଵମଥୋ ଭଵେତ୍ । ଗାଯତ୍ରୀହୃଦଯସ୍ଯାସ୍ଯାପ୍ଯହମେଵ ଋଷିଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏବେ ମୁଁ କହିବି କିପରି ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ହୁଏ; ଗାୟତ୍ରୀ ହୃଦୟର ଋଷି ମୁଁ ନିଜେ ଗଣାଯାଏ।
ଗାଯତ୍ରୀଚ୍ଛନ୍ଦ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଦେଵତା ପରମେଶ୍ଵରୀ । ପୂର୍ଵୋକ୍ତେନ ପ୍ରକାରେଣ କୁର୍ଯାଦଙ୍ଗାନି ଷଟ୍କ୍ରମାତ୍ । ଆସନେ ଵିଜନେ ଦେଶେ ଧ୍ଯାଯେଦେକାଗ୍ରମାନସଃ
ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ, ପରମେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ; ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଥିବା ପ୍ରକାରରେ, ଷଡ଼ଅଂଗ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ, ଏକାନ୍ତ ଜାଗାରେ ଆସନରେ ବସି ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି।