ଈଶାନେନ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସ୍ଵମୂର୍ଧନି ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍ । ତତ ଆଦାଯ ତଦ୍ଭସ୍ମ ମୁଖେ ଚ ପୁରୁଷେଣ ତୁ
ଈଶାନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଭସ୍ମ ରଖିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ଏହି ଭସ୍ମ ନେଇ, ମୁଁହରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଅଘୋରାଖ୍ଯେଣ ହୃଦଯେ ଗୁହ୍ଯେ ଵାମାହ୍ଵଯେନ ଚ । ସଦ୍ଯୋଜାତାଭିଧାନେନ ଭସ୍ମ ପାଦଦ୍ଵଯେ କ୍ଷିପେତ୍
ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟରେ, ଗୁପ୍ତସ୍ଥାନରେ ବାମାହ୍ୱୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ସଦ୍ୟୋଜାତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ପାଦରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ପ୍ରଣଵେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣୋଦ୍ଧୂଲନଂ ତତଃ । ଏତଦାଗ୍ନେଯକଂ ସ୍ନାନମୁଦିତଂ ପରମର୍ଷିଭିଃ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରରେ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଛିଟିବା ଉଚିତ; ଏହି ଅଗ୍ନେୟ ସ୍ନାନ ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵକର୍ମସମୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ କୁର୍ଯାଦାଦାଵିଦଂ ବୁଧଃ । ତତଃ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ହସ୍ତାଦୀନୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯଥାଵିଧି
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ହାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଗ ଧୋଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ତିର୍ଯକ୍ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଵିଧିନା ଲଲାଟେ ହୃଦଯେ ଗଲେ । ପଞ୍ଚଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଭିର୍ଵାପି କୃତେନ ଭସିତେନ ଚ
ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଲଳାଟ, ହୃଦୟ ଓ ଗଳାରେ, ପାଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ଘୃତମେତତ୍ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵକର୍ମସୁ ପାଵନମ୍ । ଶୂଦ୍ରୈରନ୍ତ୍ଯଜହସ୍ତସ୍ଥଂ ନ ଧାର୍ଯଂ ଭସ୍ମ ଚ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହି ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କରେ; ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଲୋକ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଭସ୍ମ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭସ୍ମନା ସାଗ୍ନିହୋତ୍ରେଣ ଲିପ୍ତଃ କର୍ମ ସମାଚରେତ୍ । ଅନ୍ଯଥା ସର୍ଵକର୍ମାଣି ନ ଫଲନ୍ତି କଦାଚନ
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରୁ ଆସିଥିବା ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ଲଗାଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ନହେଲେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେଉଁ ଫଳ ଦେଇନାହିଁ।
ସତ୍ଯଂ ଶୌଚଂ ଜପୋ ହୋମସ୍ତୀର୍ଥଂ ଦେଵାଦିପୂଜନମ୍ । ତସ୍ଯ ଵ୍ଯର୍ଥମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଯସ୍ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ନ ଧାରଯେତ୍
ସତ୍ୟ, ପବିତ୍ରତା, ଜପ, ହୋମ, ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା, ଦେବପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ—ଏସବୁ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିନଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଅର୍ଥହୀନ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧୃଗ୍ଵିପ୍ରଵରୋ ଯୋ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧରଃ ଶୁଚିଃ । ସ ହନ୍ତି ରୋଗଦୁରିତଵ୍ଯାଧିଦୁର୍ଭିକ୍ଷତସ୍କରାନ୍
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ପବିତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୋଗ, ଅପସ୍ରି, ବ୍ୟାଧି, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଚୋରମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥାଏ।
ସମାପ୍ନୋତି ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତୋ ନାଵର୍ତତେ ପୁନଃ । ସ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ପୂଜ୍ଯୋ ଵିପ୍ରୈଃ ସୁରୈରପି
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହାଠାରୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ନାହିଁ; ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ପାଙ୍କ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କରେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନୀୟ ମନେ କରନ୍ତି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯଜ୍ଞେ ଜପେ ହୋମେ ଵୈଶ୍ଵଦେଵେ ସୁରାର୍ଚନେ । ଧୃତତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଃ ପୂତାତ୍ମା ମୃତ୍ଯୁଂ ଜଯତି ମାନଵଃ । ଭସ୍ମଧାରଣମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଭୂଯୋଽପି କଥଯାମି ତେ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଯଜ୍ଞ, ଜପ, ହୋମ, ବୈଶ୍ୱଦେବ ଓ ଦେବପୂଜାରେ, ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ମାନବ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରେ; ଭସ୍ମ ଧାରଣର ମହିମା ଆଉ ଏକଥା ତୁମକୁ କହିବି।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡଧାରଣମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ମହାପାତକସଙ୍ଘାଶ୍ଚ ପାତକାନ୍ଯପରାଣ୍ଯପି । ନଶ୍ଯନ୍ତି ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନ ଚାନ୍ଯଥା
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା। ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ମହାପାପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ ମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ଏହା କେବେ ଭଳି ହେବ ନାହିଁ।
ଏକଂ ଭସ୍ମ ଧୃତଂ ଯେନ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ । ଯତୀନାଂ ଜ୍ଞାନଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵାନସ୍ଥାନାଂ ଵିରକ୍ତିଦମ୍
ଏକଟି ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କେତେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣ। ଏହା ଯତୀମାନେ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ, ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ପାଇଁ ବିରାକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଗୃହସ୍ଥାନାଂ ମୁନେ ତଦ୍ଵଦ୍ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧିକରଂ ତଥା । ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଶ୍ରମସ୍ଥାନାଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯପ୍ରଦମେଵ ଚ
ମୁନି, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଇଁ ଏହିଭଳି ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଅଧ୍ୟୟନର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ନିତ୍ଯମନ୍ଯେଷାଂ ପାପନାଶନମ୍ । ଭସ୍ମନୋଦ୍ଧୂଲନଂ ଚୈଵ ତଥା ତିର୍ଯକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଏହା ସଦା ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ପାପ ନାଶ କରେ। ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଓ ତିର୍ଯ୍ୟକ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଵିଧତ୍ତେ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ଭସ୍ମନୋଦ୍ଧୂଲନଂ ଚୈଵ ତଥା ତିର୍ଯକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଓ ତିର୍ଯ୍ୟକ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲଗାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି।
ଯଜ୍ଞତ୍ଵେନୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଵିଧତ୍ତେ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ଭସ୍ମନୋଦ୍ଧୂଲନଂ ଚୈଵ ତଥା ତିର୍ଯକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଏହାକୁ ଯଜ୍ଞ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି—ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଓ ତିର୍ଯ୍ୟକ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ମଧ୍ୟ।
ସର୍ଵଧର୍ମତଯା ତେଷାଂ ଵିଧତ୍ତେ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ଭସ୍ମନୋଦ୍ଧୂଲନଂ ଚୈଵ ତଥା ତିର୍ଯକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ମୂଳ ଭାବେ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଏହି ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଓ ତିର୍ଯ୍ୟକ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲଗାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି।
ମାହେଶ୍ଵରାଣାଂ ଲିଙ୍ଗାର୍ଥଂ ଵିଧତ୍ତେ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ଭସ୍ମନୋଦ୍ଧୂଲନଂ ଚୈଵ ତଥା ତିର୍ଯକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଓ ତିର୍ଯ୍ୟକ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଲଗାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି।
ଵିଜ୍ଞାନାର୍ଥଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଵିଧତ୍ତେ ଵୈଦିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ଶିଵେନ ଵିଷ୍ଣୁନା ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଜ୍ରିଣା ତଥା
ସମସ୍ତଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଏହି ଭସ୍ମ ଲଗାଇବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି—ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିଛନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭେଣ ତଦଵତାରୈର୍ଵରୁଣାଦିଭିଃ । ଦେଵତାଭିର୍ଧୃତଂ ଭସ୍ମ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରୋଦ୍ଧୂଲନାତ୍ମକମ୍
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ତାଙ୍କ ଅବତାରମାନେ, ବରୁଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଭାବରେ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଉମାଦେଵ୍ଯା ଚ ଲକ୍ଷ୍ଯା ଚ ଵାଚା ଚାନ୍ଯାଭିରାସ୍ତିକୈଃ । ସର୍ଵସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଧୃତଂ ଭସ୍ମ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରୋଦ୍ଧୂଲନାତ୍ମନା
ଉମାଦେବୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଜଣା ଜଣା ନାରୀ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଭାବରେ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସଗନ୍ଧର୍ଵସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଦିଭିଃ । ମୁନିଭିଶ୍ଚ ଧୃତଂ ଭସ୍ମ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରୋଦ୍ଧୂଲନାତ୍ମନା
ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଭାବରେ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରେରପି ଚ ସଙ୍କରୈଃ । ଅପଭ୍ରଂଶୈର୍ଧୃତଂ ଭସ୍ମ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରୋଦ୍ଧୂଲନାତ୍ମନା
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ମିଶ୍ର ଜାତି, ଭିନ୍ନ ଭାଷା ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଭାବରେ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଉଦ୍ଧୂଲନଂ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଚ ଯୈଃ ସମାଚରିତଂ ମୁଦା । ତ ଏଵ ଶିଷ୍ଟା ଵିଦ୍ଵାଂସୋ ନେତରେ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ
ଯେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଜ୍ଞାନୀ; ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହଁନ୍ତି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶିଵଲିଙ୍ଗଂ ମଣିଃ ସଖ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରଃ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରସ୍ତଥା । ଵିଭୂତିରୌଷଧଂ ପୁଂସାଂ ମୁକ୍ତିସ୍ତ୍ରୀଵଶ୍ଯକର୍ମଣି
ଶିବଲିଙ୍ଗ, ମଣି, ସଖ୍ୟତା, ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଓ ଭିଭୂତି—ଏହାମାନେ ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଓ ନାରୀବଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଔଷଧ ଭଳି।
ଭୁନକ୍ତି ଯତ୍ର ଭସ୍ମାଙ୍ଗୋ ମୂର୍ଖୋ ଵା ପଣ୍ଡିତୋଽପି ଵା । ତତ୍ର ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମହାଦେଵଃ ସପତ୍ନୀକୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ
ଯେଉଁଠି ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଖାଏ, ସେ ମୂର୍ଖ ହେଉ କି ଜ୍ଞାନୀ, ସେଠି ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।
ଭସ୍ମସଞ୍ଛନ୍ନସର୍ଵାଙ୍ଗମନୁଗଚ୍ଛତି ଯଃ ପୁମାନ୍ । ସର୍ଵପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ପୂଜିତୋ ମାନଵୋଽଚିରାତ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ସମସ୍ତ ଶରୀରକୁ ଭସ୍ମରେ ଢାକି ନେଇଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଭସ୍ମସଞ୍ଛନ୍ନସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ଯଃ ସ୍ତୌତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସହ । ସର୍ଵପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ପୂଜ୍ଯତେ ମାନଵୋଽଚିରାତ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭସ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଶରୀର ଢାକିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରିଣେ ଭିକ୍ଷାପ୍ରଦାନେନ ହି କେଵଲମ୍ । ତେନାଧୀତଂ ଶ୍ରୁତଂ ତେନ ତେନ ସର୍ଵମନୁଷ୍ଠିତମ୍
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ, ସେ ଯାହା ପଢ଼ିଛନ୍ତି, ଶୁଣିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କରିଛନ୍ତି, ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।