ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ଆଗ୍ନେଯଂ ଭସ୍ମନା ସ୍ନାନଂ ଯତୀନାଂ ଚ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଅଗ୍ନିଜ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ ଯତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଗରିମା ରଖେ।
ଆର୍ଦ୍ରସ୍ନାନାଦ୍ଵରଂ ଭସ୍ମସ୍ନାନମାର୍ଦ୍ରଵଧୋ ଧ୍ରୁଵଃ । ଆର୍ଦ୍ରଂ ତୁ ପ୍ରକୃତିଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରକୃତିଂ ବନ୍ଧନଂ ଵିଦୁଃ
ଭିଜା ସ୍ନାନ ଠାରୁ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ ଉତ୍ତମ; ଭିଜା ପଦାର୍ଥର ନାଶ ନିଶ୍ଚିତ। ଭିଜାକୁ ପ୍ରକୃତି ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ପ୍ରକୃତିକୁ ବନ୍ଧନ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ପ୍ରକୃତେସ୍ତୁ ପ୍ରହାଣାଯ ଭସ୍ମନା ସ୍ନାନମିଷ୍ଯତେ । ଭସ୍ମନା ସଦୃଶଂ ବ୍ରହ୍ଯନ୍ନାସ୍ତି ଲୋକତ୍ରଯେଷ୍ଵପି
ପ୍ରକୃତିର ନିବୃତ୍ତି ପାଇଁ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି; ତିନି ଲୋକରେ ଭସ୍ମ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ।
ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ମଙ୍ଗଲାର୍ଥଂ ଚ ପଵିତ୍ରାର୍ଥଂ ପୁରା ସୁରୈଃ । ଭସ୍ମ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନେ ପୂର୍ଵଂ ଦତ୍ତଂ ଦେଵ୍ଯୈ ପ୍ରିଯେଣ ତୁ
ରକ୍ଷା, ମଙ୍ଗଳ ଓ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ, ମୁନି, ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଦେବତାମାନେ ଭଲପାଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଭସ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦେତଚ୍ଛିରଃସ୍ନାନମାଗ୍ନେଯଂ ଯଃ ସମାଚରେତ୍ । ଭଵପାଶୈର୍ଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏହିକାରଣରୁ, ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନିଜ ଭସ୍ମରେ ମୁଣ୍ଡ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଭବବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଜ୍ଵରରକ୍ଷଃପିଶାଚାଶ୍ଚ ପୂତନାକୁଷ୍ଠଗୁଲ୍ମକାଃ । ଭଗନ୍ଦରାଣି ସର୍ଵାଣି ଚାଶୀତିର୍ଵାତରୋଗକାଃ
ଜ୍ୱର, ରକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ପୁତନା, କୁଷ୍ଠ, ଗୁଳ୍ମ ରୋଗ, ଭଗନ୍ଦର ଏବଂ ଅସୀ ଟି ପ୍ରକାରର ବାତ ରୋଗ—
ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଃ ପିତ୍ତରୋଗାଃ ଶ୍ଲେଷ୍ମା ସପ୍ତତ୍ରିପଞ୍ଚକାଃ । ଵ୍ଯାଘ୍ରଚୌରଭଯଂ ଚୈଵାପ୍ଯନ୍ଯେ ଦୁଷ୍ଟଗ୍ରହା ଅପି
ଚଉଷଠିଟି ପିତ୍ତର ରୋଗ, ପଚାତ୍ତରଟି କଫର ରୋଗ, ଏବଂ ବାଘ, ଚୋର ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତ-ପ୍ରେତର ଭୟ ଅଛି।
ଭସ୍ମସ୍ନାନେନ ନଶ୍ଯନ୍ତି ସିଂହେନୈଵ ଯଥା ଗଜାଃ । ଶୁଦ୍ଧଶୀତଜଲେନୈଵ ଭସ୍ମନା ଚ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ଏସବୁ ରୋଗ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କରିବାରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ଶିଂହ ଦ୍ୱାରା ହାତୀ ହାରିଯାଏ; ଶୁଦ୍ଧ ଢିଠା ଜଳ ଓ ଭସ୍ମରେ ତିନି ଧାରା ଲଗାଇଲେ ଏହା ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଯୋ ଧାରଯେତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନ ସଂଶଯଃ । (ଭସ୍ମନା ଚ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଚ ଯଃ କୋଽପି ଧାରଯେତ୍ପରମ୍ । ସ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମାପ୍ନୋତି ମୁକ୍ତପାପୋ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମ ଧାରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାହାକୁ ପାଇଁଥାଏ; ଭସ୍ମରେ ତିନି ଧାରା ଲଗାଇ ଯେଉଁଠି ଧାରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ପାପ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପାଇଁଥାଏ।
ନାଶଯେଲ୍ଲିଖିତାଂ ଯାମୀଂ ଲଲାଟସ୍ଥାଂ ଲିପିଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । କଣ୍ଠୋପରିକୃତଂ ପାପଂ ନାଶଯେତ୍ତତ୍ପ୍ରଧାରଣାତ୍
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲଲାଟରେ ଲିଖିତ ଯମର ଚିହ୍ନକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଏବଂ ଗଳାରେ ଧାରଣ କରିଲେ ଗଳାକୁ ଘେରିଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
କଣ୍ଠେ ଚ ଧାରଣାତ୍କଣ୍ଠଭୋଗାଦିକୃତପାତକମ୍ । ବାହ୍ଵୋର୍ବାହୁକୃତଂ ପାପଂ ଵକ୍ଷସା ମନସା କୃତମ୍
ଗଳାରେ ଧାରଣ କରିଲେ ଗଳା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଓ ତାହା ସହିତ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ବାହାରେ ଧାରଣ କରିଲେ ବାହା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ଛାତିରେ ଧାରଣ କରିଲେ ମନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ନାଭ୍ଯାଂ ଶିଶ୍ନକୃତଂ ପାପଂ ଗୁଦେ ଗୁଦକୃତଂ ହରେତ୍ । ପାର୍ଶ୍ଵଯୋର୍ଧାରଣାଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପରସ୍ତ୍ର୍ଯାଲିଙ୍ଗନାଦିକମ୍
ନାଭିରେ ଧାରଣ କରିଲେ ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ଗୁଦରେ ଧାରଣ କରିଲେ ଗୁଦ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଧାରଣ କରିଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପରସ୍ତ୍ରୀକୁ ଆଲିଂଗନ କରିବା ଭଳି ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ତଦ୍ଭସ୍ମଧାରଣଂ ଶସ୍ତଂ ସର୍ଵତ୍ରୈଵ ତ୍ରିଲିଙ୍ଗକମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନାଂ ତ୍ରଯ୍ଯଗ୍ନୀନାଂ ଚ ଧାରଣମ୍
ଏହି ଭସ୍ମରେ ତିନି ଚିହ୍ନ ଲଗାଇ ଧାରଣ କରିବା ସମସ୍ତଠିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର ଓ ବେଦର ତିନି ଅଗ୍ନିର ଚିହ୍ନ।
ଗୁଣଲୋକତ୍ରଯାଣାଂ ଚ ଧାରଣଂ ତେନ ଵୈ କୃତମ୍ । ଭସ୍ମଚ୍ଛନ୍ନୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ମହାପାତକସମ୍ଭଵୈଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଗୁଣ ଓ ତିନି ଲୋକର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରାଯାଏ; ଭସ୍ମରେ ଢାକା ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱିଜ ମହାପାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୋଷ ତୁରନ୍ତ ଦୂର କରିଥାଏ।
ଦୋଷୈର୍ଵିଯୁଜ୍ଯତେ ସଦ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଚ ନ ସଂଶଯଃ । ଭସ୍ମନିଷ୍ଠସ୍ଯ ଦହ୍ଯନ୍ତେ ଦୋଷା ଭସ୍ମାଗ୍ନିସଙ୍ଗମାତ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଭସ୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଦୋଷ ଭସ୍ମ ଓ ଅଗ୍ନିର ମିଶ୍ରଣରେ ଜଳିଯାଏ।
ଭସ୍ମସ୍ନାନଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଆତ୍ମନିଷ୍ଠ ଇତି ସ୍ମୃତଃ । ଭସ୍ମନା ଦିଗ୍ଧସର୍ଵାଙ୍ଗୋ ଭସ୍ମଦୀପ୍ତତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକଃ
ଭସ୍ମ ସ୍ନାନରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦେହ ଭସ୍ମରେ ଲଗାଯାଇଛି ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ତିନି ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛି।
ଭସ୍ମଶାଯୀ ଚ ପୁରୁଷୋ ଭସ୍ମନିଷ୍ଠ ଇତି ସ୍ମୃତଃ । ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଦ୍ଯା ରୋଗାଶ୍ଚାତୀଵ ଦୁଃସହାଃ
ଯେଉଁଠି ଭସ୍ମ ଉପରେ ଶୋଇଥାଏ, ସେ ଭସ୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ ରୋଗ ଅଛି।
ଭସ୍ମନିଷ୍ଠସ୍ଯ ସାନ୍ନିଧ୍ଯାଦ୍ଵିଦ୍ରଵନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ । ଭାସନାଦ୍ଭସିତଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଭସ୍ମ କଲ୍ମଷଭକ୍ଷଣାତ୍
ଭସ୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଭୂତ-ପ୍ରେତ ଦୂର ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଭସ୍ମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ 'ଭସ୍ମ' କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏହା ଦୂଷିତିକୁ ଖାଇଯାଏ।
ଭୂତିର୍ଭୂତିକରୀ ପୁଂସାଂ ରକ୍ଷା ରକ୍ଷାକରୀ ପୁରା । ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରିଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂତପ୍ରେତପୁରଃସରାଃ
ଭସ୍ମକୁ 'ଭୂତି' କୁହାଯାଏ କାରଣ ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥାଏ; ଏହା ପୁରାତନ ରକ୍ଷା ଓ ରକ୍ଷାକରୀ; ତିନି ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ଦେଖି ଭୂତ, ପ୍ରେତ ଓ ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ—
ଭୀତାଃ ପ୍ରକମ୍ପିତାଃ ଶୀଘ୍ରଂ ନଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ । ସ୍ମରଣାଦେଵ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଯଥା ପାପଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଭୟଭୀତ ଓ କମ୍ପିତ ହୋଇ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଯେପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଅପ୍ଯକାର୍ଯସହସ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା ଯଃ ସ୍ନାତି ଭସ୍ମନା । ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦହତେ ଭସ୍ମ ଯଥାଗ୍ନିସ୍ତେଜସା ଵନମ୍
