ଵିଶୁଦ୍ଧମୁକୁରାକାରଂ ଜପନ୍ବୀଜଂ ଵିହାଯସଃ । ମୂର୍ଧାଦିପାଦପର୍ଯନ୍ତାନ୍ଯଙ୍ଗାନି ରଚଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଶୁଦ୍ଧ ଦର୍ପଣ ପରି ଆକାରକୁ ଚିନ୍ତନ କରି, ଆକାଶ ବୀଜାକ୍ଷର ଜପ କରି, ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆକାଶାଦୀନି ଭୂତାନି ପୁନରୁତ୍ପାଦଯେଚ୍ଚିତଃ । ସୋଽହଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଚାତ୍ମାନମାନଯେଦ୍ଧୃଦଯାମ୍ବୁଜେ
ପରେ ଆକାଶ ଆଦି ଭୂତଗୁଡିକୁ ମନରେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କରି, 'ସୋହଂ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ଆଣିବା ଉଚିତ।
କୁଣ୍ଡଲୀଜୀଵମାଦାଯ ପରସଙ୍ଗାତ୍ସୁଧାମଯମ୍ । ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ହୃଦଯାମ୍ଭୋଜେ ମୂଲାଧାରଗତାଂ ସ୍ମରେତ୍
କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଜୀବକୁ, ଅମୃତରେ ଗଠିତ, ପରମ ସଂସର୍ଗରୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ହୃଦୟ ପଦ୍ମରେ ସ୍ଥାପନ କରି ମୂଳାଧାରରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତାମ୍ଭୋଧିସ୍ଥପୋତୋଲ୍ଲସଦରୁଣ- ସରୋଜାଧିରୂଢା କରାବ୍ଜୈଃ ଶୂଲଂ କୋଦଣ୍ଡମିକ୍ଷୂଦ୍ଭଵମଣିଗୁଣ- ମପ୍ଯଙ୍କୁଶଂ ପଞ୍ଚବାଣାନ୍ । ବିଭ୍ରାଣାସୃକ୍କପାଲଂ ତ୍ରିନଯନ- ଲସିତା ପୀନଵକ୍ଷୋରୁହାଢ୍ଯା ଦେଵୀ ବାଲାର୍କଵର୍ଣା ଭଵତୁ ସୁଖକରୀ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିଃ ପରା ନଃ
ରକ୍ତ ସାଗରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା, ଅଂଗୁଳି ପଦ୍ମରେ ତ୍ରିଶୂଳ, କୋଦଣ୍ଡ, ଇକ୍ଷୁ, ମଣିମାଳା, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ପଞ୍ଚବାଣ ଧରିଥିବା, ରକ୍ତ ଭରା କପାଳ ଧରିଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଉତ୍ତଳ ଉରୁ, ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବୀ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି, ଆମକୁ ସୁଖ ଦେଉ।
ଏଵଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପ୍ରାଣଶକ୍ତିଂ ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍ । ଵିଭୂତିଧାରଣଂ କାର୍ଯଂ ସର୍ଵାଧିକୃତିସିଦ୍ଧଯେ
ଏପରି ଭାବରେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିକୁ ପରମାତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ଓ ସଫଳତା ପାଇଁ ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭୂତେର୍ଵିସ୍ତରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଧାରଣେ ଚ ମହାଫଲମ୍ । ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପ୍ରମାଣୋକ୍ତଂ ଭସ୍ମଧାରଣମୁତ୍ତମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଭସ୍ମର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଓ ଏହା ଧାରଣର ମହାଫଳ କହିବି; ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତିରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭସ୍ମ ଧାରଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ସଶିରୋଵ୍ରତଂ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡଧାରଣଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଇଦଂ ଶିରୋଵ୍ରତଂ ଚୀର୍ଣଂ ଵିଧିଵଦ୍ଯୈର୍ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ । ତେଷାମେଵ ପରାଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଵଦେଦଜ୍ଞାନବାଧିକାମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ଯଦି ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଅଜ୍ଞାନକୁ ଦୂର କରିବା ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଵିଧିଵଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ସାର୍ଧଂ ନ ଚୀର୍ଣଂ ଯୈଃ ଶିରୋଵ୍ରତମ୍ । ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତସମାଚାରସ୍ତେଷାମନୁପକାରକଃ
ଯେମାନେ ନିୟମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶିରୋବ୍ରତ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତିର ଆଚରଣ କିଛି ଉପକାର କରେନାହିଁ।
ଶିରୋଵ୍ରତସମାଚାରାଦେଵ ବ୍ରହ୍ମାଦିଦେଵତାଃ । ଦେଵତା ଅଭଵନ୍ଵିଦ୍ଵନ୍ ଖଲୁ ନାନ୍ଯେନ ହେତୁନା
ମୁଦ୍ରା ଶିରୋବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦେବତା ହୋଇଥିଲେ, ମୁଦ୍ରା ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନୁହେଁ, ମୁଦ୍ରା ଏହି ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ।
ଶିରୋଵ୍ରତସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପୂର୍ଵୈଃ ପୂର୍ଵତରଂ କୃତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ ସକଲା ଅପି
