ସର୍ଵପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ । ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ ଯେନ ଚରିତଂ ଵିଧିଵଦ୍ବୁଧୈଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ନୀତିମତିକ ଭାବେ ପାଳନ କରିଥାଏ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ ନାମ ଶିରସ୍ଯାଥର୍ଵଣଶ୍ରୁତେଃ । ଯଦୁକ୍ତଂ ତଦ୍ଧି ନୈଵାନ୍ଯତ୍ତତ୍ତୁ ପୁଣ୍ଯେନ ଲଭ୍ଯତେ
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ନାମକ ବ୍ରତ ଯାହା ଅଥର୍ବଣ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଏହା ଅନ୍ୟ କୌଣସିଠି ମିଳେ ନାହିଁ; ଏହି ବ୍ରତ କେବଳ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ ।
ଶାଖାଭେଦେଷୁ ନାମାନି ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଭେଦତଃ । ପଠ୍ଯନ୍ତେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଶାଖାସ୍ଵେକଵ୍ରତଂ ହି ତତ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଭିନ୍ନ ବେଦଶାଖା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବ୍ରତର ନାମ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଶାଖାରେ ଏହି ବ୍ରତ ଏକଟି ହିଁ ।
ସର୍ଵଶାଖାସୁ ଵସ୍ତ୍ଵେକଂ ଶିଵାଖ୍ଯଂ ସତ୍ଯଚିଦ୍ଘନମ୍ । ତଥା ତଦ୍ଵିଷଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ତଥୈଵ ଚ ଶିରୋତଵ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ବେଦଶାଖାରେ ଏକଟି ମାନ୍ୟତା ଅଛି—ଏହାକୁ 'ଶିବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଚେତନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହିପରି ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିରୋବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ଏକଟି ହିଁ ।
ଶିରୋଵ୍ରତଵିହୀନସ୍ତୁ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ । ଅପି ସର୍ଵାସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ସୋଽଧିକାରୀ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଶିରୋବ୍ରତ ନାହିଁ, ସେଠି ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଅନୁପସ୍ଥିତ; ଯଦିଓ ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ କାର୍ଯଂ ପାପକାନ୍ତାରଦାହକମ୍ । ସାଧନଂ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାଂ ଯତସ୍ତତ୍ସମ୍ଯଗାଚରେତ୍
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ଅବଶ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ପାପର ମୂଳକୁ ଦହିଦିଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉପାୟ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର ।
ଶ୍ରୁତିରାଥର୍ଵଣୀ ସୂକ୍ଷ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରକାଶିନୀ । ଯଦୁଵାଚ ଵ୍ରତଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତନ୍ନିତ୍ଯଂ ସମ୍ଯଗାଚରେତ୍
ଅଥର୍ବଣ ବେଦର ଶ୍ରୁତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏହା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; ଯେ ବ୍ରତକୁ ସେ ଆଦର ସହ କହିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ସଦା ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନିରିତ୍ଯାଦିଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ଷଡ୍ଭିଃ ଶୁଦ୍ଧେନ ଭସ୍ମନା । ସର୍ଵାଙ୍ଗୋଦ୍ଧୂଲନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛିରୋଵ୍ରତସମାହ୍ଵଯମ୍
ଅଗ୍ନି ଇତ୍ୟାଦି ଛଅଟି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ—ଏହାକୁ ଶିରୋବ୍ରତ ବୋଲାଯାଏ ।
ଏତଚ୍ଛିରୋଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାକାଲେଷୁ ସାଦରମ୍ । ଯାଵଦ୍ଵିଦ୍ଯୋଦଯସ୍ତାଵତ୍ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯା ଖଲୂତ୍ତମା
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଆଦର ସହ କରିବା ଉଚିତ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେବ ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦମଥାବ୍ଦଂ ଵା ତଦର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧକମ୍ । ପ୍ରକୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵାଦଶାହଂ ଵା ସଙ୍କଲ୍ପେନ ଶିରୋଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ବାରୋ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ, କିମ୍ବା ବାରୋ ଦିନ ନିଶ୍ଚୟ ସହ କରିବା ଉଚିତ ।
ଶିରୋଵ୍ରତେନ ଯଃ ସ୍ନାତସ୍ତଂ ତୁ ନୋପଦିଶେତ୍ତୁ ଯଃ । ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯା ଵିନଷ୍ଟା ସ୍ଯାନ୍ନିର୍ଘୃଣଃ ସ ଗୁରୁଃ ଖଲୁ