ଯଦି ଏକେ ହଜାର ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ଭସ୍ମରେ ସ୍ନାନ କରେ, ଭସ୍ମ ସେସବୁକୁ ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତିରେ ଜଙ୍ଗଲ ଜଳିଯାଇଥିବା ପରି ଦୂର କରିଦେଇଥାଏ।
କୃତ୍ଵାପି ଚାତୁଲଂ ପାପଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲେଽପି ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ଭସ୍ମସ୍ନାଯୀ ଭଵେତ୍କଶ୍ଚିତ୍କ୍ଷିପ୍ରଂ ପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଭସ୍ମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସେ ତୁରନ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଭସ୍ମସ୍ନାନାଦ୍ଧି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ମତ୍ସମୀପଂ ସମାଗମ୍ଯ ନ ସ ଭୂଯୋଽଭିଵର୍ତତେ
ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଆତ୍ମା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ, କ୍ରୋଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦମିତ ହୋଇଯାଏ; ମୋ ସମୀପକୁ ଆସିଲେ ସେ ପୁନି ଫେରି ନାହିଁ।
ଵନସ୍ପତିଗତେ ସୋମେ ଭସ୍ମୋଦ୍ଧୂଲିତଵିଗ୍ରହଃ । ଅର୍ଚିତଂ ଶଙ୍କରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ବନସ୍ପତିରେ ସୋମ ଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁଠି ଦେହ ଭସ୍ମରେ ଝାଡି ଦିଆଯାଇଛି, ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପୂଜା କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଆଯୁଷ୍କାମୋଽଥଵା ଵିଦ୍ଵାନ୍ଭୂତିକାମୋଽଥଵା ନରଃ । ନିତ୍ଯଂ ଵୈ ଧାରଯେଦ୍ଭସ୍ମ ମୋକ୍ଷକାମୀ ଚ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ଜ୍ଞାନ, ଧନ-ସମ୍ପଦ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଶୁଧ୍ଧ ଭସ୍ମ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜ ମାନ୍ୟଙ୍କୁ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ପରମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାତ୍ମକମ୍ । ଯେ ଘୋରା ରାକ୍ଷସାଃ ପ୍ରେତା ଯେ ଚାନ୍ଯେ କ୍ଷୁଦ୍ରଜନ୍ତଵଃ
ତିନି ଧାଡ଼ିର ଚିହ୍ନ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର, ଏହି ଚିହ୍ନରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବାଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଅଛି; ଏହାକୁ ଦେଖି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ, ପ୍ରେତ ଓ ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ—
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଲାଯନ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ । କୃତ୍ଵା ଶୌଚାଦିକଂ କର୍ମ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଵିମଲେ ଜଲେ
ତିନି ଧାଡ଼ିର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧିଥିବାକୁ ଦେଖି ଏମାନେ ଦୌଡ଼ି ଯାନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଶୁଧ୍ଧି ଓ ସ୍ନାନ କରି ପରିସ୍କାର ଜଳରେ ନିସ୍ପତ୍ତି କରିବା ପରେ—
ଭସ୍ମନୋଦ୍ଧୂଲନଂ କାର୍ଯମାପାଦତଲମସ୍ତକମ୍ । କେଵଲଂ ଵାରୁଣଂ ସ୍ନାନଂ ଦେହେ ବାହ୍ଯମଲାପହମ୍
ଭସ୍ମକୁ ପାଦ ତଳରୁ ମୁଣ୍ଡ ଶିରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଗିବା ଉଚିତ। ବାରୁଣ ସ୍ନାନ କେବଳ ଦେହର ବାହ୍ୟ ମଳକୁ ଦୂର କରେ।
ଵିଭୂତିସ୍ତାନମନଘଂ ବାହ୍ଯାନ୍ତରମଲାପହମ୍ । ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାପି ଵାରୁଣଂ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ପରଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ଭସ୍ମ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ବାହ୍ୟ ଓ ଆଭ୍ୟନ୍ତର ମଳକୁ ଦୂର କରେ। ବାରୁଣ ସ୍ନାନ ଛାଡି ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପାସନାରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
କୃତମପ୍ଯକୃତଂ ସତ୍ଯଂ ଭସ୍ମସ୍ନାନଂ ଵିନା ମୁନେ । ଭସ୍ମସ୍ନାନଂ ଶ୍ରୁତିପ୍ରୋକ୍ତମାଗ୍ନେଯଂ ସ୍ନାନମୁଚ୍ଯତେ
ମୁନି, ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ ଛଡି ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସତ୍ୟ ସ୍ନାନ ହୁଏନାହିଁ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନକୁ ଅଗ୍ନି ସ୍ନାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।