ଶିରୋବ୍ରତର ମହତ୍ତ୍ୱ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ; ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହିଥିରେ ଅନୁସୃତ ।
ସର୍ଵପାତକଯୁକ୍ତୋଽପି ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ । ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ ଯେନ ଚରିତଂ ଵିଧିଵଦ୍ବୁଧୈଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ନୀତିମତିକ ଭାବେ ପାଳନ କରିଥାଏ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ ନାମ ଶିରସ୍ଯାଥର୍ଵଣଶ୍ରୁତେଃ । ଯଦୁକ୍ତଂ ତଦ୍ଧି ନୈଵାନ୍ଯତ୍ତତ୍ତୁ ପୁଣ୍ଯେନ ଲଭ୍ଯତେ
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ନାମକ ବ୍ରତ ଯାହା ଅଥର୍ବଣ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଏହା ଅନ୍ୟ କୌଣସିଠି ମିଳେ ନାହିଁ; ଏହି ବ୍ରତ କେବଳ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ହୁଏ ।
ଶାଖାଭେଦେଷୁ ନାମାନି ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଭେଦତଃ । ପଠ୍ଯନ୍ତେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଶାଖାସ୍ଵେକଵ୍ରତଂ ହି ତତ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଭିନ୍ନ ବେଦଶାଖା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବ୍ରତର ନାମ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଶାଖାରେ ଏହି ବ୍ରତ ଏକଟି ହିଁ ।
ସର୍ଵଶାଖାସୁ ଵସ୍ତ୍ଵେକଂ ଶିଵାଖ୍ଯଂ ସତ୍ଯଚିଦ୍ଘନମ୍ । ତଥା ତଦ୍ଵିଷଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ତଥୈଵ ଚ ଶିରୋତଵ୍ରତମ୍
ସମସ୍ତ ବେଦଶାଖାରେ ଏକଟି ମାନ୍ୟତା ଅଛି—ଏହାକୁ 'ଶିବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଚେତନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହିପରି ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିରୋବ୍ରତ ମଧ୍ୟ ଏକଟି ହିଁ ।
ଶିରୋଵ୍ରତଵିହୀନସ୍ତୁ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ । ଅପି ସର୍ଵାସୁ ଵିଦ୍ଯାସୁ ସୋଽଧିକାରୀ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଶିରୋବ୍ରତ ନାହିଁ, ସେଠି ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଅନୁପସ୍ଥିତ; ଯଦିଓ ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଶିରୋଵ୍ରତମିଦଂ କାର୍ଯଂ ପାପକାନ୍ତାରଦାହକମ୍ । ସାଧନଂ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାନାଂ ଯତସ୍ତତ୍ସମ୍ଯଗାଚରେତ୍
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତ ଅବଶ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ପାପର ମୂଳକୁ ଦହିଦିଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉପାୟ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ଦରକାର ।
ଶ୍ରୁତିରାଥର୍ଵଣୀ ସୂକ୍ଷ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରକାଶିନୀ । ଯଦୁଵାଚ ଵ୍ରତଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତନ୍ନିତ୍ଯଂ ସମ୍ଯଗାଚରେତ୍
ଅଥର୍ବଣ ବେଦର ଶ୍ରୁତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏହା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ; ଯେ ବ୍ରତକୁ ସେ ଆଦର ସହ କହିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ସଦା ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନିରିତ୍ଯାଦିଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ଷଡ୍ଭିଃ ଶୁଦ୍ଧେନ ଭସ୍ମନା । ସର୍ଵାଙ୍ଗୋଦ୍ଧୂଲନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛିରୋଵ୍ରତସମାହ୍ଵଯମ୍
ଅଗ୍ନି ଇତ୍ୟାଦି ଛଅଟି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ—ଏହାକୁ ଶିରୋବ୍ରତ ବୋଲାଯାଏ ।
ଏତଚ୍ଛିରୋଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାକାଲେଷୁ ସାଦରମ୍ । ଯାଵଦ୍ଵିଦ୍ଯୋଦଯସ୍ତାଵତ୍ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯା ଖଲୂତ୍ତମା
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଆଦର ସହ କରିବା ଉଚିତ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେବ ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦମଥାବ୍ଦଂ ଵା ତଦର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧକମ୍ । ପ୍ରକୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵାଦଶାହଂ ଵା ସଙ୍କଲ୍ପେନ ଶିରୋଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଶିରୋବ୍ରତକୁ ବାରୋ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ, କିମ୍ବା ବାରୋ ଦିନ ନିଶ୍ଚୟ ସହ କରିବା ଉଚିତ ।