ଯିଏ ଶିରୋବ୍ରତ ସ୍ନାନ କରିଛି, ସେଠି ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ କରିନାହିଁ, ସେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଏପରି ଗୁରୁ ନିଷ୍ଠୁର ହୁଏ ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାଗୁରୁଃ ସାକ୍ଷାନ୍ମୁନିଃ କାରୁଣିକଃ ଖଲୁ । ଯଥା ସର୍ଵେଶ୍ଵରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ମୃଦୁଃ କାରୁଣିକଃ ଖଲୁ
ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଗୁରୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୁନି ଓ କରୁଣାମୟ ହୁଅନ୍ତି; ଯେପରି ସମସ୍ତଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ଶ୍ରୀମାନ୍ ମୃଦୁ ଓ କରୁଣାମୟ ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରସହସ୍ରେଷୁ ନରା ଯେ ଧର୍ମଚାରିଣଃ । ତେଷାମେଵ ଖଲୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାଯତେ ନ କଦାଚନ
ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ଯେମାନେ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଅନ୍ୟ କାହାରି ମଧ୍ୟରେ କେବେ ନୁହେଁ ।
ପ୍ରତ୍ଯୁତାଜ୍ଞାନବାହୁଲ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵେଷ ଏଵ ଵିଜାଯତେ । ଅତଃ ପ୍ରଦ୍ଵେଷଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନ ଭଵେଦାତ୍ମଵେଦନମ୍
ତଦ୍ବିପରୀତ, ଅଜ୍ଞାନ ଅଧିକ ଥିଲେ ମାନେ ମନରେ ଦ୍ୱେଷ ଉପଜେ; ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱେଷ ରହିଛି, ସେଠି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯୋପଦେଶସ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦେଵାଧିକାରିଣଃ । ତ ଏଵ ନେତରେ ଵିଦ୍ଵନ୍ ଯେ ତୁ ସ୍ନାତାଃ ଶିରୋଵ୍ରତୈଃ
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯେମାନେ ଶିରୋବ୍ରତ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ସାକ୍ଷାତ୍ ଉପଦେଶ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ଅନ୍ୟେ ନୁହେଁ ।
ଵ୍ରତଂ ପାଶୁପତଂ ଚୀର୍ଣଂ ଯୈର୍ଦ୍ଵିଜୈରାଦରେଣ ତୁ । ତେଷାମେଵୋପଦେଷ୍ଟଵ୍ଯମିତି ଵେଦାନୁଶାସନମ୍
ବେଦ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକେ ପାଶୁପତ ବ୍ରତକୁ ଆଦର ସହ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଉପଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଯଃ ପଶୁସ୍ତତ୍ପଶୁତ୍ଵଂ ଚ ଵ୍ରତେନାନେନ ସନ୍ତ୍ଯଜେତ୍ । ତାନ୍ହତ୍ଵା ନ ସ ପାପୀଯାନ୍ଭଵେଦ୍ଵେଦାନ୍ତନିଶ୍ଚଯଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପଶୁ ଓ ତାଙ୍କର ପଶୁସ୍ୱଭାବ ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ସେ ପଶୁତ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ିପାରିବେ; ଏହାକୁ ଦୂର କରିଲେ, ସେ କେବେ ଅଧିକ ପାପୀ ହେବେ ନାହିଁ—ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ବେଦାନ୍ତର ନିଶ୍ଚିତ ମତ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଜାବାଲୈରାଦରେଣ ତୁ । ତ୍ରିଯମ୍ବକେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସତାରେଣ ଶିଵେନ ଚ
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବାକୁ ଜାବାଳ ଋଷିମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିଖାଇଛନ୍ତି; ଏହା ତ୍ରିୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ସତାର ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗହସ୍ଥାଶ୍ରମମାଶ୍ରିତଃ । ଓଙ୍କାରେଣ ତ୍ରିରୁକ୍ତେନ ସହଂସେନ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ସଦା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି କାମ ଓଁକାର ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ପଢ଼ି, ସହଂସ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଧାରଯେଦ୍ଭିକ୍ଷୁକୋ ନିତ୍ଯମିତି ଜାବାଲିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ତ୍ରିଯମ୍ବକେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରଣଵେନ ଶିଵେନ ଚ
ଭିକ୍ଷୁ ମାନେ ସଦା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏହିପରି ଜାବାଳ ଶ୍ରୁତି କହିଛି; ଏହା ତ୍ରିୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରଣବ ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବ।
ଗୃହସ୍ଥଶ୍ଚ ଵାନପ୍ରସ୍ଥୋ ଧାରଯେଚ୍ଚ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍ । ମେଧାଵୀତ୍ଯାଦିନା ଵାପି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦିନେ ଦିନେ
ଗୃହସ୍ଥ କିମ୍ବା ବାନପ୍ରସ୍ଥୀ ମାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମଧ୍ୟ ଦୈନିକ ଏହା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଭସ୍ମନା ସଜଲେନାପି ଧାରଯେଚ୍ଚ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍ । ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵିଧିନୋତ୍ପନ୍ନସ୍ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଭସ୍ମନୈଵ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ ବିଧିବତ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର କେବଳ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟମାନେ ଜଳ ସହିତ କିମ୍ବା ଭସ୍ମ ସହିତ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି।
ଲଲାଟେ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ତିର୍ଯଗ୍ଭସ୍ମାଵଗୁଣ୍ଠନମ୍ । (ମହାଦେଵସ୍ଯ ସମ୍ବନ୍ଧାତ୍ତଦ୍ଧର୍ମେଽପ୍ଯସ୍ତି ସଙ୍ଗତିଃ ।) ସମ୍ଯକ୍ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧର୍ମଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ନିତ୍ଯମାଚରେତ୍
ଲଳାଟରେ ସଦା ତିର୍ଯ୍ୟକ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; (ମହାଦେବଙ୍କ ସହିତ ଏହାର ସମ୍ପର୍କ ଥିବାରୁ ଏହି ଧର୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଲାଗୁଛି); ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଏହି ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧର୍ମ ସଦା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଦିବ୍ରାହ୍ମଣଭୂତେନ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଭସ୍ମନା ଧୃତମ୍ । ଯତୋଽତ ଏଵ ଵିପ୍ରସ୍ତୁ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଧାରଯେତ୍ସଦା
ଆଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ; ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ ସଦା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଭସ୍ମନା ଵେଦସିଦ୍ଧେନ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଦେହଗୁଣ୍ଠନମ୍ । ରୁଦ୍ରଲିଙ୍ଗାର୍ଚନଂ ଵାପି ମୋହତୋଽପି ଚ ନ ତ୍ଯଜେତ୍
ବେଦରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଏବଂ ଦେହକୁ ଭସ୍ମ ଲଗାଇବା, କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା—ଏହାମାନେ ମୂଢ଼ତାରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତ୍ରିଯମ୍ବକେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସତାରେଣ ତଥୈଵ ଚ । ପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରଣଵେନ ତଥୈଵ ଚ
ତ୍ରିୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ସତାର ମନ୍ତ୍ର, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ,
ଲଲାଟେ ହୃଦଯେ ଚୈଵ ଦୋର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ଚ ମହାମୁନେ । ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ସଂନ୍ଯାସାଶ୍ରମମାଶ୍ରିତଃ
ଯିଏ ସଂନ୍ୟାସ ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଲଳାଟ, ହୃଦୟ ଓ ଦୁଇ ହାତରେ ସଦା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ମହାମୁନି।
ତ୍ରିଯାଯୁଷେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ ମେଧାଵୀତ୍ଯାଦିନାଥଵା । ଗୌଣେନ ଭସ୍ମନା ଧାର୍ଯଂ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣା
ତ୍ରିଆୟୁଷ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର, କିମ୍ବା ମେଧାବୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର, କିମ୍ବା ଗୌଣ ଭସ୍ମ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନମୋଽନ୍ତେନ ଶିଵେନୈଵ ଶୂଦ୍ରଃ ଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତଃ । ଉଦ୍ଧୂଲନଂ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଚ ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସମାଚରେତ୍
ଯିଏ ଶୂଦ୍ର ଓ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଛନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କ ନମଃ ଶବ୍ଦ ଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉଦ୍ଧୂଳନ ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯେଷାମପି ସର୍ଵେଷାଂ ଵିନା ମନ୍ତ୍ରେଣ ସୁଵ୍ରତ । ଉଦ୍ଧୂଲନଂ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଚ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତିତୋ ମୁନେ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ମନ୍ତ୍ର ବିନା ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉଦ୍ଧୂଳନ ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର କରିବା ଉଚିତ, ହେ ମୁନି।