ଶିରୋଵ୍ରତେନ ଯଃ ସ୍ନାତସ୍ତଂ ତୁ ନୋପଦିଶେତ୍ତୁ ଯଃ । ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯା ଵିନଷ୍ଟା ସ୍ଯାନ୍ନିର୍ଘୃଣଃ ସ ଗୁରୁଃ ଖଲୁ
ଯିଏ ଶିରୋବ୍ରତ ସ୍ନାନ କରିଛି, ସେଠି ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ କରିନାହିଁ, ସେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଏପରି ଗୁରୁ ନିଷ୍ଠୁର ହୁଏ ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାଗୁରୁଃ ସାକ୍ଷାନ୍ମୁନିଃ କାରୁଣିକଃ ଖଲୁ । ଯଥା ସର୍ଵେଶ୍ଵରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ମୃଦୁଃ କାରୁଣିକଃ ଖଲୁ
ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଗୁରୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୁନି ଓ କରୁଣାମୟ ହୁଅନ୍ତି; ଯେପରି ସମସ୍ତଙ୍କର ଈଶ୍ୱର ଶ୍ରୀମାନ୍ ମୃଦୁ ଓ କରୁଣାମୟ ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରସହସ୍ରେଷୁ ନରା ଯେ ଧର୍ମଚାରିଣଃ । ତେଷାମେଵ ଖଲୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାଯତେ ନ କଦାଚନ
ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ଯେମାନେ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଅନ୍ୟ କାହାରି ମଧ୍ୟରେ କେବେ ନୁହେଁ ।
ପ୍ରତ୍ଯୁତାଜ୍ଞାନବାହୁଲ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵେଷ ଏଵ ଵିଜାଯତେ । ଅତଃ ପ୍ରଦ୍ଵେଷଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନ ଭଵେଦାତ୍ମଵେଦନମ୍
ତଦ୍ବିପରୀତ, ଅଜ୍ଞାନ ଅଧିକ ଥିଲେ ମାନେ ମନରେ ଦ୍ୱେଷ ଉପଜେ; ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱେଷ ରହିଛି, ସେଠି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯୋପଦେଶସ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦେଵାଧିକାରିଣଃ । ତ ଏଵ ନେତରେ ଵିଦ୍ଵନ୍ ଯେ ତୁ ସ୍ନାତାଃ ଶିରୋଵ୍ରତୈଃ
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯେମାନେ ଶିରୋବ୍ରତ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ସାକ୍ଷାତ୍ ଉପଦେଶ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ଅନ୍ୟେ ନୁହେଁ ।
ଵ୍ରତଂ ପାଶୁପତଂ ଚୀର୍ଣଂ ଯୈର୍ଦ୍ଵିଜୈରାଦରେଣ ତୁ । ତେଷାମେଵୋପଦେଷ୍ଟଵ୍ଯମିତି ଵେଦାନୁଶାସନମ୍
ବେଦ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକେ ପାଶୁପତ ବ୍ରତକୁ ଆଦର ସହ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଉପଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଯଃ ପଶୁସ୍ତତ୍ପଶୁତ୍ଵଂ ଚ ଵ୍ରତେନାନେନ ସନ୍ତ୍ଯଜେତ୍ । ତାନ୍ହତ୍ଵା ନ ସ ପାପୀଯାନ୍ଭଵେଦ୍ଵେଦାନ୍ତନିଶ୍ଚଯଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପଶୁ ଓ ତାଙ୍କର ପଶୁସ୍ୱଭାବ ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ସେ ପଶୁତ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ିପାରିବେ; ଏହାକୁ ଦୂର କରିଲେ, ସେ କେବେ ଅଧିକ ପାପୀ ହେବେ ନାହିଁ—ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ବେଦାନ୍ତର ନିଶ୍ଚିତ ମତ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଜାବାଲୈରାଦରେଣ ତୁ । ତ୍ରିଯମ୍ବକେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସତାରେଣ ଶିଵେନ ଚ
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବାକୁ ଜାବାଳ ଋଷିମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିଖାଇଛନ୍ତି; ଏହା ତ୍ରିୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ସତାର ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗହସ୍ଥାଶ୍ରମମାଶ୍ରିତଃ । ଓଙ୍କାରେଣ ତ୍ରିରୁକ୍ତେନ ସହଂସେନ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକମ୍
ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ସଦା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି କାମ ଓଁକାର ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ପଢ଼ି, ସହଂସ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଧାରଯେଦ୍ଭିକ୍ଷୁକୋ ନିତ୍ଯମିତି ଜାବାଲିକୀ ଶ୍ରୁତିଃ । ତ୍ରିଯମ୍ବକେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରଣଵେନ ଶିଵେନ ଚ
ଭିକ୍ଷୁ ମାନେ ସଦା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏହିପରି ଜାବାଳ ଶ୍ରୁତି କହିଛି; ଏହା ତ୍ରିୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରଣବ ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବ।